Ken je dat?

Ken je dat, dat je op vakantie bent geweest (bijvoorbeeld met je zus naar Israël, omdat je daar familie hebt wonen en er een bliksembezoek hebt gebracht van 5 dagen, waarbij je eindeloos hebt gekletst en bijgepraat en geen enkele echte touristische plek hebt aangedaan, nou ja slechts ééntje, omdat dat toch vlakbij bij het huis van grote neef was en waarbij je witte benen voor het eerst weer een beetje zonlicht mochten aanschouwen en waarbij je in 5 dagen zo'n 25 uur hebt geslapen, maar waarbij je toch helemaal vol energie (niet letterlijk, maar het soort van innerlijke energie) van terug bent gekomen). Dat je dan helemaal dol raakt op het eten van dat land?

Dat je dan ook humus (spreek uit: goemoes ;-) ) wilt maken en met pitabrood wilt eten? Dat je dan ook altijd salades bij het eten wilt? Dat je dan ook zulke zachte smaakvolle avocado's wilt eten die je gewoon kunt uitsmeren over je boterham (tomaatje erop, beetje peper en zout!)? Dat je dan ook grote schalen eten wilt maken met hele stukken kip, aardappel, wortel, uien en alle groenten die je maar kunt vinden in een pan met couscous erbij? Dat je dan ook je thee wilt aanmaken met je versgeplukte kruiden uit de tuin?

Dat soort dingen.

Ken je dat?

Daarom ziet mijn 'fruitschaal' er sinds deze week zo uit:

(Klein detail; het door Joris geschilderde bloempotje met de pasgeplante bloembolletjes en het versje erbij wat hij al weken voor moederdag heel liefjes in mijn oor fluisterde...... zucht!)

Feestje(s)

Eerste feestje

Tweede feestje

Derde feestje

Hoe een lekkere lunch toch nog bagger eindigde

Letterlijk dan he?! Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. Hoewel ik er geen beeldmateriaal van heb verzameld, daar was het einde echt te veel bagger voor. Maar goed, doe ik het bijna toch.

Gisterenavond hebben we alweer lekker buiten in eigen tuin gepicknickd. Dat vind ik het allerallerallerfijnste van zomer; 's avonds op een kleedje met een goed gevulde salade, stokbroodje, komkommertje en nog meer van dat snoepeten. Kinderen ook op het kleedje en het einde van de middag vanzelf in de avond over zien gaan.

Grote bergen fruit had ik gisteren gekocht en vanmorgen met de blauwe lucht in mijn hoofd veel daarvan schoongemaakt.

De meiden gehaald van school en met een restje pasta salade met zalm van gisteren, fruit en andere lekkere lunch dingen gingen wij aan tafel.


Je ziet de kinderen kijken: "Jemig, die maakt ook overal een foto van!" (hmmm nou ja, ze dachten het niet alleen, ze zeiden het ook...). Dat komt doordat ik me helemaal niet zo blij van binnen voel als ik zo graag zou willen. Door de blauwe lucht en de zon en het fruit en de salade weet ik dat ik me blij en gelukkig zou moeten of kunnen voelen. En dat doe ik ook wel een beetje, maar niet zoals het me vroeger die bijna volmaakte gelukzalige lach in mijn ogen bracht. Daarom maak ik er een foto van. Zodat ik wel wéét dat die fijne dingen er zijn. En als ik het dan zie en me ervan bewust ben dan helpt dat. Een beetje.

En Joris at vrolijk mee van de pastasalade.

En Joris at ook een boterham met pindakaas. En toen begon mijn blog een beetje op die van Joeltje te lijken. Maar ik moet ook eerlijk zeggen dat ik bijna direct aan haar moest denken. Joris at dus die boterham met pindakaas en concentreerde zich eens goed. Naar later bleek niet alleen op zijn boterham met pindakaas. Ik had dus zogezegd wel door dat hij meer aan het doen was dan enkel en alleen eten, maar ik dacht dat lossen we straks wel even snel op.

Het moment van uit de stoel tillen kwam. Even had ik nog niks door, maar toen ik zijn broek uit deed had ik het door hoor! Jemig de pemig! Daar is Mister T. van Joeltje dus echt nog niks bij. Hij had zowel rechts tussen de benen door als gewoon achterlangs de rug op zich helemaal volge-eh-pindakaast! En doordat hij zo groot is en niet altijd meer wil blijven liggen zat het binnen de korste keren niet alleen op zijn billen, benen en rug, maar ook op zijn voeten, zijn buik en zijn nek. Daar hielp geen pak billendoekjes meer tegen of voor. Ik meen dat Joeltje (hebben jullie al door dat ik bij elke link een ander logje van haar heb gelinkt. Allemaal logjes over haar grootste passie in het leven. Poep dus.) het eens had over poep tot zijn navel. Ha! Dat is peanuts of pindakaas dus eigenlijk! Mijn Mister J. zat dus gewoon van boven tot onder van achter en voren onder. Nu is Mister T. geloof ik een maand of 10 en heeft Joris ook wel 5 maanden voorsprong. Ik zou dus zeggen Joeltje: maak je borst maar nat!

