Nóg meer van mij?!!
zondag 25 juni 2006
cupcakes all the time
Onze meisjes zijn bij opa en oma logeren. Een heerlijk rustige middag. Met mijn knutseldoos met allemaal nieuwe spulletjes erin, met mooie papiertjes en een hele hoop foto's in het foto archief; lekker frupselen. De ene geliefde bezigheid gecombineerd met de andere!
Aan het lintje zit een kaartje die in het strookje papier is gestoken. Op de achterkant van het kaartje heb ik het recept van de cupcakejes en het decoreren geschreven op een roze papiertje en in een harmonica gevouwen en erachter geplakt. Het lintje ziet er nu wat hoekig en gevouwen uit, maar dat is -als het niet door de scanner wordt platgedrukt- veel ronder. Nog één keer ben ik in Fienes en Merels knutseldoos gedoken om de glitterlijm te 'lenen'. Daarmee heb ik 'cupcake' geschreven.
Ik wil ECHT heel graag letterstempels in zwierige krulletters gestempeld in verschillende kleuren! Wel jammer dat ik nu al net jarig ben geweest..........
En straks komen de meisjes weer thuis. Opa en oma brengen ze en blijven meteen even gezellig eten. André en ik zijn gisteren bij 'de Molen' geweest en hebben allemaal lekkere soorten meel gekocht. Dus zo een italiaans broodje bakken. Ik heb er ook nog aardbeien cakemix gekocht. Daar heb ik gisteren al een paar cupcakejes van gebakken. Het ruikt enorm naar aardbeien, de kleur was gewoon wit. Dus heb ik er een beetje rode kleurstof doorheen gedaan. Straks nog wat slagroom kloppen en erboven op spuiten, aardbeitje erop als garnering. Ik ben benieuwd of de meisjes zullen smullen. (O ja Femke, de onderkant van je bakvorm ligt idd nog bij ons. Zal ik het opsturen? Hoewel ik denk dat een nieuwe bijna goedkoper zal zijn.......)
Het is heerlijk om een dagje (of twee) zonder kinderen te zijn, maar er gaat toch niks boven die vrolijke snoetjes als ze straks weer stralend voor de deur staan!
donderdag 22 juni 2006
over kerkzaken en cupcakejes
Zat ik een half jaar geleden nog totaal in de....... zucht zucht is-dit-het-nou, ik wil wat, maar wat en wie ben ik eigenlijk en WAAROM!
Heb me gestort op taarten (wat ik al deed, maar de cupcakejes kwamen erbij!), activiteiten in de kerk en sinds kort; skrep skrep skrep. (En Francine, ik ben zo'n type die enthousiast dingen aanschaft, twee weken bezig is en dan alles laat verstoffen in de kast. Zo heb ik vorig jaar een prachtige naaimachine gekregen; één broek en één rokje voor Fiene gefabriceerd. En heb ik een hele doos met allemaal poppen-maak/seizoentafel stuff, maar ook die zien ietwat grijzig van een laagje van het-een-of-anders..............).
Danielle vroeg me naar de cupcakejes. Ik mailde haar terug, maar ook Paule vroeg ernaar. De 'truuk' zit 'm in de kleurstoffen. Dan maakt het bijna niet uit wat je op zo'n cakeje kwakt, het ziet er gewoon veel leuker uit. En bij de supermarkt hebben ze erg veel leuke dingetjes om het te versieren. Wat ik er bovenop smeer is botercreme-extra. Voor ongeveer 15 cakejes heb je 250 gram (room) boter nodig; flink lang mixen, totdat het bijna wit eruit ziet. banketbakkersroompoeder (is ongeveer 140 gram) met 200 gram poedersuiker en water (staat op het pakje hoeveel. Ik denk 200 ml) door elkaar roeren en even later opstijven (kwartiertje ofzo). En dat dan bij de boter mixen. Weer lekker lang, wel 10 minuten. Dan wordt het heerlijk luchtig. Kleurtje erdoor en in een spuitzak op de cakejes spuiten. En dan met hageltjes, bloemetjes of andere versierseltjes versieren. Kijk maar eens bij mijn linken bij 'de leukste taarten'. Daar zit een webshop aan vast; maar wees gewaarschuwd!
