Nóg meer van mij?!!
donderdag 28 januari 2010
dinsdag 26 januari 2010
Rouwen part two
En dan ben je ruim 17 maanden verder. Heb je niet meer de dagelijkse reddingsboei nodig. Ben je in je alleentje met je drie bloedjes ook een soort van gezin geworden. Heb je een nieuwe liefde. Waarmee je zelfs gaat trouwen. Verbouwing in het nieuwe huis. Allemaal fantastisch. Mooie nieuwe keuken, luxe apparatuur, paarse muur; wouw en gaaf.
En dan hoor je iemand hardop zeggen dat je meer begon met bloggen op een moment in je leven dat je het ook heel moeilijk en zwaar had.
Dat valt natuurlijk ook helemaal niet te ontkennen. Dat wil en hoef ik ook helemaal niet te ontkennen. Het was en is een uitingsvorm geweest die verder reikte dan ik zelf van te voren kon bedenken. Het was soms ook een soort van reddingsboei. Een manier om mijn gedachten te ordenen, een manier om al dat gevoel een uitweg te geven en soms zelfs een manier om veel mensen te laten weten hoe het met je gaat.
Soms moest er gewoon wat uit. Dan schreeuwde alles in mijn lijf en vond ik pas rust als het in letter, foto of muziekje hier op dit plekje stond.
En nu roept er weer van alles in mij. Want eh..... wat nou: 'op een moment in je leven dat je het heel moeilijk en zwaar HAD'?????
Ik weet wel dat ik de schijn tegen heb. Uiterlijk zie je vaak niet zoveel meer. Ik klets vrolijk met Joris als ik het schoolplein op loop. Dat ziet er gezellig en vredig uit. Mijn huis is weer meer wel dan niet opgeruimd, heb mijn dagelijkse reddingsboeien niet meer nodig, kook weer vaker wel dan niet, heb een nieuwe liefde en een paarse muur.
Weet je: mijn zware leven behoort helaas nog (lang) niet tot het verleden . Sommige moeilijke en zware dingen zijn veranderd ten opzichte van 17 maanden geleden. Maar die pijn en dat verdriet is anders, niet minder.
Ik ben helaas wel tot de ontdekking gekomen dat het nu misschien wel zwaarder is dan 17 maanden geleden. En op een bepaalde manier valt dat niet uit te leggen.
Een onderdeel van het zwaarder worden van het leven is ook dat het leven voor alle mensen om je heen ook doorgaat. Het mijne ook en daar ben ik ook actief in. Dus hoor alstublieft geen verwijt in deze zin. Het is een feitelijke constatering dat een ieder zijn leven, hét leven doorgaat. Andere mensen hun leven gaat door, maken vervelende of soms wel ingrijpende dingen mee, maken grote vreugdes mee en leven het leven. En doordat ik ook doorga lijkt het soms wel of je dat emailtje, dat kaartje of dat telefoontje niet meer nodig hebt.
Die cliché opmerking dat je in tijden van nood je echte vrienden leert kennen? Tja, wellicht moet dat de conclusie zijn? Of is het ook een onderdeel van hoe het leven gaat. Want ook ik heb in veel contacten geen initiatief of energie meer gestoken.
Maar waar ik eerst dagelijks werd bestookt door kaarten, lieve dingen opgestuurd kreeg of andere manieren waarop ik merkte dat mensen aan me dachten, merk ik daar zelf in iedergeval niet zo veel meer van.
En dat begrijp ik heel goed. Dat is écht waar! Het is eerlijk waar geen verwijt.
Jammere is alleen dat mijn leven nog net zo zwaar en moeilijk is als vlak na het overlijden van André. En dat het soms verdomd eenzaam voelt om al dat rouw zo te moeten dragen.
Ik vrees alleen dat dit een onderdeel is geworden van mijn leven. En soms, heel soms zou ik willen dat mensen iets vaker lieten merken dat ze nog aan me denken. En mocht ik de schijn zo tegen me hebben gehad met nieuwe liefde, nieuwe ring aan mijn vinger en paarse muur, dan meld ik hierbij: Sorry allemaal, maar ik red het gewoon niet alleen.
En dan hoor je iemand hardop zeggen dat je meer begon met bloggen op een moment in je leven dat je het ook heel moeilijk en zwaar had.