Kijk hem daar eens onschuldig zitten

Ja, toen zat hij weer met schone luier en schone kleren aan. En kon ik mijn zoveelste was gaan draaien.

Hoewel, aan de blik in zijn ogen zie ik toch wel enig schuldgevoel. En sinds ik ben begonnen dit logje te schrijven (en dat kostte even wat tijd kan ik je zeggen, want ik heb in Joeltje haar log lopen speuren naar poepverhalen...) is Joris opvallend zoet en stil aan het spelen. En dat terwijl hij tot het baggeravontuur toch behoorlijk jengelend aan mijn rok stond te trekken.

Werpt het toch nog zijn vruchten af, zo'n man alleen in huis met 3 vrouwen. Hij weet met zijn 15 maanden al dat er tijd is om te schijten en tijd om te zwijgen.

Als hij nu ook nog met de chocolade aan komt kruipen is mijn opvoeding geslaagd.

Knokken...

is het deze dagen, want ze zijn zwaar. Gelukkig heb ik veel leuke en gezellige dingen gepland en dat maakt dat de scherpe randjes wel minder zijn.

En al is het dan vakantie, knokken doen we toch op maandag. En daarom was het een bijzondere knokploeg dag, want mijn kinderen waren er ook bij.

Fiene vond het geweldig (zei 's avonds; "mam, de knokploeg moet vaker komen als ik ook thuis ben."). Die genoot van het helpen met de was opvouwen en had het liefst in de keuken geholpen met soppen.

Heerlijk is het als je met elkaar het huis onder handen neemt. Keuken wordt gedaan, was wordt gedaan, gezogen, gedweild, pleeën worden geboend, boodschappen gedaan, met de kinderen gespeeld terwijl ik rekeningen betaal van notarissen (testament met voogdijschap) en grafsteenhouwerijen voor grafsteen (om even aan te geven hoe mijn leven op een dag slingert tussen verschillende emoties).

Maar het allerfijnste van knokploeg dag vind ik het bijpraten met elkaar; lachen, serieuze zaken, serieuze zaken belachelijk maken met vrouwen humor en samen eten:

Samen zijn en liefde, heel heel heel veel liefde:

Ode aan Hester (en Michel)

Ik ben geen potjes mens. Maar soms moet je in het leven keuzes maken en toen Joris aan het echte eten moest, kwamen er dus potjes.

Niks mis met af en toe een potje. Maar het is natuurlijk eigenlijk allemaal één pot nat wat het potje slaat. Geen smaakverschil te proeven tussen de lentegroente en de macaronischotel, behalve de kleur en de exact zelfde vorm waarin het een aantal uur later terug gevonden wordt in de luier. Er zitten ongetwijfeld de goede vitamines in en wat al niet meer is, maar het is gewoon niet zo mijn ding!

En toen was daar Hester. Die zei; zal ik voor Joris koken? En die kookt voor Joris, stopt het in bakjes, ik krijg het bevroren aangeleverd en het enige wat ik moet doen is het uit de vriezer halen, in de magnetron stoppen en aan het manneke te eten geven.

En hij vindt het lekker! Hij eet pompoen met couscous, winterwortel met aardappel en een biologisch lamskoteletje, peer met rijst, draadjesvlees met komkommer en tomaat (uit eigen tuin) en witlof met druif en aardappel. Vanavond at hij bietjes met ham en aardappel.

Eigenlijk ben ik gewoon een beetje jaloers. Op Joris.

Recept voor slaaptekort

En het is op een eierkoek, dus echt wel Sonja Bakker proof!

En er zat ook nog jam onder en de roomlaag is zo dik geworden omdat ik zo graag een mooi toefje wilde spuiten, maar dat mislukte..... tja, wat moet je dan he?! Weggooien is ook zowat en het was toch op een eierkoek?!

Taart

Zaterdag was ze dus jarig en was er dus natuurlijk weer taart. Deze keer had ik even geen zin in het 'gedoe' met marsepein. Vooral omdat je dat allemaal niet ruim van te voren kunt maken. Maar met royal icing wel een afbeelding gemaakt. Veel werk ook, maar dat kon rustig aan het begin van de week. Op een chocoladetaart met witte chocolade overgoten....