En dan mijn acties binnen de kerk. Ik heb besloten om vanaf volgend seizoen jeugdouderling te worden. De plaatselijke gemeente wordt bestuurd door de kerkenraad. In de kerkenraad zitten ouderlingen en diakenen, een ambt officieel. Samen zijn zij verantwoordelijk voor het beleid van de kerk en zorgen dat 'alles' in goede banen wordt geleid. Elke ouderling heeft vaak nog een specifiekere taak. Zo heb je ouderlingen die veel bezoekwerk doen. Dus mensen bezoeken, knelpunten contateren en daar evt acties op ondernemen. Als je bij de mensen thuis komt, zie en hoor je ook meer van wat er leeft bij de mensen en waar behoefte aan is. Dat kun je dat terugkoppelen in de kerkenraad en kan daar actie op worden ondernomen. Zo heb je dus ook ouderlingen die als taak hebben 'de jeugd'. Nu loopt het jeugdwerk voor de kinderen (tot een jaar of 15) behoorlijk goed. De knelpunten zitten bij de jongeren. Er is dit jaar een onderzoek geweest naar de jongeren (zowel kerkelijk betrokken als niet betrokken) van onze kerk en wat zij ervan vinden. Dat rapport is onlangs verschenen met een aantal conclusies en aanbevelingen. Ik ga daar het volgend jaar mee aan de slag. Als belangrijkste actie; er simpelweg zijn. Dat de jeugd weet wie je bent en dat je een goed aanspreekpunt bent om hun dromen en wensen en moeites kwijt te kunnen. Vaak is de stap naar de 'grote mensen van de ker' zo groot. Ik ga de jongeren op zoeken (bij hun activiteiten, maar misschien ook wel wat nieuwe dingen opstarten) en me laten kennen. Als één van de eerste dingen ga ik met André in de herfstvakantie mee naar Taizé. Er gaan een hoop jongeren van onze kerk (en andere kerken) daarheen. Je begeven onder de jeugd, hun activeiten bezoeken en hun jeugddiensten bijwonen gaat mijn grootste taak worden. (buiten dat mag je regelmatig dienst doen. Wat inhoud dat je de einverantwoordelijke bent over een zondagse kerkdienst. Als je wel eens in de kerk komt dan wordt ik diegene die de predikant van te voren een hand geeft en de mededelingen doet. Een taak waar ik echt enorm veel zin in heb....... niet dus.)
Al met al een leuke uitdaging, waarin ik mezelf beter leer kennen en kan ontwikkelen. En eh jeugdouderling, misschien ben ik ook wel gewoon een hele 'jeugdige' ouderling. Want de leeftijd waarop de nog jeugd bent in Taizé is 30 jaar....... dus!
Heb me gestort op taarten (wat ik al deed, maar de cupcakejes kwamen erbij!), activiteiten in de kerk en sinds kort; skrep skrep skrep. (En Francine, ik ben zo'n type die enthousiast dingen aanschaft, twee weken bezig is en dan alles laat verstoffen in de kast. Zo heb ik vorig jaar een prachtige naaimachine gekregen; één broek en één rokje voor Fiene gefabriceerd. En heb ik een hele doos met allemaal poppen-maak/seizoentafel stuff, maar ook die zien ietwat grijzig van een laagje van het-een-of-anders..............).
Danielle vroeg me naar de cupcakejes. Ik mailde haar terug, maar ook Paule vroeg ernaar. De 'truuk' zit 'm in de kleurstoffen. Dan maakt het bijna niet uit wat je op zo'n cakeje kwakt, het ziet er gewoon veel leuker uit. En bij de supermarkt hebben ze erg veel leuke dingetjes om het te versieren. Wat ik er bovenop smeer is botercreme-extra. Voor ongeveer 15 cakejes heb je 250 gram (room) boter nodig; flink lang mixen, totdat het bijna wit eruit ziet. banketbakkersroompoeder (is ongeveer 140 gram) met 200 gram poedersuiker en water (staat op het pakje hoeveel. Ik denk 200 ml) door elkaar roeren en even later opstijven (kwartiertje ofzo). En dat dan bij de boter mixen. Weer lekker lang, wel 10 minuten. Dan wordt het heerlijk luchtig. Kleurtje erdoor en in een spuitzak op de cakejes spuiten. En dan met hageltjes, bloemetjes of andere versierseltjes versieren. Kijk maar eens bij mijn linken bij 'de leukste taarten'. Daar zit een webshop aan vast; maar wees gewaarschuwd!
