nieuwe link

Ik heb even een nieuwe link toegevoegd. Mijn fotoalbum met de taarten en cakejes die ik sinds ik 'dit doe' heb gemaakt.
De eerste foto in het album is ook de eerste taart en de laatste dus de laatste die ik heb gemaakt (duhu).

rust in de chaos

André is een weekje weg en mijn ouders zijn bij ons thuis. Omdat ik oorspronkelijk ook mee zou gaan naar Frankrijk (met een groep jongeren van de kerk naar Taizé. Als leiding...... bwahahahaha). Toen ik na lang denken (en dan omschrijf ik het maar weer eens lekker luchtig) besloot om toch niet te gaan, waren zowel de meiden als mijn ouders een beetje teleurgesteld. Dus kwamen ze alsnog bij ons logeren.
Ik heb hele lieve ouders (ik bedoel maar; welke ouders zetten hun eigen enorme sociale leven een week stil, moeten enorm schuiven met hun werk, verzetten hun eigen vakantie voor een paar maanden en bedenken allemaal leuke dingen om te doen met de kleinkinderen?!), maar wat voel ik mij naar!
Ik herhaal maar weer eens; ik ben zo'n ontzettende gewoonte huis MUTS. Ik hou van het gewone dagelijkse, ik hou van mijn huis, van mijn eigen muziek en dan heerlijk mee mijmeren of mee bleren, van de geur van mijn kussen, van de rust en onrust die ik min of meer in huis bepaal. Nu is het al heel lastig dat André weg is, maar mijn hele gewone dagelijkse routine is compleet weg! Het is niet eens de kleine ergenisjes waarvan ik denk; o ja, wat heerlijk dat ik niet meer thuis woon. Maar het is mijn algehele welzijn.

Maar vandaag zijn ze ze allemaal een dagje naar Rotterdam. Naar villa zebra het kindermuseum en daarna naar mijn zus om een gezellige middag te hebben.
En ik? Ik heb een muurtje in de keuken opnieuw gewit, heb een taart gebakken, ben naar het winkelcentrum geweest om wat dingetjes te regelen, heb mijn muziek op, heb erop gedanst, meegezongen en gehuild en heb mijn nieuwe scrap dingetjes om mij heen verzameld en er lang naar gekeken.
Voor het eerst moest ik even wat anders doen tussendoor omdat ik er niet goed uit kwam. Maar ik ben weer blij met het resultaat!




Gisteren ben ik even (alleen!!) naar Utecht geweest en heb daar (gewoon bij Pipoos Paule) lekker gesnuffeld bij scrapspulletjes. Mezelf verwent met een stempelset en nog wat papiertjes. Niet te veel, want heb er ook nog een aantal bij Danielle besteld (of had ik dat al gezegd?) en nog wat 'dingetjes'!

Merel

Ik heb me inmiddels een beetje verzoend met het formaat(je) papier waar ik op werk. Ik had leuke albumpjes gekocht, voordat ik me realiseerde dat een groter formaat handiger was. Ah ja, ook klein kan leuk zijn. Ik raak ook al wat gewend aan de wat drukkere papiertjes. In het begin vond ik dat nog veel te vol worden, maar gaandeweg kan ik er steeds beter mee uit de voeten.
Heb bij Danielle weer wat mooie papiertjes besteld en wie weet breng ik aankomende herfstvakantie wel een bezoekje aan Utrecht met een winkeltje waarvan ik denk dat ze wel heel wat spulletjes zullen hebben. Ik heb nl naast mooie papiertjes meer 'dingetjes' nodig. En ik ben gek op dingetjes!

Net zoals ik gek ben op Merel!

(en André die vannacht vertrekt naar Frankrijk om pas vrijdagmiddag weer terug te komen! Ik ben nog nooit zolang zonder hem geweest! Nou ja, het is in iedergeval alweer heel lang geleden. Maar het is goed om een keer 'alleen' te zijn. Om te leren mijzelf te zijn ook zonder de steun van hem. Zucht.... het zal me wat worden.)

Toen Fiene 1 jaar was

Geïnspireerd door de rondjes van Marjolijn tot deze scrap gekomen

Doe eens een Duinrell een duinrell een duinrell dag!

Zaterdag deden wij een duinrell dagje (ochtend). Het was een heel heel groot succes. De meiden durven zoveel dingen. Wat ben ik ontzettend trots op hen. Met zijn allen in het reuzenrad ('het reuzenKIKKERrad mama!') was voor mij het hoogtepunt, omdat we met zijn vieren dezelfde dingen op hetzelfde moment ervaarden.
De trampolines zijn super leuk voor de meiden en die Fiene! Die kleine grote Fiene van nog geen 5 1/2 ging samen met papa in de ACHTBAAN! Hij ging dan wel niet over de kop, maar ging echt wel heel erg hard hoor. Toen ze in de rij stonden om te wachten, zag ik hoe hard hij eigenlijk ging en ik dacht; o jee ojee ojee, dat trekt Fiene voor geen meter! Het eerste rondje zat ze ook diep weggedoken bij papa, maar het tweede rondje was heel leuk. En haar blik toen ze uit de achtbaan kwam is onbetaalbaar. Een mengeling van stoer zijn en trots. Mijn meiske, die nog niet zo heel lang geleden met bonzend hart bij mij op schoot zat bij de film van K3 (echt waar, ik voelde haar hart als een razende tekeer gaan van angst) ging in de achtbaan.
Volgens mij heb ik het wel eens vaker gezegd, maar wat ben ik blij dat mijn meiden ook nog een vader hebben. Want ik heb vaak wat meer tijd nodig om te wennen dan de meiden zelf! (Niet altijd trouwens. Instinctief weet ik vaak wanneer iets nog net een brug te ver is.)

