En toen was het eindelijk zover. “Jullie komen mij ‘s morgens toch halen he?!”
Nou, ik kwam haar halen hoor. Die blik, die verwachtingsvolle ik-ben-eindelijk-jarig-blik, goud waard!
De lang op gewachte cadeautjes (met make-up koffer als groot succesnummer)
“Mama, mag ik ook zo’n taart met mijn foto erop?” vroeg ze toen we 3 weken terug op een andere verjaardag waren. Tuurlijk schat. Beetje teleurgesteld dat ze dat verkoos boven de door mama gemaakte taart. Aan de andere kant scheelde het ook wel weer een hele hoop werk. En dat is in deze tijden ook wel fijn.
Van opa Roeland en oma Els had Merel al gaatjes in haar oren gekregen en ze kreeg de gekoesterde ‘pandora’ armband. “Maar oma,” had ze gezegd “krijg ik dan niet meer zo’n echt groot cadeau?” Dus had lieve oma Els een grote doos prachtig beplakt en nog wat ‘kleinigheidjes’ ingedaan. Zodat ze van opa en oma nog wel een GROOT cadeau kreeg.
Samen met nichtje Verne wordt de professionele make-up koffer gebruikt. Die had ze natuurlijk die ochtend haal met haar enigszins jaloers kijkende grote zus uitgeprobeerd.
Later in de middag vonden we het grootste gedeelte van de kinderschare plots terug op Merel haar kamer. Waar zij de dvd schermpjes (die we gebruiken als we op vakantie gaan) aan haar bed gemonteerd kreeg van ons en waar een dvd van ‘kinderen voor kinderen’ in zit.
En tja, verder vergeet ik altijd op verjaardagen (in al mijn chaos en vermoeidheid en emoties in mijn hoofd) om foto’s te maken.
Maar gelukkig is er woensdag nog haar kinderfeestje. En dat wordt ongetwijfeld fantastisch. Dus van volgen er nog meer feest foto’s van mijn geweldige lieve Merel, die met haar 7 jaar toch ook al wel een hele grote meid aan het worden is.