En dan mijn acties binnen de kerk. Ik heb besloten om vanaf volgend seizoen jeugdouderling te worden. De plaatselijke gemeente wordt bestuurd door de kerkenraad. In de kerkenraad zitten ouderlingen en diakenen, een ambt officieel. Samen zijn zij verantwoordelijk voor het beleid van de kerk en zorgen dat 'alles' in goede banen wordt geleid. Elke ouderling heeft vaak nog een specifiekere taak. Zo heb je ouderlingen die veel bezoekwerk doen. Dus mensen bezoeken, knelpunten contateren en daar evt acties op ondernemen. Als je bij de mensen thuis komt, zie en hoor je ook meer van wat er leeft bij de mensen en waar behoefte aan is. Dat kun je dat terugkoppelen in de kerkenraad en kan daar actie op worden ondernomen. Zo heb je dus ook ouderlingen die als taak hebben 'de jeugd'. Nu loopt het jeugdwerk voor de kinderen (tot een jaar of 15) behoorlijk goed. De knelpunten zitten bij de jongeren. Er is dit jaar een onderzoek geweest naar de jongeren (zowel kerkelijk betrokken als niet betrokken) van onze kerk en wat zij ervan vinden. Dat rapport is onlangs verschenen met een aantal conclusies en aanbevelingen. Ik ga daar het volgend jaar mee aan de slag. Als belangrijkste actie; er simpelweg zijn. Dat de jeugd weet wie je bent en dat je een goed aanspreekpunt bent om hun dromen en wensen en moeites kwijt te kunnen. Vaak is de stap naar de 'grote mensen van de ker' zo groot. Ik ga de jongeren op zoeken (bij hun activiteiten, maar misschien ook wel wat nieuwe dingen opstarten) en me laten kennen. Als één van de eerste dingen ga ik met André in de herfstvakantie mee naar Taizé. Er gaan een hoop jongeren van onze kerk (en andere kerken) daarheen. Je begeven onder de jeugd, hun activeiten bezoeken en hun jeugddiensten bijwonen gaat mijn grootste taak worden. (buiten dat mag je regelmatig dienst doen. Wat inhoud dat je de einverantwoordelijke bent over een zondagse kerkdienst. Als je wel eens in de kerk komt dan wordt ik diegene die de predikant van te voren een hand geeft en de mededelingen doet. Een taak waar ik echt enorm veel zin in heb....... niet dus.)
Al met al een leuke uitdaging, waarin ik mezelf beter leer kennen en kan ontwikkelen. En eh jeugdouderling, misschien ben ik ook wel gewoon een hele 'jeugdige' ouderling. Want de leeftijd waarop de nog jeugd bent in Taizé is 30 jaar....... dus!
woensdag 21 juni 2006
Papa's Meisje
And..... another one:
Papa's Meisje
Samen op de fiets.
Met je mooie blauwe ogen bekijken je met papa de wereld.
Fiene en papa
Samen genieten!
En ik beloof, ik schrijf binnekort weer over andere dingen! (Zo heb ik gisteren een gesprekje gehad met onze jeugdouderling in de kerk, omdat ik zelf volgend seizoen jeugdouderling wordt. Gaan we in de herfstvakantie een hele week, zonder onze kindertjes, naar Taizé, heb ik gisteren van een onwijze dipdag een onwijs goeie dag gemaakt en en en en ........)
Maar het 'scrappen' (vind het nog zo'n groot woord om te gebruiken voor dat gefrutsel met papiertjes wat ik doe) vind ik nu zo leuk. Ben benieuwd hoelang ik dit blijf doen......
maandag 19 juni 2006
Zichtbare liefde
Oké Oké ik was gewaarschuwd, maar ja. Al begonnen, dus te laat. Helaas....... .
scraaaaaaaap twee! (naar Brigitte Kaandorp; Tip 2!)
