Joris zijn kamer(tje)

Ergens in juli 2007 wisten André en ik dat we nog een kindje zouden krijgen. Dat was erg fijn en enorm gewenst en nog meer dan welkom.

We hadden alleen een klein capaciteit probleem Op de eerste verdieping hadden wij maar twee slaapkamers. Ooit was er een kamer opgeofferd voor een grote badkamer (heerlijk!), maar dat kleine 2x1m badkamertje was nu gewoon overloop geworden. Ook waren wij in het bezit van een grote zolder. Maar daar hadden wij tot op dat moment nog helemaal niks aan gedaan en daar moest behoorlijk veel aan gedaan worden, wilden wij -de vader en de moeder- in die kamer kunnen 'huizen'. En onder invloed van de zwangerschaps- en moederhormonen wilde ik én niet zoveel tijd kwijt zijn met klussen én graag op dezelfde verdieping slapen als mijn verse kindje.

Tja...... Wat te doen?

En toen bedachten we in dat stukje overloop (waar gewoon de cv-ketel ook staat) een klein kamertje te maken voor de baby.

Eerst moesten er nog wat kleine resten badkamer verwijderd worden en tegeltjes op vloer en muur worden weggebikt.

Daarna moest de vloer weer egaal worden gemaakt met cement (en ontdekten wij dat er een klein kiertje zat naar de trapkast beneden en bij de voordeur. Daar liep nl. na het cement storten een straaltje cement naar beneden. Lang leve de doe-het-zelver!) en de muur mocht ook wel wat vlakker.
Een mooie kast om de cv-ketel en dat was het grove werk.

André bedacht met heel veel liefde hoe we een commode konden bouwen boven Joris zijn bedje, hoe hij nog een klein kastje kon maken voor in dat ene hoekje. Hoe hij plankjes naast de cv-ketelkast kon maken. Hij bedacht en maakte het. Hij legde een laminaatvloertje, hij schilderde de muren, hij behangde en verfde de kozijnen.

Toen kocht hij gordijnen en maakte die korter, en kocht een stofje en bekleede de stoel opnieuw.

Allemaal bijna klaar. Maar onze baby had nog geen deur voor zijn kleine kamertje. Maar er kon ook geen deur, want dan kon de zolderdeur niet meer open of dicht.

En toen bedacht hij één deur, voor twee deuropeningen.

En toen ging ik verhuizen. En moest dat ene kamertje, dat ongelofelijk kleine, met enorm veel liefde gebouwde, ingenieus bedacht (en André was ir. ingenieur he?! Laat me even trots zijn!), van cementvloer gestort tot gordijn genaaid door André, kamertje achterblijven.

Woordeloze woensdag

maar ik heb geen plaatje. En wellicht ook geen woorden, al twee weken niet meer. Wat waarschijnlijk ook zo fijn is van woordeloze woensdag, want dan gebruik je eens geen woorden, maar plaatjes om je gevoel, gedachten of gebeurtenissen mee te delen.
Maar zoals ik al zei; geen plaatjes.

Heb nog wel wat gefotoot de afgelopen twee weken, maar die zitten nog in het toestel. En zoals ik al twee weken geen zin, puf en woorden heb, zo heb ik ook geen zin en puf om die foto's in de computer te laden. Alles (nou ja, veel!) is gewoon een drempel. En ik ben erg goed in drempels. Maak altijd heel veel dempels, waardoor er soms helemaal niks meer gebeurt (Hoera voor Lief, die in sommige opzichten totaal het tegenovergestelde is. Hoezo elkaar aanvullen?!).
Drempel voor de foto's in de computer laden is: er zitten zoveel filmpjes bij en dat duurt lang en als ik ze op youtube wil zetten om hier te kunnen laten zien duurt het helemaal lang. Dus in plaats van er gauw aan te beginnen, doe ik dus helemaal niks!

