Joris gedoopt

Vandaag is het feest! Want onze Joris werd vanmorgen in de kerk gedoopt:

En wij zijn daar erg gelukkig mee. Hij gaat nu door het leven met een extra lichtje in zijn ogen.

Het was een mooie en fijne dienst. Veel mensen gezien en echt het gemeenschapsgevoel ervaren.

En mijn vriendinnetje was er ook!

(En DOOS! Ik zeg nog zo: je spijkerjas ligt in Joris zijn wagen..... die ligt er nu dus nog steeds in he?!)

Zon, water en zand

Vanmorgen gingen wij naar 'het plasje' niet zo heel erg ver hier vandaan. Het water is er super helder, een klein strandje ervoor en gras om in te zitten. We waren er rond 10 uur en gingen tegen 12 uur weer weg. Toen het eigenlijk wat drukker begon te worden.

Heerlijk was het er. En stond een lekker windje, dus het was niet te warm. Het water was ijskoud! Fiene vond het heerlijk. Doe begon met voeten, benen en toen uiteindelijk helemaal.

Merel vond het te koud. Die ging heerlijk spelen met haar schepje en emmertje langs de water kant.

Maar na een tijdje ging Merel toch, dankzij de motivatie van Fiene, ook het water in. En ze vond het geweldig. Fiene gaf haar 'zwemles' en ze hadden dikke pret.

En ik zat vanaf mijn kleedje te kijken naar dit vrolijke geluk, dat van mij is!

zusjes en broertje/zoek de verschillen

Sorry voor het steeds terugkerende onderwerp. Maar ja, waar je dagen mee gevuld zijn, daar praat je over toch?

Zoek de verschillen...... Verschillen tussen mijn foto's vind ik niet zo moeilijk. Ten eerste was ik bij de eerste foto 22 jaar en bij de laatste foto 29. Al een heel groot verschil. Bij de eerste foto kwam er een kindje uit van 3750 gram, bij de tweede foto kwam er een kindje uit van 5000 gram (en zie het verschil in buik! Kreeg ik bij de zwangerschap van Fiene al van die fijne scheuren inn mijn huid, bij de zwangerschap van Merel was het motto 'er kan nog meer bij'.)

Maar dan de verschillen in babyfoto's! Uiteraard staan ze in chronologische volgorde. Maar mag ik toch even constateren dat hier duidelijk spraken is van broer en zussen?!


Josephine; geboren 31 mei 2001 met 53 cm en 3750 gram precies na 40 weken zwangerschap.


Merel Maria; geboren 25 september 2003 met 55 cm en 5000 gram na 40 weken en 1 dag zwangerschap.
Joris Léonard David; geboren 20 maart 2008 met 49 cm en 3700 gram na 38 weken en 6 dagen zwangerschap.

Wat een rijkdom!

foto's

Eerste avond; de grote zussen met hun broertje

Beetje bijvoeden was nodig (fingerfeeding). Dus voor het eerst was André ook druk met voeden in de eerste week!

Veel handen en armen! De meiden helpen 'zuster cissy' met Joris in bad doen.

Wat wil je nog meer? Door je prinsessen zus in de tummy tub!

Joris wordt wakker

Geboortekaartje

Joris

Dit is Joris Léonard David, en is geboren op 20 maart. Hij woog 3700 gram en is 49cm lang.

De mooiste en liefste meiden!

Twee weken terug op een mooie zaterdag in ons semi privé parkje (een parkje hier in de buurt waar je als inwoner een sleutel voor kan krijgen. Deze zijn natuurlijk vors in de omloop, dus zo pirvé is het niet. Maar toch.). En dit is nog maar een deel van de serie foto's van Fiene en Merel.

Fijne Valentijn

Meestal ben ik niet zo van deze 'commerciële' dingen. Maar ja, als je drie fantastische prachtige mensen thuis hebt zitten....... Gelukkig zeggen wij elke dag dat we van elkaar houden. Maar zeker André mag momenteel wel wat extra aandacht. Hij doet zo ongelofelijk veel voor mij/ons. Ik heb momenteel officieel zwangerschapsverlof. Ik heb dan wel geen betaalde baan, maar toen ik vorige week bij de huisarts was, omdat mijn hoofd, hart en lijf elkaar niet meer begrepen, heb ik dat op recept meegekregen.
Dat betekent dat ik al mijn vrijwilligerswerk heb stop gezet, dat André de meiden 'smorgens naar school brengt. Een moeder van school haalt en brengt op dinsdag tussen de middag en op donderdag blijven ze over. Voor de rest ga ik dus 's morgens als de meiden naar school zijn mijn bed weer in (zonder schuldgevoel.....ahum), kijk films (zonder schuldgevoel....) en lees boeken (zonder schuldgevoel) en probeer met lijf en hoofd tot rust te komen.
OOOOOOOO Wat klinkt dat heerlijk makkelijk!