Ik heb eerst een aantal sites bekeken, maar werd zo overdonderd door alle termonologieën, technieken en andere dingen-die-je-nodig hebt, dat ik maar snel daarmee bent gestopt. De plaatselijke winkels bestormd. Ze hadden niet echt veel, maar met wat gekleurd papier kom je ook een heel eind. Ik dacht me maar niet van de wijs te laten brengen door alle technieken die ervoor zijn en gewoon mijn gevoel laten gaan. Nu met iets meer mijn spullen dan de knutseldoos van de meiden. Maar..... leuk is het wel!
scraaaaaaaap twee! (naar Brigitte Kaandorp; Tip 2!)
Ik heb eerst een aantal sites bekeken, maar werd zo overdonderd door alle termonologieën, technieken en andere dingen-die-je-nodig hebt, dat ik maar snel daarmee bent gestopt. De plaatselijke winkels bestormd. Ze hadden niet echt veel, maar met wat gekleurd papier kom je ook een heel eind. Ik dacht me maar niet van de wijs te laten brengen door alle technieken die ervoor zijn en gewoon mijn gevoel laten gaan. Nu met iets meer mijn spullen dan de knutseldoos van de meiden. Maar..... leuk is het wel!
zondag 18 juni 2006
Eerste voorzichtige (nood) poging scrappen
En toen gingen we ineens onverwachts naar mijn ouders vandaag. En het is vaderdag! Met lege handen aankomen vind ik niet leuk. En Fiene zei (heel terecht); Nee, opa vindt het leuker als hij een tekening van jou krijgt.
Tja, daar zit je dan met je goeie gedrag.
Gelukkig ken ik door het bloggen nu de wereld van het scrappen (een beetje). Toen Danielle een berichtje achterliet op mijn blog ben ik ook haar blog gaan bekijken. Dat met de blogs van Francine en Paule (en Jolanda kan er ook wat van!!) bracht mij erbij om het voorzichtigjes ook te gaan proberen.
Maar ja, op zondag kan ik niet een leuke starters kit gaan aanschaffen. Dus in de knutseldoos van Fiene zitten rommelen en dit is mijn resultaat:
Tja, daar zit je dan met je goeie gedrag.
Gelukkig ken ik door het bloggen nu de wereld van het scrappen (een beetje). Toen Danielle een berichtje achterliet op mijn blog ben ik ook haar blog gaan bekijken. Dat met de blogs van Francine en Paule (en Jolanda kan er ook wat van!!) bracht mij erbij om het voorzichtigjes ook te gaan proberen.
Maar ja, op zondag kan ik niet een leuke starters kit gaan aanschaffen. Dus in de knutseldoos van Fiene zitten rommelen en dit is mijn resultaat:
Het zwarte is eigenlijk zilverkleurig. Daarom is de tekst ook met zilverpen gedaan. De lijm is lekker bobbelig (wat voor lijm gebruik je daar eigenlijk voor?) en ik was ook niet zo heel netjes in de afwerking (maar dat is een beetje mijn handelsmerk......).
Er staat:
Opa Molen; De liefste
geduldig zachtaardig zorgzaam enthousiast
bereidwillig gevoelig consequent rustig
Ik weet zeker dat mijn vader er erg blij mee is. Dat hij dat niet goed kan uiten en dus waarschijnlijk niet zo heel veel zegt. Maar dat zijn ogen zullen glimmen.
maandag 12 juni 2006
Stress Management
Van mijn vriendinnetje Sonia gekregen ('dank je wel Sonia!') al een paar weken geleden. Ik heb gloof ik niet eens het fatsoen gehad om je er behoorlijk voor te bedanken. Daarom en omdat ik het een hele mooie (en ook grappige) tekst vind, een hele blog ervan.
Dank je wel dat je in mijn leven bent gekomen!
Stress Management
A lecturer, when explaining stress management to an audience, raised a glass of water and asked, "how heavy is this glass of water? "
Answers called out ranged from 20g to 500g.