Dat valt natuurlijk ook helemaal niet te ontkennen. Dat wil en hoef ik ook helemaal niet te ontkennen. Het was en is een uitingsvorm geweest die verder reikte dan ik zelf van te voren kon bedenken. Het was soms ook een soort van reddingsboei. Een manier om mijn gedachten te ordenen, een manier om al dat gevoel een uitweg te geven en soms zelfs een manier om veel mensen te laten weten hoe het met je gaat.
Soms moest er gewoon wat uit. Dan schreeuwde alles in mijn lijf en vond ik pas rust als het in letter, foto of muziekje hier op dit plekje stond.
En nu roept er weer van alles in mij. Want eh..... wat nou: 'op een moment in je leven dat je het heel moeilijk en zwaar HAD'?????
Ik weet wel dat ik de schijn tegen heb. Uiterlijk zie je vaak niet zoveel meer. Ik klets vrolijk met Joris als ik het schoolplein op loop. Dat ziet er gezellig en vredig uit. Mijn huis is weer meer wel dan niet opgeruimd, heb mijn dagelijkse reddingsboeien niet meer nodig, kook weer vaker wel dan niet, heb een nieuwe liefde en een paarse muur.
Weet je: mijn zware leven behoort helaas nog (lang) niet tot het verleden . Sommige moeilijke en zware dingen zijn veranderd ten opzichte van 17 maanden geleden. Maar die pijn en dat verdriet is anders, niet minder.
Ik ben helaas wel tot de ontdekking gekomen dat het nu misschien wel zwaarder is dan 17 maanden geleden. En op een bepaalde manier valt dat niet uit te leggen.
Een onderdeel van het zwaarder worden van het leven is ook dat het leven voor alle mensen om je heen ook doorgaat. Het mijne ook en daar ben ik ook actief in. Dus hoor alstublieft geen verwijt in deze zin. Het is een feitelijke constatering dat een ieder zijn leven, hét leven doorgaat. Andere mensen hun leven gaat door, maken vervelende of soms wel ingrijpende dingen mee, maken grote vreugdes mee en leven het leven. En doordat ik ook doorga lijkt het soms wel of je dat emailtje, dat kaartje of dat telefoontje niet meer nodig hebt.
Die cliché opmerking dat je in tijden van nood je echte vrienden leert kennen? Tja, wellicht moet dat de conclusie zijn? Of is het ook een onderdeel van hoe het leven gaat. Want ook ik heb in veel contacten geen initiatief of energie meer gestoken.
Maar waar ik eerst dagelijks werd bestookt door kaarten, lieve dingen opgestuurd kreeg of andere manieren waarop ik merkte dat mensen aan me dachten, merk ik daar zelf in iedergeval niet zo veel meer van.
En dat begrijp ik heel goed. Dat is écht waar! Het is eerlijk waar geen verwijt.
Jammere is alleen dat mijn leven nog net zo zwaar en moeilijk is als vlak na het overlijden van André. En dat het soms verdomd eenzaam voelt om al dat rouw zo te moeten dragen.
Ik vrees alleen dat dit een onderdeel is geworden van mijn leven. En soms, heel soms zou ik willen dat mensen iets vaker lieten merken dat ze nog aan me denken. En mocht ik de schijn zo tegen me hebben gehad met nieuwe liefde, nieuwe ring aan mijn vinger en paarse muur, dan meld ik hierbij: Sorry allemaal, maar ik red het gewoon niet alleen.
Voor mijn schone zus
Die vandaag de bizarre leeftijd van 35 jaar mag vieren. Een mooie dag voor één van de mooiste mensen die ik ken. André zijn lieve roodharige stijder. Met wie ik GODZIJDANK altijd verbonden zal blijven door André.
Met een traan en een grote lach. Gefeliciteerd lieve Pien.
woensdag 20 januari 2010
dinsdag 19 januari 2010
Intergratiefeestje
Afgelopen zaterdag vierden wij (Ron en ik) Ron zijn verjaardag in ons (!) nieuw huis (/keuken). Tegelijk was het natuurlijk ondanks dat het allemaal nog niet af is een soort van house warming. Maar niet geheel onbelangrijk: het was het eerste feestje waar Ron zijn familie en vrienden en mijn familie en vrienden er waren. Een soort van intergratie feestje dus.
