Troostvol bezoek

afscheidswoorden (door mij gesproken op André zijn begrafenis 18 augustus 2008)

Woorden, veel woorden of weinig. ik zou verhalen kunnen vertellen over wie André was. Veel leuke verhalen, een enkele irritante misschien, want dat wie-ie soms ook best.
Maar al die woorden en verhalen kunnen niet beschrijven wat André voor mij heeft betekend en wat voor leegte hij bij mij achter laat.
Daarom heb ik een lied uitgekozen.
Niet een lied omdat André de muziek of artiest zo goed vond of omdat het 'ons liedje' zou zijn. De woorden van het lied geven iets weer van wat André voor mij was.
Het komt van zomaar een cd uit een mooie periode uit ons leven. Dat kun je soms zo hebben met een cd, dat die een periode markeert. Deze cd hadden wij veel opstaan toen ik zwanger was van Joris en de tijd daarna. Voor mij en ook wel voor Fiene en Merel en wellicht Joris is deze cd en dit lied ook een gevoel dat staat voor de veel te korte periode die we met zijn vijfen mochten hebben.

Dag lief

3 oktober 1972 -13 augustus 2008

Ik hou van je, ben trots op je en zal je voor altijd in mijn hart blijven dragen.

Ons afscheid zal niet voor eeuwig zijn. Want ik geloof je later bij onze Vader weer te zien.

Mijn liefste

Sinds vorige week donderdag ligt mijn allerliefste schat, mijn kamaraad, mijn bondgenoot, mijn rots, mijn alles in een coma. Hij kreeg zomaar plotsklaps, zonder enig voorteken een hartstilstand en is 40 minuten gereanimeerd. Als door een wonder ging zijn hart met de laatste poging nog kloppen. Maar hij is nog niet wakker. Een EEG liet zien dat hij door zuurstofgebrek door zijn hele brein beschadeging heeft, maar ook nog wel matige hersenactiviteit. Wat het inhoud.... geen idee. André moet het ons laten zien.
Het licht is voor mij uitgegaan.