The lecturer replied, "The absolute weight doesn't matter. It depends on how long you try to hold it.
"If I hold it for a minute, that's not a problem.
If I hold it for an hour, I'll have an ache in my right arm.
If I hold it for a day, you'll have to call an ambulance.
"In each case, it's the same weight, but the longer I hold it, the heavier it becomes. "
He continued, "And that's the way it is with stress management.
If we carry our burdens all the time, sooner or later, as the burden becomes increasingly heavy, we won't be able to carry on. "
"As with the glass of water, you have to put it down for a while and rest before holding it again. When we're refreshed, we can carry on with the burden. "
"So, before you return home tonight, put the burden of work down. Don't carry it home. You can pick it up tomorrow. Whatever burdens you're carrying now, let them down for a moment if you can. "
"Relax; pick them up later after you've rested.
Life is short.
Enjoy it!
And then he shared some ways of dealing with the burdens of life:
* Accept that some days you're the pigeon, and some days you're the statue.
* Always keep your words soft and sweet, just in case you have to eat them.
* Always read stuff that will make you look good if you die in the middle of it.
* Drive carefully. It's not only cars that can be recalled by their maker.
* If you can't be kind, at least have the decency to be vague.
* If you lend someone $20 and never see that person again, it was probably worth it.
* It may be that your sole purpose in life is simply to serve as a warning to others.
* Never buy a car you can't push.
* Never put both feet in your mouth at the same time, because then you won't have a le to stand on.
* Nobody cares if you can't dance well. Just get up and dance.
* Since it's the early worm that gets eaten by the bird, sleep late.
* The second mouse gets the cheese.
* When everything's coming your way, you're in the wrong lane.
* Birthdays are good for you. The more you have, the longer you live.
* You may be only one person in the world, but you may also be the world to one person.
* Some mistakes are too much fun to only make once
* We could learn a lot from crayons. Some are sharp, some are pretty and some are dull Some have weird names , and all are different colors, but they all have to live in the same box. "
A truly happy person is one who can enjoy the scenery on a detour. Have an awesome day and know that someone has thought about you today. . . . . . . . . . I did.
Dank je wel dat je in mijn leven bent gekomen!
Stress Management
A lecturer, when explaining stress management to an audience, raised a glass of water and asked, "how heavy is this glass of water? "
Answers called out ranged from 20g to 500g.
The lecturer replied, "The absolute weight doesn't matter. It depends on how long you try to hold it.
"If I hold it for a minute, that's not a problem.
If I hold it for an hour, I'll have an ache in my right arm.
If I hold it for a day, you'll have to call an ambulance.
"In each case, it's the same weight, but the longer I hold it, the heavier it becomes. "
He continued, "And that's the way it is with stress management.
If we carry our burdens all the time, sooner or later, as the burden becomes increasingly heavy, we won't be able to carry on. "
"As with the glass of water, you have to put it down for a while and rest before holding it again. When we're refreshed, we can carry on with the burden. "
"So, before you return home tonight, put the burden of work down. Don't carry it home. You can pick it up tomorrow. Whatever burdens you're carrying now, let them down for a moment if you can. "
"Relax; pick them up later after you've rested.
Life is short.
Enjoy it!
And then he shared some ways of dealing with the burdens of life:
* Accept that some days you're the pigeon, and some days you're the statue.
* Always keep your words soft and sweet, just in case you have to eat them.
* Always read stuff that will make you look good if you die in the middle of it.
* Drive carefully. It's not only cars that can be recalled by their maker.
* If you can't be kind, at least have the decency to be vague.
* If you lend someone $20 and never see that person again, it was probably worth it.
* It may be that your sole purpose in life is simply to serve as a warning to others.
* Never buy a car you can't push.
* Never put both feet in your mouth at the same time, because then you won't have a le to stand on.
* Nobody cares if you can't dance well. Just get up and dance.
* Since it's the early worm that gets eaten by the bird, sleep late.
* The second mouse gets the cheese.
* When everything's coming your way, you're in the wrong lane.
* Birthdays are good for you. The more you have, the longer you live.
* You may be only one person in the world, but you may also be the world to one person.