Ron en ik hebben het super gehad. Ik vond het erg fijn om daar in het verre zuiden mijn lieve bekenden te zien, samen met mijn nieuwe lieve bekenden.
Maar ja, dat is natuurlijk bevooroordeeld. Hoe zouden de gasten dit nu zelf hebben ervaren? Gelukkig heb ik met mijn knokploeg een privé hyves (dus doet u geen moeite met het zoeken daarvan, het haaaaaatstikke privé is die hyves. Zo privé dat je zelfs bijna in elkaar gemept wordt met een deegroller als je op de hyves probeert te komen). Anyway, op die hyves deed Helma zondag even een verslagje voor de knokkers die er niet bij konden zijn.
En ondanks dat de knoekploeg hyves dus privé (had ik dat al gezegd, dat-ie privé is?) is, heb ik het voor uw en mijn vermaak toch maar even geknipt en geplakt.
Helma (176)
zondag, 14:24
Terwijl ik weer een boterham met smeerworst en mayo naar binnen werk groet ik u. Hoe was het gisterenavond? Nou ik zal jullie steekwoordsgewijs een verslag doen:
Sneeuw-gevaar voor eigen leven- toch gegaan- huis vol- n'xxxxx samen in de keuken- keuken paars (verschikkelijk, XSuus)- TAART (lekker)- MJ en Helma doen poging tot intergratie vrienden Ron- Moedig maar niet erg vruchtbaar- Rondleiding bovenverdieping- Kamer Merel prachtig!- Kamer Joris schattig, mooi lief bedje- Kamer Fiene op zolder gaat nog wat worden- bovenverdieping mooi- Moe van staan MJ, Chris en Helma strijken op bank neer- gesprek met vader en broer van xxxxxx- Fleur lacht ons uit- Helma haalt wat te drinken- Helma blijft bij Fleur staan- Helma praat met Nicolette (leuk)- MJ haalt drinken voor Chris- MJ wil eigenlijk niet meer terug.- MJ blijft bij Fleur en Helma staan (dikke lol)- Ries praat met Roy- Intergratie komt op gang- Wij zijn toch eigenlijk gewoon het leukst- Helma gaat aan tafel zitten met N'xxxxx- Bart en Els gaan buiten roken- Helma niet!- Hapjes!- Helma en MJ doen hun lied- Fleur neemt op video - Fleur is geemotioneerd- Ron ook- wij kunnen niet meer stuk bij vrienden van Ron- MJ en Helma krijgen platencontract aangeboden door vriend Ron-MJ zegt 'ja' op de vraag van Ron z'n broer of ze een zus van Fleur is- Fleur en MJ lachen- Broer Ron volgt het niet helemaal meer- tijd om naar huis te gaan- kus kus zoen zoen- tijdens terugweg in greppel beland- sms gestuurd naar Fleur- geen enkele reactie- verder naar huis gelopen- half 5 lagen we in bed! Nou dat is me nog eens een verslagje zeg. En om jullie te bemoedigen..... (vanwege alle moeilijke dingen).... hier een liedje van Brigitte kaandorp (zie gadget). Die vrouw heeft pas echt eeh heel ZWAAR leven!
Corrie (52)
zondag, 16:16
Ooooowwww, ik schrik me rot. Leuk dat jullie zo'n spetterend optreden hebben verzorgd! Toffe wijven zijn jullie....... eigenlijk.
Helma Augustijn (Beijen) (176)
zondag, 18:27
MJ heb jij nog aanvullingen?
Corrie (52)
zondag, 20:28
MJ?
Fleur (83)
zondag, 20:48
Ja MJ hedde gij nog aanvullingen? Voordat ik het 'intergraal' kopieer en op mijn blog zet? XX (weer home alone, sucks bigtime!)
Marie-José (111)
zondag, 21:09
Nou, ik vond het stuk van Helma zoooo goed dat ik het aan Chris heb voorgelezen. DDWW...
Marie-José (111)
zondag, 21:17
aanvullingen...ik denk ff na...
Marie-José (111)
zondag, 21:22
Nou ja, we hebben natuurlijk wel veel met gebarentaal gedaan....
Marie-José (111)
zondag, 21:24
En als ik dan denk aan de 'garage/bijkeuken'....en wat voor een blikken er volgenden toen we daar weer uit te voorschijn kwamen...
Marie-José (111)
zondag, 21:25
Enne..Ron had een heel bijpassend overhemd uitgekozen en Chris had wederom zijn h***broek NIET aan....
