En hoe ik me voelde toen ik afgelopen zaterdagavond en zondagmorgen weer in mijn eigen kerk was. Een mengeling van volkomen mezelf voelen, ergens helemaal op je plek zijn, zo blij en hoopvol en zo ontzettend rouw. Zo ontzettend dat stuk gemis. Het besef van het niet zonder gemeendschap kunnen. Het besef van altijd ergens dat stukje eenzaamheid houden. Simpelweg omdat mijn wederhelft dood is.
Pasen. Waar God liet zien sterkter te zijn dan de dood.
Ik wil er graag iets over schrijven. Maar het lukt me (nu) niet.
Daarom mooie plaatjes. Die op één of andere rare manier wel een deel van dat verhaal laten zien. Ik weet niet goed waarom. Omdat het lente, leven en hoop laat zien? Omdat het Liefde, vriendschap, welkom zijn laat zien? Omdat het puur is? Omdat het de zus van André is en ik zo veel van haar en haar gezin hou? Omdat ik me fijn voel daar en omdat ik heel duidelijk voel dat André boven haar en mij was?
Omdat omdat omdat misschien misschien en wellicht?
Ook omdat het 'gewoon' hele mooie plaatjes zijn!
11 opmerkingen:
((()))
ja. ((())))
[en die knipoog van dat gekke schaap...!!]
Lieve Fleur,
ik vind je dapper, heel dapper.
En moedig, heel moedig.
Wat fijn dat Pien er is.
KUS.
Fleur, beetje stom, maar ik weet gewoon af en toe niet wat ik moet zeggen. Wou dat ik wat kon troosten. Maar ik kan geen woorden vinden. En niets zeggen vind ik ook zo stom. Daarom maar weer een suffe dikke omhelzing, zo over het web.
(wel heel mooi en leuk bij Pien zeg! en wat is Fiene opeens lang geworden!)
Natuurlijk weet ook ik al jaren wat Pasen betekent, maar sinds vorig jaar is het net of dat laatste stukje pas echt 'geland' is en concreet is geworden. Want doordat het Pasen werd, is de dood overwonnen en daardoor kunnen we 'straks' onze geliefden weer terugzien! Maar ja, breng zulke diepe gevoelens maar eens op papier, dat lukt niet daarvoor zit het misschien wel te diep.
Knuffel voor je!
Goed gedaan wijffie!
Hou van je!
KNUFFEL
prachtig verwoord, juist door wat je niet zegt. en natuurlijk door dat heerlijke knuffelschaap van Pien. wat is ze lief he? (ja dat schaap ook)
Ook al lukt het je nu niet om te schrijven wat je wilt, het sijpelt toch wel tussen de woorden door. En zo zou pasen dus moeten zijn, dat gevoel. Niet dat idiote gedoe met plastic eieren en hazen....
Toch verwoord je tussen de regels door, precies wat je voelt. 'Dankzij' Pasen (en Goede Vrijdag) hebben we een hoopvolle toekomst en kan je de rouw nu dragen. Wat heerlijk voor je, dat je weer even thuis was in je eigen kerk. (((Knuf)))
Deze pasen was voor ons één van de moeilijkste van ons leven, door de onzekerheid waar we ineens in zitten. Maar het weten dat leven sterker is dan de dood en hoop doet leven, biedt nu erg veel troost.
Sterkte voor jou lieve Fleur en een dikke kus
Mooi, die gedachte... Het is goed, volgens mij!
Een reactie posten