Beter goed gejat... (deel 2)

In het kader 'beter goed gejat dan slecht verzonnen' is de blogwereld wel een inspiratie.

Ik heb al eens eerder goed gebruikt gemaakt van dit principe (klik hier), en deze keer weer (bedankt Susan!).

Komende week is het meester- en juffendag op school en dat betekent dat de leerkrachten hun verjaardag vieren. De kinderen mogen verkleed komen en het is een ochtend van feest. Ik probeer elk jaar de meiden zelf iets te laten maken, want hoe leuk en lekker bonbons, badschuim en kaarsen met servetten ook zijn, ik ga voor de home made cadeaus. En dus gingen de meiden vrijdagmiddag aan de slag. Ik hoef niet uit te leggen dat Fiene en Merel het erg leuk vonden om dit voor hun juffies te maken! Het eindresultaat is nog niet klaar, maar het hoeft woensdag pas af. (En ik vond het allang knap van mezelf dat ik met de meiden, terwijl André aan het werk was, weer iets gezelligs en knutselerigs kon doen, terwijl Joris in de box aan het slapen was).

Mag ik u presenteren:

Mijn jongste dochter!

Zij zal later bekend worden om vele vele dingen. Haar kunstwerken zijn daar zeker één van. Al op zeer jonge leeftijd wist zij van klei de mooiste beelden te maken.

Zie hier; net 4 jaar en nu al een pinguïn gekleid. Ziet u de kop met snavel, twee vleugels en achterop nog net te zien; één staart.

U zult nog veel van deze dame horen.

pasen 2007

Zaterdag middag. Eerst de eieren in allerlei verschillende kleuren geverfd en daarna met uiterste concentratie de stickers erop geplakt.

Ik heb van zaterdagnacht tot zondagochtend vroeg met veel jongeren uit een aantal kerken gewaakt. 's Nachts door het donker met elkaar wachten op de morgen, op het licht, het licht van Pasen. Zeer intensieve maar zo waardevolle nacht.

Vanmorgen ging André met de meiden naar de kerk terwijl ik sliep. Wel de wekker gezet om op tijd de eieren te verstoppen in de tuin en de tafel te dekken.

En blijkbaar was ik op dreef, want Fiene zei dat ik de eieren ontzettend goed had verstopt. We hebben enorm genoten met elkaar.

En 's middags hebben Merel en ik even samen geslapen (o wat is dat heerlijk; zo'n meisje die naast je licht haar armpjes om je heen. En als ze wakker is, heel lief mijn gezicht begint te aaien). Daarna de ingekleurde kleurplaat naar de ijsco winkel terug gebracht. Als de tekening mooi was ingekleurd, kregen ze een gratis ijsje. De kleurplaten werden unaniem als prachtig bestempeld en het ijsje werd met een brede lach aangenomen. '

Vrolijk Pasen!

mini album Hanna

Ben best wel een beetje trots! Ga niet helemaal verraden hoe ik het heb gedaan (dat ik helemaal een voorgestansd boekje had, met tagjes en labeltjes en alles), maar miniboekjes zijn zoooo leuk om te maken! Zo'n afgerond geheel en net wat meer dan een 'gewone' pagina.

En ik ben helemaal weg van al die dingen die uitsteken. Zo'n geweldig en bond gekleurd gezicht. Daar hou ik wel van. Natuurlijk helpt basic grey serie gypsy nogal met het vrolijke zicht!

Zo kwam het geheel tot stand. Kon eindelijk eens wat dingetjes laten liggen en later verder gaan. Zo heb ik bijna het hele boekje gisteren gewoon overdag gemaakt. Eventjes wat doen, dan weer boterhammen smeren of naar school om te helpen in de klas. De 'zin' en inspiratie blijft dan maar komen. Heerlijk!

Sommige foto's zijn een beetje weggeflitst en zie je vooral lijmresten, maar in het echie zie je dat allemaal een stuk minder.