Marie-José (111)
zondag, 21:26
En Fiene ging heel lief, meteen drinken voor ons halen....
Marie-José (111)
zondag, 21:27
En de keuken, ja die is heel mooi, maar met avondlicht is het echt niet goed te zien, dus moeten we echt nog wachten op een 'overdag-uitnodiging'....
Marie-José (111)
zondag, 21:28
O ja en het ging ook nog over de gouden reiger en dat Suzanne op een gegeven moment bijna haar eigen Tjeerd ging verdenken...
Nou ja en nog wat van dat soort gezwam. Maar dat laat ik verder maar eh....privé ;-)
Ron en ik hebben het super gehad. Ik vond het erg fijn om daar in het verre zuiden mijn lieve bekenden te zien, samen met mijn nieuwe lieve bekenden.
Maar ja, dat is natuurlijk bevooroordeeld. Hoe zouden de gasten dit nu zelf hebben ervaren? Gelukkig heb ik met mijn knokploeg een privé hyves (dus doet u geen moeite met het zoeken daarvan, het haaaaaatstikke privé is die hyves. Zo privé dat je zelfs bijna in elkaar gemept wordt met een deegroller als je op de hyves probeert te komen). Anyway, op die hyves deed Helma zondag even een verslagje voor de knokkers die er niet bij konden zijn.
En ondanks dat de knoekploeg hyves dus privé (had ik dat al gezegd, dat-ie privé is?) is, heb ik het voor uw en mijn vermaak toch maar even geknipt en geplakt.
Helma (176)
zondag, 14:24
Terwijl ik weer een boterham met smeerworst en mayo naar binnen werk groet ik u. Hoe was het gisterenavond? Nou ik zal jullie steekwoordsgewijs een verslag doen:
Sneeuw-gevaar voor eigen leven- toch gegaan- huis vol- n'xxxxx samen in de keuken- keuken paars (verschikkelijk, XSuus)- TAART (lekker)- MJ en Helma doen poging tot intergratie vrienden Ron- Moedig maar niet erg vruchtbaar- Rondleiding bovenverdieping- Kamer Merel prachtig!- Kamer Joris schattig, mooi lief bedje- Kamer Fiene op zolder gaat nog wat worden- bovenverdieping mooi- Moe van staan MJ, Chris en Helma strijken op bank neer- gesprek met vader en broer van xxxxxx- Fleur lacht ons uit- Helma haalt wat te drinken- Helma blijft bij Fleur staan- Helma praat met Nicolette (leuk)- MJ haalt drinken voor Chris- MJ wil eigenlijk niet meer terug.- MJ blijft bij Fleur en Helma staan (dikke lol)- Ries praat met Roy- Intergratie komt op gang- Wij zijn toch eigenlijk gewoon het leukst- Helma gaat aan tafel zitten met N'xxxxx- Bart en Els gaan buiten roken- Helma niet!- Hapjes!- Helma en MJ doen hun lied- Fleur neemt op video - Fleur is geemotioneerd- Ron ook- wij kunnen niet meer stuk bij vrienden van Ron- MJ en Helma krijgen platencontract aangeboden door vriend Ron-MJ zegt 'ja' op de vraag van Ron z'n broer of ze een zus van Fleur is- Fleur en MJ lachen- Broer Ron volgt het niet helemaal meer- tijd om naar huis te gaan- kus kus zoen zoen- tijdens terugweg in greppel beland- sms gestuurd naar Fleur- geen enkele reactie- verder naar huis gelopen- half 5 lagen we in bed! Nou dat is me nog eens een verslagje zeg. En om jullie te bemoedigen..... (vanwege alle moeilijke dingen).... hier een liedje van Brigitte kaandorp (zie gadget). Die vrouw heeft pas echt eeh heel ZWAAR leven!
Corrie (52)
zondag, 16:16
Ooooowwww, ik schrik me rot. Leuk dat jullie zo'n spetterend optreden hebben verzorgd! Toffe wijven zijn jullie....... eigenlijk.
Helma Augustijn (Beijen) (176)
zondag, 18:27
MJ heb jij nog aanvullingen?
Corrie (52)
zondag, 20:28
MJ?