Wat ik wel heb gedaan?
Veel van de vakantie bij Lief doorgebracht. Bezig geweest met inrichting van kinderkamers. Merel heeft nu haar pip behang in haar nieuwe kamer (denk hier een foto bij), met een nieuw lichtblauw bed ervoor (denk hier een foto bij), met een mooi nieuw dekbedovertrek (denk hier een foto bij) en een witte sprei met zilvere glitters (denk hier een foto bij) en twee witte langharige schapenvachtjes voor op de vloer of op bed (denk hier een foto bij) en lief heeft gisteren haar kast in elkaar geikeaad (denk hier een foto bij.... niet van kast, maar van spierspanningen in armen enzo...hmmmmm!), en ik heb kastknopjes gekocht voor haar nieuwe kast en een lamp en gordijnstof (denk hier een foto bij).
Joris zijn kamer heeft een kast (denk hier een foto bij) en na lang wikken en wegen en dubben en huilen (ja ja overal zitten herinneringen en emoties aan) hebben we voor Joris een juniorbedje gekocht. In dezelfde lijn als zijn ledikantje. Ledikantje met veel liefde uitgezocht en in elkaar geikeaad door Andrélief, juniorbedje in elkaar geikeaad met heel veel liefde door Lief (nuchter opgeschreven, duizend tranen om gelaten). Nu slaapt Joris in een echt bedje bij Lief, met een echt dekbedje, met een echt dekbedovertrekje (denk hier de allerschattigste foto bij die je je kan bedenken). Ook heb ik voor Joris zijn kamer een behangboom gekocht die als hij wordt geleverd geweldig gaat staan op de witte muur in zijn kamer bij de rest groene muren (denk hier alvast een foto bij).

Nou, dat heb ik zo'n beetje gedaan. Dat en nog veel meer.

Zo, woordeloze woensdag!

Bouwen

Zo was het



Zo is het nu ongeveer

Hier gaan wij straks onwijs koken en woonkeukenen

En hier gaat Joris straks slapen en je ziet een stukje van Merel haar nieuwe slaapkamer.

Bouwen aan onze toekomst.

beetje voorjaar

Hoewel het nu al de hele ochtend miezert en de lucht alleen maar grijs is, was het gisteren zo prachtig!

De hele ochtend had ik bij Merel op de speelzaal meegeholpen en we zijn wel 1 1/2 uur buiten geweest. Zaadjes gezaaid, voorjaars bloemetjes op de tafels, en wel 100 keer de glijbaan op en af. En het was zo lekker buiten!

's Middags Fiene met de auto van school gehaald en meteen doorgereden naar het tuincentrum. Zoveel dingetjes gekocht en heerlijk buiten bezig geweest.

Voor ons huis hebben wij een soort pleintje wat samen met de buren een privé terreintje is. Daar staan onze auto's en is onze garage, maar is dus niet echt een tuin. Daar hebben we gisteren wat verandering in gebracht.

Voor de meiden had ik kindertuinhandschoenen gekocht en dat was echt een schot in de roos. Druk werkten ze mee. En André kwam eerder thuis (had een functioneringsgesprek gehad van een paar uur in een café in Utrecht. Jaja, hij een had hoop lekkere biertjes op, dat is wat ik er van begrepen heb). Had ook het voorjaar in zijn hoofd en we zijn druk bezig geweest.

Heb ook geel geverfde takken gekocht en paasdecoratie dingen. Dus nu hebben we buiten voorjaar en binnen ook!

En als ik nu op de vensterbank zit en naar buiten kijk:

Wat een beetje zon al niet kan doen!

Twee nachtjes weg

Fiene en Merel waren afgelopen week twee nachtjes logeren. Hoewel Fiene toch nog een beetje ziekig was, zijn ze toch gegaan. Ze hebben lekker rustig aan gedaan en af en toe een paracetamolletje doet wonderen. Zo zijn ze toch nog naar het Dick Bruna huis geweest en dat vonden ze erg leuk. Zeker voor Merel; die heeft er helemaal de leeftijd voor. Netjes gaf ze de juf een hand (lees: mevrouw die een rondleiding gaf....) en stak ze keurig haar vinger op als er iets werd gevraagd.

Verder wordt je bij opa en oma natuurlijk gruwelijk verwend en zo hoort het ook.

Dus waren wij bijna drie hele dagen samen. We zouden wat klusjes doen om het huis. Ik had wat afspraken staan die ik nu eens kon doen zonder afleiding van de kinderen die er omheen dartelen. We zouden de stad in, wat winkeltjes af gaan en vooral lekker heel veel niks.

Maar dit hebben we (eigenlijk vnl. André, maar ik heb heel erg staan meeleven en ook écht meegedacht en af en toe geholopen) uiteindelijk die drie dagen gedaan:

Heel leuk; riool afvoer problemen. Enige voordeel was; er liepen niet twee kleine meisjes in huis, te bemoeien met de troep en de ietwat uit hun humeur zijnde ouders.

En we zijn ook nog de stad in geweest, uit eten gegaan en lang geslapen en bij de televisie gegeten (toppunt van kinderen uit logeren!).