Mijn grote liefde

(en hij was ook wel een beetje jaloers op al die lo'tjes over de meiden. En om eerlijk te zijn wel terecht. Hij verdient er minstens net zoveel!)

Knuffels!

Ik vind de foto zo mooi! Heeft Fiene zelf er met pen op getekend! Bleven er ineens lijmresten achter op de lay out en schreef ik net even met mijn minder mooie handschrift. Ik baal een beetje, maar ook weer niet. De teksten voor mijn lay outjes komen meestal vanzelf omhoog borrelen. Zo ga ik meestal ook de werk. Ik kijk foto's en diegene die me wat doen, heb ik al direct een titel of tekst bij. Gisteren was ik in de stad en vond het mooie geel/oranje/goud gevlamde papier wat prachtig past bij de goudkleur van de foto.

Hier was Fiene 4 jaar, op de draaimolen in de dierentuin. Kijk nou toch; zo jong, zo dromerig en nog zo haar hele leven voor zich. Maar je zou willen dat je altijd kon blijven zoals zij kijkt op deze foto!

Zou ik het durven?

Nou ja gewoon doen!

Ik doe altijd maar wat. Ben er ook nog niet zo lang mee bezig, weet niks van technieken en heb ook geen speciaal oog voor detail, kleur of wat ook. Wel houd ik van mooie papiertjes en dingetjes en vind ik het erg leuk en eigenlijk gewoon heerlijk om met foto's en papiertjes, teksten en 'dingetjes' bezig te zijn. Vaak zijn het gedachtenspinsels, ideeën, 'wijsheden' die ik graag om wil zetten in iets tastbaars. Ook wel als document voor mijn meiden.

En natuurlijk kijk ik steeds op blogs en logs en weblogs bij anderen die echt scrappen (want ik scrap niet, ik knutsel. Dat voelt wat veiliger en dan hoef ik niet zo nodig ergens aan te voldoen). En elke twee weken kijk ik bij de dutch dares wat er weer voor moois is gemaakt.

Vandaag alweer dare 8; iets kleins maken en dan ook nog in één kleur tint. Ach, toevallig was ik van de week weer wat begonnen met 'knutselen' en had ik weer wat foto's. Mijn formaat is eigenlijk altijd klein, dus nog iets kleiner is toch geen probleem. Ik heb een poging gewaagd. Ik durf het nauwelijks te noemen, maar ik doe het toch maar.

Tatatatata!!!! Dutch Dares 8:

Foto formaat, dus 10 bij 15 cm en de kleurtinten groen. Ik zie dat de scan weer knudde is. Eigenlijk moet ik er ook gewoon een foto van maken. De ondergrond is heel licht groen met wat donkerder groene hartjes erop. Bij de stempelkussens van mijn meiden gesnuffeld en daar vond ik een groen stempelkussen. Ben nog niet zo bedreven erin.

En een andere welke ik vandaag heb gedaan is deze:

weer een beetje geknutseld

Als je onderdak biedt aan een vluchtende vriendin, dan kun je samen op de bank zitten, maar ook vragen of ze haar knutselspulletjes meeneemt.


Wij hebben eindelijk een nieuwe printer, dus kon weer wat foto's waar ik op dat moment zin in had uitprinten. En dit is het geworden:


Ik heb 'm gescaned. Wordt toch niet zo mooi als een foto denk ik. De kleuren zijn veel feller en sprankelender, maar het gaat om het idee!