Fleur (83)
zondag, 20:48
Ja MJ hedde gij nog aanvullingen? Voordat ik het 'intergraal' kopieer en op mijn blog zet? XX (weer home alone, sucks bigtime!)
Marie-José (111)
zondag, 21:09
Nou, ik vond het stuk van Helma zoooo goed dat ik het aan Chris heb voorgelezen. DDWW...
Marie-José (111)
zondag, 21:17
aanvullingen...ik denk ff na...
Marie-José (111)
zondag, 21:22
Nou ja, we hebben natuurlijk wel veel met gebarentaal gedaan....
Marie-José (111)
zondag, 21:24
En als ik dan denk aan de 'garage/bijkeuken'....en wat voor een blikken er volgenden toen we daar weer uit te voorschijn kwamen...
Marie-José (111)
zondag, 21:25
Enne..Ron had een heel bijpassend overhemd uitgekozen en Chris had wederom zijn h***broek NIET aan....
Marie-José (111)
zondag, 21:26
En Fiene ging heel lief, meteen drinken voor ons halen....
Marie-José (111)
zondag, 21:27
En de keuken, ja die is heel mooi, maar met avondlicht is het echt niet goed te zien, dus moeten we echt nog wachten op een 'overdag-uitnodiging'....
Marie-José (111)
zondag, 21:28
O ja en het ging ook nog over de gouden reiger en dat Suzanne op een gegeven moment bijna haar eigen Tjeerd ging verdenken...
Nou ja en nog wat van dat soort gezwam. Maar dat laat ik verder maar eh....privé ;-)
Dag lieve Babs
Ik hoop dat je bij je nieuwe baasje al die aandacht krijgt die je verdient.
Het voelt een beetje als een stukje van André weg doen. Totaal nergens op gebasseerd en een overwogen besluit. Maar ik voel me wel zo. En dat mag er nou eens een keertje gewoon van mezelf zijn. En daarom is het een grote kutdag vandaag!
vrijdag 15 januari 2010
Nog 16....
bezoekers en dat 'zit' ik aan de 150.000 bezoekers van mijn blog...... binnen één jaar! (ghghghghihihi =soort van ongelovig lachje)
Ik zou geld moet vragen!
Ik zou geld moet vragen!
woensdag 13 januari 2010
dinsdag 12 januari 2010
Hij is jarig
Mijn lieve Lief. En ik kan niet bij hem zijn. Terwijl dat nu juist vandaag even heul heul heul erg nodig is. Soms zitten dingen tegen en 'dingen' houden zich niet aan pauze dagen omdat je jarig bent.
Daarom en daarom, laten jullie een reactie achter voor mijn lief? Omdat hij jarig is en omdat ik hem graag alle kleine warme zonnenstraaltjes wil geven die ik kan bedenken.
Enneh lieffie: Gefeliciteerd en zaterdag vieren we feest. Hoe dan ook. Omdat het leven, ons leven, jouw leven het meer dan waard is om gevierd te worden. Ik hou van je!
maandag 11 januari 2010
12 en een half jaar....
en toen we 11 jaar getrouwd waren, smeedden wij al plannen voor een groot feest.
En 's avonds was er feest.
Nu alleen maar plaatjes van toen. Plaatjes die ik met mijn a-techo-computer-vaardigheden niet ingescand krijg. Daarom maar een foto van gemaakt. Afschuwelijk resultaat natuurlijk. Maar ik heb tenminste plaatjes! Vanuit het officiële mooie boek (wel zelf gemaakt. De zwart wit foto's zelfs zelf afgedrukt) en vanuit het 'leuke' boek.
De trouwkaart, door Pien ontworpen geïnspireerd door iets bestaands.
Door haar Chris gefinetuned en afgedrukt.
Op mijn bijna lege zolderkamertje bij mijn ouders thuis. Gekapt door Pien, maar niet te echt. Ik moest vooral Fleur zijn, maar dan net een tikkie netter.
Zoals André mij hier vast heeft met zijn hand liefdevol en beschermend in mijn nek, zo wil ik altijd vastgehouden blijven worden.
Onze getuigen. Herkent u Helma?
Fijne dominee. Jonge vent toen nog. Raar idee dat van de drie mensen op deze foto, op dat moment met elkaar verbonden, er al twee zijn overleden. Las het van de zomer ergens. Dominee vermist na zwemmen in het Gardameer in Italië. Nooit meer gevonden....