Maar goed, die lieve André dus! Wat zou ik zonder zo'n grote sterkte lieve betrouwbare veilige begrijpende vent moeten?
Dus had ik vanmorgen voor hem een klein doosje met chocolade hartjes bij zijn ontbijtbord. De meiden kregen een klein stickervelletje met een potlood met een zoenmond en een strik om het cadeau. Hoe heerlijk is het om die stemmetjes te horen als ze het pakje ontdekken bij hun bord en hoe fijn hun dikke zoenen en stralende oogjes.

Fijne valentijdsdag vandaag!

pfffff, maarrrr.....

Allemaal ziek geweest, tegelijk, en ik duur het langst en ik ook labiel met gezellige zwangerschapshormonen, en ik kan niet eens meer in zinnen denken, want ik ben moe en vol in mijn hoofd.
Dus wat doe je dan als ECHTE vrouw zijnde; Dan vraag je aan twee andere (een stuk kleinere vrouwen die je net uit school hebt gehaald) vrouwen of ze erg naar de wc moeten en of ze heeeel veel dorst hebben en of ze zin hebben in iets leuks. En dan ga je als vrouwen shoppen, want dat doe je als je niet een heel rol koekjes wil opeten.
En toen kochten wij gewoon zomaar wat bij de speelgoed winkel. En kochten wij voor 'broertje' wat rompertjes en voor mij zwangerschaps- en voedings bh's en een nieuwe (weer ietsjes....grotere) spijkerbroek.
En dan ga je best wel een beetje gezellig en blij weer naar huis.


En die grote is zo lief! Die vraagt; mam? gaat het met je buik? En die wil ook best af en toe even helpen met het een en ander.

Tja, die stomme hormonen blijven. Maar je moet ook kijken naar wat je WEL hebt.

schoonmaak

Mijn ouders zijn hier. En ik zit gewoon achter de computer.

Maar mijn vader is de babykamer aan het verven (babykamer!!! WAAAAH, het blijft gek. Ik weet het, het is niet gek. Maar ergens had ik gewoon eigenlijk nooit gedacht dat we zoiets nog een keer weer zouden doen) en mijn moeder....

De maakt de keuken schoon!

(En dan ook echt schoon. Niet zoals ik doe met even een doekje nat maken en wat over oppervlaktes wrijven. Nee echt, met emmers en schoonmaakmiddel en gordijnen opgeknoopt en doekjes en nawrijfdoekjes en weet ik wat echte huisvrouwen allemaal gebruiken om schoon te maken!)

Zucht...... het leven kan wel echt heel mooi zijn (hihi)




(en sinds ik mijn vorige post deed, probeer ik elke dag foto's up te loaden, maar blogger wil niet meer. Ook niet met html codes enzo...... Stohom!)

lucht in je longen!

Tradities. Daar houd ik wel van. Zeker als ze spontaan zijn ontstaan en mijn eigen gezin omvatten. Voor het vijfde jaar alweer togen wij op 1 januari naar het strand bij Bloemendaal samen met Bart en Miranda. Voor de 'traditionele' (en dan onze eigen traditionele en niet die met unox muts) nieuwjaarsduik. Dat wil zeggen; André en Bart nemen een duik; wij meiden kijken wel beter uit! Wij gaan voor de lol, voor de frisse lucht en voor de gave strandtent waar chocolademelk en appeltaart wachten (en dit jaar gevolgt door een biertje en roseetje.... oké niet voor mij, maar het gaat om het idee!).
Dit jaar gingen we wat later, pas om half 4 waren we op het strand. Maar André had thuis al gekookt en toen wij heerlijk uitgewaaid om kwart voor 6 weer thuis waren, hebben we gezellig ge-kaas-van-duut (zoals Fiene en Merel zeggen).

Gelukkig nieuwjaar!

zusterliefde

Een tijdje terug mailde ik over de liefde tussen Fiene en Merel en dat ze zo lief samen kunnen slapen. Een mooi foto stond er bij die wel in scene was gezet.

Vorige week 'was het weer zover' en toen heb ik wel een échte foto kunnen maken.

Ha ha, zijn het zusjes of niet!

mini album Hanna

Ben best wel een beetje trots! Ga niet helemaal verraden hoe ik het heb gedaan (dat ik helemaal een voorgestansd boekje had, met tagjes en labeltjes en alles), maar miniboekjes zijn zoooo leuk om te maken! Zo'n afgerond geheel en net wat meer dan een 'gewone' pagina.

En ik ben helemaal weg van al die dingen die uitsteken. Zo'n geweldig en bond gekleurd gezicht. Daar hou ik wel van. Natuurlijk helpt basic grey serie gypsy nogal met het vrolijke zicht!

Zo kwam het geheel tot stand. Kon eindelijk eens wat dingetjes laten liggen en later verder gaan. Zo heb ik bijna het hele boekje gisteren gewoon overdag gemaakt. Eventjes wat doen, dan weer boterhammen smeren of naar school om te helpen in de klas. De 'zin' en inspiratie blijft dan maar komen. Heerlijk!

Sommige foto's zijn een beetje weggeflitst en zie je vooral lijmresten, maar in het echie zie je dat allemaal een stuk minder.