Merel

Ik heb me inmiddels een beetje verzoend met het formaat(je) papier waar ik op werk. Ik had leuke albumpjes gekocht, voordat ik me realiseerde dat een groter formaat handiger was. Ah ja, ook klein kan leuk zijn. Ik raak ook al wat gewend aan de wat drukkere papiertjes. In het begin vond ik dat nog veel te vol worden, maar gaandeweg kan ik er steeds beter mee uit de voeten.
Heb bij Danielle weer wat mooie papiertjes besteld en wie weet breng ik aankomende herfstvakantie wel een bezoekje aan Utrecht met een winkeltje waarvan ik denk dat ze wel heel wat spulletjes zullen hebben. Ik heb nl naast mooie papiertjes meer 'dingetjes' nodig. En ik ben gek op dingetjes!

Net zoals ik gek ben op Merel!

(en André die vannacht vertrekt naar Frankrijk om pas vrijdagmiddag weer terug te komen! Ik ben nog nooit zolang zonder hem geweest! Nou ja, het is in iedergeval alweer heel lang geleden. Maar het is goed om een keer 'alleen' te zijn. Om te leren mijzelf te zijn ook zonder de steun van hem. Zucht.... het zal me wat worden.)

Toen Fiene 1 jaar was

Geïnspireerd door de rondjes van Marjolijn tot deze scrap gekomen

dagje min of meer voor mezelf (+resultaat)

De scrap van de zee zit een tag onder de foto geschoven. Hierop heb ik het gedicht van 'de zee' geschreven.

Bij de scrap van springend voor het leven had ik strijkletters gebruikt. Helemaal lyrisch ben ik ervan. Het lijkt wel gedrukt! Ik heb de borduursteek op mijn naaimachine eens gebruikt, maar had eigenlijk niet de juiste kleur garen ervoor. Had het liefst licht bruin willen hebben. Ook had ik de journaling eerst met groene gelpen gedaan, maar vond ik uiteindelijk veel te glimmend en niet mooi bij de titel passen. Dus met zwart geschreven, maar moest wel over de oude journaling heen geplakt. Dat zie je op deze scan wel erg goed, valt minder op irl. Al met al ben ik meer tevreden met de bovenkant van deze scrap dan met de onderkant. Maar ik wilde perse die tekst erbij. Had het misschien beter kunnen printen. Hmmm, misschien verander ik het nog wel (eens een keer.........).

ikkuook!

Tja, als mama bezig is dan willen de twee meisjes ook. Ieder op hun eigen manier (en niveau) scrappen ze met oude foto's waar ik niks mee wil doen. Helemaal blij zijn ze en de produktie ligt hoog! Fiene heeft Merel geholpen met de papiertjes knippen. Want wat Merel op scrap niveau doet is vooral lekker lijmen!

Fiene sweetheart

weer gescraped

Huis voor mezelf alleen. Nog vroeg in de avond. Mijn muziekje op. Al mijn nieuwe papiertjes uitgestald op tafel:

De tekst heb ik op transparant tekenpapier geschreven met een goud/gele gelpen:

met blote voeten
zittend op een warm muurtje
vrij als de vlinders
blauwe lucht zee lucht
zijn wie je bent
beter kan niet
juli 2006

En zoals jullie wel zullen herkennen, is die op papier vele malen mooier. Het transparante papier komt heel mooi uit en de vlinder is subtieler dan hier op de foto.
En inderdaad ja; de papiertjes zijn van basicgrey. Vind ik een erg mooie stijl. Beetje noa noa (zie aantal blogs terug).

Ik merk dat ik erg de behoefte heb om er (veel) tekst bij te schrijven. Ik denk dat het komt omdat ik het scrappen zie als een documentje voor mezelf en voor de meiden later. Dat ze weten hoe ik de dingen heb ervaren, dat ze zien hoeveel ik van ze houd en dat ik over ze heb nagedacht.Het zijn gewoon liefdesbrieven aan mijn gezin.

Overigens is het allemaal wel weer op zijn Fleurs; geen zin in een lineaal pakken, toch een beetje scheef geknipt en allemaal net niet in het midden, gecenterd of wat dan ook. Ach, het is mijn handelsmerk ("FLEUR: voor al uw dingen, die nét niet goed moeten zitten!")