Wij zongen als slotlied dit lied. Altijd een mooi lied. Zegt wel veel over je geloof en vertrouwen in God. André en ik zongen het samen. Nu 'zing' ik het alleen. Apart om te weten dat je dat toen zong met de wetenschap van nu.
En 's avonds was er feest.
Met de nodige 'stukjes' van familie en vrienden. Onderstaande foto wil ik jullie absoluut niet onthouden. Wellicht herken je Mirjam, Helma en mijn knokker Esther (op de bovenste foto)?
En toen......
Was het geld op!
Maar gingen wij toch op huwelijksreis.
zaterdag 9 januari 2010
Er zijn van die dagen....
die je hart een warmte sprongetje laten beleven.
Zo zit ik nu in mijn nieuwe keuken met paarse muren (foto volgt.....) met weet ik wat voor moois allemaal. Vandaag zijn de lampen boven de eettafel en het spoeleiland gekomen (geen kookeiland. In ons eiland zit de vaatwasser en de spoelbak. En....! Een quooker. Dussss kopje thee? Kopje thee! Zo gezet en zo gedaan).
En een kusje van lief en een aai over mijn wang is ook heel goed voor zo'n warmte dingetje.
Maar de de grote glimlach was net van mijn lieve knokvriendin Corrie. Dames en Heren; retteketet! Tromgeroffel en fanfare muziek........
Corrie is een blog begonnen! Na knokkie Helma en knokkie Esther (weliswaar in geheim, dus sorry ganse natie, geen ins en outs van Es) nu ook mijn cnorrie aan de blog!
Ik bedoel: Een extra blog in je dagelijkse blogrondje is uiteraard al super. En als die dan ook nog van een van je beste vriendinnen (wat?! Je knokker!) is dan is dat een appart blogje waard.
Zo zit ik nu in mijn nieuwe keuken met paarse muren (foto volgt.....) met weet ik wat voor moois allemaal. Vandaag zijn de lampen boven de eettafel en het spoeleiland gekomen (geen kookeiland. In ons eiland zit de vaatwasser en de spoelbak. En....! Een quooker. Dussss kopje thee? Kopje thee! Zo gezet en zo gedaan).
En een kusje van lief en een aai over mijn wang is ook heel goed voor zo'n warmte dingetje.
Maar de de grote glimlach was net van mijn lieve knokvriendin Corrie. Dames en Heren; retteketet! Tromgeroffel en fanfare muziek........
Corrie is een blog begonnen! Na knokkie Helma en knokkie Esther (weliswaar in geheim, dus sorry ganse natie, geen ins en outs van Es) nu ook mijn cnorrie aan de blog!
Ik bedoel: Een extra blog in je dagelijkse blogrondje is uiteraard al super. En als die dan ook nog van een van je beste vriendinnen (wat?! Je knokker!) is dan is dat een appart blogje waard.
woensdag 6 januari 2010
Woordeloze woensdag
maar ik heb geen plaatje. En wellicht ook geen woorden, al twee weken niet meer. Wat waarschijnlijk ook zo fijn is van woordeloze woensdag, want dan gebruik je eens geen woorden, maar plaatjes om je gevoel, gedachten of gebeurtenissen mee te delen.
Maar zoals ik al zei; geen plaatjes.
Heb nog wel wat gefotoot de afgelopen twee weken, maar die zitten nog in het toestel. En zoals ik al twee weken geen zin, puf en woorden heb, zo heb ik ook geen zin en puf om die foto's in de computer te laden. Alles (nou ja, veel!) is gewoon een drempel. En ik ben erg goed in drempels. Maak altijd heel veel dempels, waardoor er soms helemaal niks meer gebeurt (Hoera voor Lief, die in sommige opzichten totaal het tegenovergestelde is. Hoezo elkaar aanvullen?!).
Drempel voor de foto's in de computer laden is: er zitten zoveel filmpjes bij en dat duurt lang en als ik ze op youtube wil zetten om hier te kunnen laten zien duurt het helemaal lang. Dus in plaats van er gauw aan te beginnen, doe ik dus helemaal niks!
Wat ik wel heb gedaan?
