Lotje het konijntje is vast vooral in een diep diep diep innerlijk bewustzijn aanwezig voor Merel. Het heeft nog vrij weinig aandacht van haar gehad en als ik het konijntje uit zijn hok haal om binnen wat te knuffelen, ben vooral ik degene die lekker knuffelt en kamt.
Maar wij grote mensen zullen nooit de kinderziel kunnen doorgronden.
Gisterenmiddag was Merel stilletjes naar buiten gegaan met haar bellenblaas mee. André riep mij en zei dat ik eens stil moest gaan kijken bij het konijn. Merel stond daar heel liefelijk met het konijntje te praten en haar mooiste bellen te blazen. Wat ze allemaal precies zei kon ik niet goed verstaan. Maar het was op zo'n hoog toontje in de trant van; wat een mooie bellen he? maak ik helemaal voor jou, ja! wat kan Merel mooie bellen maken he?! Ik vind jou wel zo heel erg lief.
Deze foto's kon ik eens echt heel stiekum nemen! En het konijntje zelf was zo ver mogelijk als-ie kon achterin het hok gedoken.......
7 opmerkingen:
aaaah ze heeft konijntje ontdekt ! Vooral de laatste foto vind ik heel lief !
Oj, extreem lief!
Ah gosie........ wat ontiegelijk lief zeg!
Oh! {{{{{SMELT}}}}}
(en die middelste foto... jeeeeetje wat een prachtmeid is ze toch...)
mooi, Fleur, dat je haar zo op de foto kon vangen. Wat een mooi moment om later nog lang ernaar terug te kijken...:-)
en vooral de tweede foto is prachtig. Wat een droom van een meid. en door die blauw lijkt ze een beetje zeemermin zelf...:-)
groetjes, Sonia
PS: kijk je ook op zondag naar BBC's nieuwe versie van Jane Eyre?
SMELT!!!
Ik wil ook een MEREL!!! ;-)
Liefs, Helma
Ahhhhhhhhhhhhh, smelt....
Wat ontzettend lief zeg!
Een reactie posten