Fiene is extreem blij dat ze nu eindelijk weer mag gaan zwemmen. En wel op donderdagochtend om 7 uur ligt zij in het zwembad tot 10 voor 8. Ik heb het grote geluk dat André dat met haar doet. Om 10 voor half 7 's morgens eruit. De spullen de vorige avond al klaargezet en nog wat dingen die 's morgens handig zijn als het al is gebeurd. Heerlijk om daar niet verantwoordelijk voor te zijn.
En dan dat gezichtje! Eén grote zonnenstraal! Wat vindt zij dit ontzettend leuk om te doen.
Vanmorgen was het even iets minder. Maar dat heeft volgens mij te maken met het feit dat André nu zelf ging zwemmen en zij 'alleen' achter bleef. Dat is voor Fiene nog even iets te snel. Die wil graag alle rust en tijd hebben om te wennen aan nieuwe situaties (van wie zou ze dat nu hebben?). Ik hoop dat volgende week alle enthousiasme in volle hevigheid weer terug is, als André gewoon nog een paar keer bij haar zwemles blijft.
Eigenlijk kan ik daar dus helemaal niet tegen. Als ik weet dat ze het eigenlijk zo leuk vond (zoals de eerste keer; alles maar dan ook alles was helemaal 100 % leuk) , maar daar dan nu toch ietwat tegenop ziet. Mijn intuïtie zegt dat de oplossing gewoon is dat ze moet wennen. Maar ik wil graag dat die fase al over is. Dat ik zeker weet dat dat het is. Maar goed. Ik moet leren om wat meer op mezelf te vertrouwen. Kom op Fleur! Vertrouw er nu op dat dit echt klopt, omdat het eigenlijk altijd klopt als je dit soort dingen denkt. Kom op Fleur! Niet meer over nadenken; geniet er gewoon van!!
4 opmerkingen:
Kom op Fleur! Vertrouw erop dat Fiene meer zelfvertrouwen krijgt als ze merkt dat ze ook zelf en alleen goed kan leren zwemmen. En zelfvertrouwen, daar heb je altijd iets aan!
Maar ja, je wil die 'kleintjes' het liefst alle zorgen enzo onthouden....
Ben benieuwd hoe het verder gaat (Jorn mag in november of februari beginnen, toch wel spannend).
Groetjes.
Wat heerlijk dat A. gaat .....het is wel errug vroeg,ook voor Fiene! Maar, zij krijgt dat vertrouwen wel hoor, en dan gaat het allemaal prima!
Lieve Fleur, even kort.
Isa had het ook, de eerste keer vond ze het superleuk, daarna moest ze een paar keer echt wennen. Ik vertelde net dat Fiene het spannend vond, de tweede keer en vroeg aan Isa wat ze tegen Fiene kon zeggen.
Isa: "oh, dan vindt ze het gewoon een klein beetje spannend, dat geeft niks, dat had ik ook, dat gaat vanzelf weer over"
(en dat is ook zo, ik hoorde het van veel mensen, toen Isa het zo eng vond, die paar keer, dat ze dat ook hadden meegemaakt en dat het al na een paar keer weer beter was, gewoon vertrouwen hebben dus!!!!)
Hoi Fleur,
nou, ik kan de bovenstaande alleen maar herhalen, lijkt het.
Met Emma ging het precies hetzelfde - ze is dol op zwemmen en sinds ze naar school gaat, gaan we veel te weinig naar de zwembad. Dus eerste 2 lessen waren de ware feest. super leuk en ze kon zo veel al! Maar derde les - was tranen met tuiten en zo ook 4de en 5de... ze wilde niet meer zwemmen. absoluut niet. ze hing aan mijn arm vast bij het afscheid en het was echt hart verscheurend. De meester was leuk, zwemmen was leuk, kinderen waren aardig... maar toch... Nu begrijp ik wel dat Emma moeite had dat ik weg ging. Ze wilde dat ik hele les bleef zitten. Nu gaat het beter. Ik had nog een paar lessen eerste 10 minuten erbij gebleven. Dat hielp. En na de les gingen we iets leuks doen (ijsje halen met z'n allen). Dus nu gaat het weer.
Gewoon doorzetten en hou vol. Het gaat echt na een paar keer beter. En dan heeft Fiene een stukje zelfverzekerheid en zelfvertrouwen erbij...:-)
Blijf positief!
en sterkte met je moeder-hart...;-)
groetjes, Sonia
Een reactie posten