Maar dit dagje was dik genieten, voor ons allemaal!

dagje min of meer voor mezelf (+resultaat)

De scrap van de zee zit een tag onder de foto geschoven. Hierop heb ik het gedicht van 'de zee' geschreven.

Bij de scrap van springend voor het leven had ik strijkletters gebruikt. Helemaal lyrisch ben ik ervan. Het lijkt wel gedrukt! Ik heb de borduursteek op mijn naaimachine eens gebruikt, maar had eigenlijk niet de juiste kleur garen ervoor. Had het liefst licht bruin willen hebben. Ook had ik de journaling eerst met groene gelpen gedaan, maar vond ik uiteindelijk veel te glimmend en niet mooi bij de titel passen. Dus met zwart geschreven, maar moest wel over de oude journaling heen geplakt. Dat zie je op deze scan wel erg goed, valt minder op irl. Al met al ben ik meer tevreden met de bovenkant van deze scrap dan met de onderkant. Maar ik wilde perse die tekst erbij. Had het misschien beter kunnen printen. Hmmm, misschien verander ik het nog wel (eens een keer.........).

voor het konijntje...

Mereltje mijn lieve kleine pereltje!

Lotje het konijntje is vast vooral in een diep diep diep innerlijk bewustzijn aanwezig voor Merel. Het heeft nog vrij weinig aandacht van haar gehad en als ik het konijntje uit zijn hok haal om binnen wat te knuffelen, ben vooral ik degene die lekker knuffelt en kamt.

Maar wij grote mensen zullen nooit de kinderziel kunnen doorgronden.

Gisterenmiddag was Merel stilletjes naar buiten gegaan met haar bellenblaas mee. André riep mij en zei dat ik eens stil moest gaan kijken bij het konijn. Merel stond daar heel liefelijk met het konijntje te praten en haar mooiste bellen te blazen. Wat ze allemaal precies zei kon ik niet goed verstaan. Maar het was op zo'n hoog toontje in de trant van; wat een mooie bellen he? maak ik helemaal voor jou, ja! wat kan Merel mooie bellen maken he?! Ik vind jou wel zo heel erg lief.





Deze foto's kon ik eens echt heel stiekum nemen! En het konijntje zelf was zo ver mogelijk als-ie kon achterin het hok gedoken.......

zwemles

Vorige week donderdag is Fiene voor het eerst naar zwemles geweest. Als baby en peuter ging ze al elke week samen met mij zwemmen. Maar toen werd ze 4 jaar en ging naar school en was er geen ruimte en energie meer voor het zwemmen.
Fiene is extreem blij dat ze nu eindelijk weer mag gaan zwemmen. En wel op donderdagochtend om 7 uur ligt zij in het zwembad tot 10 voor 8. Ik heb het grote geluk dat André dat met haar doet. Om 10 voor half 7 's morgens eruit. De spullen de vorige avond al klaargezet en nog wat dingen die 's morgens handig zijn als het al is gebeurd. Heerlijk om daar niet verantwoordelijk voor te zijn.
En dan dat gezichtje! Eén grote zonnenstraal! Wat vindt zij dit ontzettend leuk om te doen.



Vanmorgen was het even iets minder. Maar dat heeft volgens mij te maken met het feit dat André nu zelf ging zwemmen en zij 'alleen' achter bleef. Dat is voor Fiene nog even iets te snel. Die wil graag alle rust en tijd hebben om te wennen aan nieuwe situaties (van wie zou ze dat nu hebben?). Ik hoop dat volgende week alle enthousiasme in volle hevigheid weer terug is, als André gewoon nog een paar keer bij haar zwemles blijft.
Eigenlijk kan ik daar dus helemaal niet tegen. Als ik weet dat ze het eigenlijk zo leuk vond (zoals de eerste keer; alles maar dan ook alles was helemaal 100 % leuk) , maar daar dan nu toch ietwat tegenop ziet. Mijn intuïtie zegt dat de oplossing gewoon is dat ze moet wennen. Maar ik wil graag dat die fase al over is. Dat ik zeker weet dat dat het is. Maar goed. Ik moet leren om wat meer op mezelf te vertrouwen. Kom op Fleur! Vertrouw er nu op dat dit echt klopt, omdat het eigenlijk altijd klopt als je dit soort dingen denkt. Kom op Fleur! Niet meer over nadenken; geniet er gewoon van!!

Grote feest

'Het grote feest' zoals we het vieren van Merel haar verjaardag afgelopen zaterdag noemden. Het was erg mooi weer en hadden een super dag!
Van opa en oma een geweldig konijntje gekregen. Drie keer raden wie dat beestje elke dag mag gaan kammen. Want opa en oma vonden het half kort half lang harig konijntje zo schattig ;-).
De zeemeermintaart die Merel ruim een maand geleden al had besteld, was een succes. Hoewel de goede meermin die ochtend wat schuiner op haar rotsje zat dan de avond daarvoor. Alsof ze teveel gedronken had in de nacht van vrijdag op zaterdag. Maar de feestvreugde was er niet minder om.
Veel gezelligheid en veel cadeaus. Precies de ingrediënten die een goede kinderverjaardag in zich moet hebben!

(En mijn schoenen zijn binnen, ze zijn erg gaaf en André raakte niet uitgekeken......! Foto volgt een andere keer.)