(helaas was het toch te druk voor me allemaal, want de chocotaart was een beetje aan de mislukkerige kant, want dingen in de oven en tegelijkertijd allemaal andere dingen doen is niet een goede combinatie.).

Gratis bij ah.nl

Als je de boodschappen laat bezorgen bij de ah.nl, dan krijg je ook altijd een produkt of twee gratis. Pure reclame natuurlijk, waar wij als weldenkende en intelligente mensen helemaal niet intrappen. Dus wordt dat produkt genuttigd en vergeten.

Ergens in mijn achterhoofd zat een stemmetje (nou goed, hij schreeuwde het uit) dat het echt niet zou lukken dat ene stukje even proeven.....

Want toen ik even later opkeek, was het HELE PRODUKT zomaar ineens verdwenen door mijn mond.

Maar ja HALLO!!! Ik citeer: 'Extra donkere chocolade met rozijnen en frambozen' Zo'n mooie zwarte glanzende verpakking met 'Swiss noir vivre' erop. Ik zal nooit maar dan ook nooit meer onbevooroordeeld kunnen genieten van een reep gewone chocolade (zelfs niet die van milka met hazelnoten).

O ja, weet je wat er nog meer op de achterkant van de verpakking staat? 'Koel en droog bewaren'. BWAAAAAAHHHHHH, koel en droog bewaren!!!!!

Hoezo bewaren??????

En dat op één dag! (ongeveer..)

Arm arm arm klein grietje! Waterpokken! En hoe?!! Hier op de foto zien ze er niet zo vurig uit als ze zijn. En ik moet ook zeggen, naar mate de dag vorderde zaten er echt weer veel meer bij. Ook in haar haren, achter haar oren vele en nu ook op haar ooglid en haar lip. Maar ze slaat zich er dapper doorheen. Ze is er niet super ziek van. Wel erg moe en heel veel jeuk. Heeeeel veel jeuk. Dus smeren wij met een verkoelende emulsie en mag ze in een havermoutbad. En gelukkig was ze niet ziek genoeg om het grote moment van haar grote zus te missen!

Want die mocht afzwemmen voor haar A diploma! Kan er hele verhalen over schrijven over het zwemmen (het gat!!!) en al wat meer is. Maar gisteren was de kroon op mijn lieve schat haar doorzettingsvermogen:

De allerliefste badmeester OOIT!

En natuurlijk ontbrak de taart niet! Deze keer gemaakt samen met André.

En toen lagen de meiden op bed en kon ik geen stap meer voor of achteruit doen. Maar wat was het een feestdag vandaag. HOERA!

Appeltaart Anders

Na mijn mislukte vorige posting (heb nog van alles geprobeerd, maar het wil maar niet lukken om een filmpje te laten zien. Ik zal nog eens proberen om via Youtube een filmpje 'te doen'), maar over op een onderwerp dat me wat beter ligt.

Ik had nog niet eens mijn verjaardagstaart voor Merel laten zien, maar heb ook een heerlijk nieuw (voor mij) recept ontdekt voor een frisse ciderappeltaart. Voor het recept mag je even surfen naar mijn vaste taartjes site.

Frisse appelcider taart

Maar het leek me ook wel eens leuk om het proces te laten zien. Echt de moeite waard deze taart! Het is niet moeilijk om te maken en meer wacht tijd dan maak tijd. Dus niet handig voor de last minute bak, maar een dag van te voren beginnen en hij is helemaal top!

Eerst het deeg maken en dat een uurtje in de koelkast laten 'rusten':

Appeltjes schillen:

De custerdvla maken (met veeeeel meer suiker dan op de verpakking staat!!!):

En in plaats van melk verwarm je de cider en maak je daar 'custerdvla' van:

De custerd door de cider roeren en later de geweekte gelatineblaadjes erdoor roeren:

Een vorm van 26 cm doorsnede invetten:

En het deeg uitrollen:

En de taartvorm bedekken:

De appeltjes over de bodem verdelen:

De custerdvla over de taart gieten: (zie je de damp eraf komen?!)

Dan mag deze taart 1 1/2 uur in de oven:

Als de taart 'klaar' is, flink laten afkoelen (de pudding is nog zacht) en een flink aantal uren in de koelkast laten staan.

Slagroom kloppen met vanille suiker en dit over de taart verdelen. Dan een laagje cacao door een zeefje over de taart strooien en het liefst nog even terug in de koelkast.

En dan:

En nog even de taart die ik voor Merel haar verjaardag had gemaakt. Hoe kan het ook anders; een prinses!