* Some mistakes are too much fun to only make once
* We could learn a lot from crayons. Some are sharp, some are pretty and some are dull Some have weird names , and all are different colors, but they all have to live in the same box. "
A truly happy person is one who can enjoy the scenery on a detour. Have an awesome day and know that someone has thought about you today. . . . . . . . . . I did.
zaterdag 10 juni 2006
De kleine zeemeermin
Twee kinderen, twee meiden uit hetzelfde gezin en toch zo totaal verschillend. Fiene een echt meisje meisje (al zeer vroeg fan van K3 inclusief de liedjes, dansjes en roze rokjes) en gericht op anderen. Merel iets meer een rouwdouwer, bezig met haar eigen dingen. Een vliegje of ander beestje en liedje wat in haar hoofd zit. Wat minder bezig met de mensen om haar heen.
Maar af en toe hebben ze een liefde die ze beide delen. En deze dagen is dat de dvd van de musical 'De kleine Zeemeermin' met Kathleen van K3 in de hoofdrol.
De zeemeermin wil graag op het land wonen en is verliefd op de prins die ze heeft gered uit de zee. Ze zingt dan ook vol passie: "Geef me vleugels, ik wil vliegen op de golven van de wind. Geef me benen, ik wil lopen naar het geluk dat ik niet vind. Want het water is mijn thuis niet, .........., geef me vleugels lieve prins, toe neem me mee".
En dan wil Merel zeemeermin zijn en kan ze lang bezig zijn om met net zoveel passie en gevoel dit lied te zingen (hoewel ze meer dan de helft niet goed zingt; zoooooo schattig!) en er prachtig bewegingen bij te maken.
Dat is genieten van je kind!
(geniet je mee?)
Maar af en toe hebben ze een liefde die ze beide delen. En deze dagen is dat de dvd van de musical 'De kleine Zeemeermin' met Kathleen van K3 in de hoofdrol.
De zeemeermin wil graag op het land wonen en is verliefd op de prins die ze heeft gered uit de zee. Ze zingt dan ook vol passie: "Geef me vleugels, ik wil vliegen op de golven van de wind. Geef me benen, ik wil lopen naar het geluk dat ik niet vind. Want het water is mijn thuis niet, .........., geef me vleugels lieve prins, toe neem me mee".
En dan wil Merel zeemeermin zijn en kan ze lang bezig zijn om met net zoveel passie en gevoel dit lied te zingen (hoewel ze meer dan de helft niet goed zingt; zoooooo schattig!) en er prachtig bewegingen bij te maken.
Dat is genieten van je kind!
(geniet je mee?)
vrijdag 9 juni 2006
Keuzes maken
De keuzes die je maakt, zullen altijd blijven staan.
Soms zijn ze doordacht en soms moet je er blindelings voor gaan.
Soms kies je de langste weg en je vindt 't naast de deur,
soms heb je te ver gezocht maar het antwoord schijnt in al zijn kleur.
Het is voor altijd blijvend of voor altijd er vandoor.
Als kracht wint van twijfel dan volgen we het juiste spoor.
Het is niet altijd raak, soms zit je er goed naast.
Soms heb je zo goed gekozen dat het je nog steeds verbaast.
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat.
Vergeet niet dat de keuzes die je maakt de juiste zijn,
want je hebt ze zelf gemaakt.
En de deuren die je sluit, zullen nooit meer opengaan.
Smijt ze maar dicht om vast besloten door te gaan.
Want het is voor altijd zwijgen of voor altijd aan het woord.
Wees niet bang om te verliezen, het leven wacht en dat gaat voor.
Het is niet altijd raak, soms zit je er goed naast.
Soms heb je zo goed gekozen, dat het je nog steeds verbaast.
Het is oke als je soms de fout in gaat,
Het is oke als je soms de fout in gaat,
Het is oke als je soms de fout in gaat.
Vergeet niet dat de keuzes die je maakt de juiste zijn,
want je hebt ze zelf gemaakt.
Oeh oh oh Het komt eraan. Blijf niet staan.
Oeh oh oh Het komt eraan. Het komt eraan.
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat,
het is okee, het is okee,
het is okee als je soms de fout ingaat.