Veel van de vakantie bij Lief doorgebracht. Bezig geweest met inrichting van kinderkamers. Merel heeft nu haar pip behang in haar nieuwe kamer (denk hier een foto bij), met een nieuw lichtblauw bed ervoor (denk hier een foto bij), met een mooi nieuw dekbedovertrek (denk hier een foto bij) en een witte sprei met zilvere glitters (denk hier een foto bij) en twee witte langharige schapenvachtjes voor op de vloer of op bed (denk hier een foto bij) en lief heeft gisteren haar kast in elkaar geikeaad (denk hier een foto bij.... niet van kast, maar van spierspanningen in armen enzo...hmmmmm!), en ik heb kastknopjes gekocht voor haar nieuwe kast en een lamp en gordijnstof (denk hier een foto bij).
Joris zijn kamer heeft een kast (denk hier een foto bij) en na lang wikken en wegen en dubben en huilen (ja ja overal zitten herinneringen en emoties aan) hebben we voor Joris een juniorbedje gekocht. In dezelfde lijn als zijn ledikantje. Ledikantje met veel liefde uitgezocht en in elkaar geikeaad door Andrélief, juniorbedje in elkaar geikeaad met heel veel liefde door Lief (nuchter opgeschreven, duizend tranen om gelaten). Nu slaapt Joris in een echt bedje bij Lief, met een echt dekbedje, met een echt dekbedovertrekje (denk hier de allerschattigste foto bij die je je kan bedenken). Ook heb ik voor Joris zijn kamer een behangboom gekocht die als hij wordt geleverd geweldig gaat staan op de witte muur in zijn kamer bij de rest groene muren (denk hier alvast een foto bij).
Nou, dat heb ik zo'n beetje gedaan. Dat en nog veel meer.
Zo, woordeloze woensdag!
Maar zoals ik al zei; geen plaatjes.
Heb nog wel wat gefotoot de afgelopen twee weken, maar die zitten nog in het toestel. En zoals ik al twee weken geen zin, puf en woorden heb, zo heb ik ook geen zin en puf om die foto's in de computer te laden. Alles (nou ja, veel!) is gewoon een drempel. En ik ben erg goed in drempels. Maak altijd heel veel dempels, waardoor er soms helemaal niks meer gebeurt (Hoera voor Lief, die in sommige opzichten totaal het tegenovergestelde is. Hoezo elkaar aanvullen?!).
Drempel voor de foto's in de computer laden is: er zitten zoveel filmpjes bij en dat duurt lang en als ik ze op youtube wil zetten om hier te kunnen laten zien duurt het helemaal lang. Dus in plaats van er gauw aan te beginnen, doe ik dus helemaal niks!
Wat ik wel heb gedaan?
Veel van de vakantie bij Lief doorgebracht. Bezig geweest met inrichting van kinderkamers. Merel heeft nu haar pip behang in haar nieuwe kamer (denk hier een foto bij), met een nieuw lichtblauw bed ervoor (denk hier een foto bij), met een mooi nieuw dekbedovertrek (denk hier een foto bij) en een witte sprei met zilvere glitters (denk hier een foto bij) en twee witte langharige schapenvachtjes voor op de vloer of op bed (denk hier een foto bij) en lief heeft gisteren haar kast in elkaar geikeaad (denk hier een foto bij.... niet van kast, maar van spierspanningen in armen enzo...hmmmmm!), en ik heb kastknopjes gekocht voor haar nieuwe kast en een lamp en gordijnstof (denk hier een foto bij).
Joris zijn kamer heeft een kast (denk hier een foto bij) en na lang wikken en wegen en dubben en huilen (ja ja overal zitten herinneringen en emoties aan) hebben we voor Joris een juniorbedje gekocht. In dezelfde lijn als zijn ledikantje. Ledikantje met veel liefde uitgezocht en in elkaar geikeaad door Andrélief, juniorbedje in elkaar geikeaad met heel veel liefde door Lief (nuchter opgeschreven, duizend tranen om gelaten). Nu slaapt Joris in een echt bedje bij Lief, met een echt dekbedje, met een echt dekbedovertrekje (denk hier de allerschattigste foto bij die je je kan bedenken). Ook heb ik voor Joris zijn kamer een behangboom gekocht die als hij wordt geleverd geweldig gaat staan op de witte muur in zijn kamer bij de rest groene muren (denk hier alvast een foto bij).
Nou, dat heb ik zo'n beetje gedaan. Dat en nog veel meer.
Zo, woordeloze woensdag!
Abonneren op:
Posts (Atom)