(van Dikhout)
Soms zijn ze doordacht en soms moet je er blindelings voor gaan.
Soms kies je de langste weg en je vindt 't naast de deur,
soms heb je te ver gezocht maar het antwoord schijnt in al zijn kleur.
Het is voor altijd blijvend of voor altijd er vandoor.
Als kracht wint van twijfel dan volgen we het juiste spoor.
Het is niet altijd raak, soms zit je er goed naast.
Soms heb je zo goed gekozen dat het je nog steeds verbaast.
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat.
Vergeet niet dat de keuzes die je maakt de juiste zijn,
want je hebt ze zelf gemaakt.
En de deuren die je sluit, zullen nooit meer opengaan.
Smijt ze maar dicht om vast besloten door te gaan.
Want het is voor altijd zwijgen of voor altijd aan het woord.
Wees niet bang om te verliezen, het leven wacht en dat gaat voor.
Het is niet altijd raak, soms zit je er goed naast.
Soms heb je zo goed gekozen, dat het je nog steeds verbaast.
Het is oke als je soms de fout in gaat,
Het is oke als je soms de fout in gaat,
Het is oke als je soms de fout in gaat.
Vergeet niet dat de keuzes die je maakt de juiste zijn,
want je hebt ze zelf gemaakt.
Oeh oh oh Het komt eraan. Blijf niet staan.
Oeh oh oh Het komt eraan. Het komt eraan.
Het is okee als je soms de fout ingaat,
Het is okee als je soms de fout ingaat,
het is okee, het is okee,
het is okee als je soms de fout ingaat.
(van Dikhout)
maandag 5 juni 2006
Feest
Woensdag werd Fiene dus 5 jaar. 's Middags haar kinderfeestje, vrijdag ochtend 'podium' van Fiene haar klas op school en zaterdag vierden Fiene en ik onze verjaardagen voor familie en vrienden. En compilatie van deze evenementen:
Kadootjes op bed
En een dikke zoen van je zusje
Kinderfeestje; na de kadootjes eerst pannenkoeken eten
Een speurtocht in en om huis; enveloppen zoeken. Zoek de envelop op een plek waar wij meestal de eitjes zoeken........ Het kippenhok! Renske mocht de envelop pakken en openmaken.
In de schatkist zaten spekkies en heel veel knutselspullen. Daarmee gingen ze maskers maken.
Merel krijgt ook een klein cadeautje; kippen- en konijnhok van playmobiel. Een schot in de roos; helemaal Merels ding!
Podium groep 1/2; Prinses Fiene wordt door een stoere ridder gered uit de torenkamer van het kasteel.
De prinsessen doen een dansje
Andere foto's volgen snel. Blogger vindt dat ik nu genoeg gepost heb............ .
Herinneringen
Woensdag was het de dag der feesten! Fiene werd 5 jaar. Word altijd weer een beetje melancholisch van zulke momenten. Je weet wel; 5 jaar geleden deden we nu dit....... Maar ja, ze is al 5 en dat betekent dat het nu toch echt meer haar feest is geworden dan mijn feest. Stiekum blijft het toch ook een beetje mijn feest.
Zou mijn moeder dat nu ook hebben a.s. woensdag als ik 28 jaar word? Dat ze dan terug denkt aan 28 jaar geleden dat ze naar het ziekenhuis ging in IJsselstein om daar in een redelijk vlot tempo te bevallen van een klein meisje van 6 1/2 pond die ze toen vol trots Fleur Marianne noemden?
Woensdag 31 mei beviel ik 5 jaar geleden om 10 voor 10 's morgens van mijn eerste kindje in 5 1/2 uur. Zonder complicaties in mijn eigen (door André gemaakte) bed. Een meisje van 7 1/2 pond en we noemden haar Josephine. Toen was ik met mijn 22 jaar ineens moeder geworden! Een wonder wat ik nog steeds niet kan bevatten en ook niet meer probeer te bevatten. Het wonder gewoon het wonder laten.
Zou mijn moeder dat nu ook hebben a.s. woensdag als ik 28 jaar word? Dat ze dan terug denkt aan 28 jaar geleden dat ze naar het ziekenhuis ging in IJsselstein om daar in een redelijk vlot tempo te bevallen van een klein meisje van 6 1/2 pond die ze toen vol trots Fleur Marianne noemden?
Woensdag 31 mei beviel ik 5 jaar geleden om 10 voor 10 's morgens van mijn eerste kindje in 5 1/2 uur. Zonder complicaties in mijn eigen (door André gemaakte) bed. Een meisje van 7 1/2 pond en we noemden haar Josephine. Toen was ik met mijn 22 jaar ineens moeder geworden! Een wonder wat ik nog steeds niet kan bevatten en ook niet meer probeer te bevatten. Het wonder gewoon het wonder laten.
Fiene haar eerste verjaardag
Fiene net 2 jaar samen met mama (in het tijdperk voor de digitale camera. Vandaar geen digitale foto van haar tweede verjaardag)
Drie kaarsjes uitblazen
4 Jaar geworden
En daar is ze dan; Fiene alweer 5 jaar! Al lang geen afhankelijk meisje meer. Een heuze kleuter met een eigen wil, een eigen mening en een eigen persoonlijkheid. En nu ook met een eigen grote meiden fiets.
and more cupcakes
Eerst maar even de verschillende verjaardagstaarten en cakejes!
En hoewel ik nu wel weer even uitgecupcaked ben, blijft het ontzettend leuk om te doen! En wordt altijd erg blij van het eindresultaat!
(Ennuh taartenbak forum meiden; ik had een andere vulling voor de taart gebruikt. Helemaal een aanrader. In plaats van botercreme tussen de taart heb ik verse aardbeien met slagroom ertussen gedaan. Wel op de onderste helft eerst een dikke laag botercreme doen en daartussen de slagroom. Ook de zijkanten en bovenkant gewoon met botercreme. De marsepein of fondant laag gaat 'smelten' als het met vocht (dus aardbeien en slagroom) in aanraking komt. Maar door de botercreme laag blijft de slagroom erin en komt die niet aan de buitenkant. Echt superlekker! Dusssssss als jullie nog van plan waren om voor onze juni 2001 kinders te bakken.......!)
En hoewel ik nu wel weer even uitgecupcaked ben, blijft het ontzettend leuk om te doen! En wordt altijd erg blij van het eindresultaat!(Ennuh taartenbak forum meiden; ik had een andere vulling voor de taart gebruikt. Helemaal een aanrader. In plaats van botercreme tussen de taart heb ik verse aardbeien met slagroom ertussen gedaan. Wel op de onderste helft eerst een dikke laag botercreme doen en daartussen de slagroom. Ook de zijkanten en bovenkant gewoon met botercreme. De marsepein of fondant laag gaat 'smelten' als het met vocht (dus aardbeien en slagroom) in aanraking komt. Maar door de botercreme laag blijft de slagroom erin en komt die niet aan de buitenkant. Echt superlekker! Dusssssss als jullie nog van plan waren om voor onze juni 2001 kinders te bakken.......!)
vrijdag 2 juni 2006
'Kleine' crash in onze computer. De nieuwe is onderweg!
Gelukkig onlangs nog de harde schijf gebackuped, hopelijk zijn we de meest recente foto's niet kwijt. Nog even afwachten dus.
Onze oude laptop uit het stof gehaald, maar de computert niet lekker. Dus waarschijnlijk van het weekend of kort daarna nieuwe updates over alle verjaardagen met bijbehorende pret!
(En helma, ook dan een uitgebreid verslag van onze sullige, suffige, duffige, saaie knutselochtend met een stel andere duffe suffe vrouwen!)
Gelukkig onlangs nog de harde schijf gebackuped, hopelijk zijn we de meest recente foto's niet kwijt. Nog even afwachten dus.
Onze oude laptop uit het stof gehaald, maar de computert niet lekker. Dus waarschijnlijk van het weekend of kort daarna nieuwe updates over alle verjaardagen met bijbehorende pret!
(En helma, ook dan een uitgebreid verslag van onze sullige, suffige, duffige, saaie knutselochtend met een stel andere duffe suffe vrouwen!)
Abonneren op:
Posts (Atom)