Hou je bek!

Is een zinnetje wat hier in huis regelmatig klinkt. Waaaah slecht opgevoed! Nee hoor, het komt van het liedje van kinderen voor kinderen. "Ha ha ha je vader, ja je vader die is gek. Je bent zelf wel niet zo lekker, maar je vader is nog gekker, ja je vader is nog gekkerder dan gek!" Ken je 'm nog?

Mijn ouders en mijn oom en tante werden vroeger gek van mij, mijn zus en mijn nichtjes. Elke keer als we bij elkaar waren gingen wij een aantal liedjes van kinderen voor kinderen oefenen. We deden precies de clipjes of dansjes na die we op televisie hadden gezien en dan moesten onze ouders weer kijken naar wat wij hadden gedaan. Hele voorstellingen hebben we opgevoerd.

Kinderen voor kinderen 6, 7 en 8 waren mijn favorieten. Waarschijnlijk had ik toen echt de leeftijd ervoor. Die van daarvoor en een paar daarna weet ik ook nog wel. Maar die kende en ken ik nog bijna allemaal uit mijn hoofd.

Vorige week kocht ik een verzamel dvd van 20 jaar kinderen voor kinderen. Jemig zeg, bracht dat veel herinneringen met zich mee!

En nu kan ik van een paar weer helemaal meegenieten in beeld en geluid!

Op een onbewoond ei-hei-hei-land,
Ik heb zo wa wa wa waanzinnig gedroomd,
Als ik de baas zou zijn van het journaal,
Kriebeltrui,
Ik ben toch zeker Sinterklaas niet!

Maar mijn favoriet is toch wel deze:
http://www.youtube.com/watch?v=dkaNOAvscr0

Zucht, zo kan ik nog wel een avondje doorbrengen met youtube!

Enneh, waar ik doorgaans het televisiemomentje van de kinderen gebruik om even rustig zelf te computeren of te koken, moet dat nu maar even wachten. Want ik ben net zo verslaafd en die cd als de meiden.

HOU JE BEK! (la la la la la la la!)

K3 en de drie biggetjes in Ahoy

Zaterdag ochtend 11 uur: uit met mijn grote meid. Haar hand in de mijne. Samen wachten voor we naar binnen kunnen. Samen onder de indruk zijn van de enorme hal. Samen kijken hoe het decor eruit ziet en hoe anders dat is dan op de dvd. Samen genieten van het begin. Samen verrast door het extra podium.

Ik genietend van haar hand in de mijne. Ik genietend van haar geklets (een uiting van pure zenuwen). Ik genietend van haar wild kloppende hartje. Ik genietend van haar enthousiasme.

En ik zal nooit meer vergeten hoe haar gezichtje eruit zag toen het laatste nummer werd ingezet. Pure vreugde, zo mooi vond ze het. Het is niet in woorden te omschrijven hoe ze eruit zag toen ze meeklapte en meezong. Vanuit haar diepste binnenste. Gelukkig was het nog donker in de zaal, want mijn hart maakte wilde sprongen en de tranen stroomden over mijn wangen. Kindervreugde is zo puur.

dingen waar je blij van wordt

Hanna

Gisterenmiddag ben ik weer tante geworden van zo'n lief, donker, schattig, heerlijk ruikend babytje en ze heet Hanna.

Vandaag waren we er even en het is zo bijzonder om het kindje van je eigen zus in je armen te hebben.

Al weken heb ik hier mooie papiertjes en lintjes in huis om een klein miniboekje te maken van het babytje. En nu heeft het babytje een naam en foto's! Dus ik ga lekker aan de slag!!

En dit meisje, ik weet het zeker, vraagt voor haar verjaardag ook zo'n lief babytje. Ze was helemaal in de wolken. Zwaar beledigd dat ze na 5 minuutjes weer naar beneden moest.

Sneeuw

En natuurlijk en eindelijk ook hier. Tussen de middag meteen druk buiten gespeeld. Al was het maar een kwartier, want er moest ook nog gegeten worden. Gelukkig ligt het er nog als Fiene straks weer thuis is.

Maar hier even gewoon wat sneeuwpret plaatjes:

(en ja, ik was te lui en vond het veel te koud om ook naar buiten te gaan, dus zijn ze door het raam heen genomen. Ik weet het, zeer vage foto's, maar het gaat om de pret! (buiten dat moest ik toch echt boterhammen maken en had ik geen tijd om naar buiten te gaan.....hihi)).

kerstsferen

Ook hier is het huis al omgetoverd in kerstsferen. Een kastje weg, de boom erin. Roze en paarse ballen erin met wat rode en goude accenten. Ik vind 'm erg mooi geworden, zeker ook met de vlinder als piek!
Een echte kerststal eronder. Voor het eerst dit jaar. Ik wilde al tijden een kerststal, maar 'het kwam er maar niet van'. Dit jaar heeft Fiene een kerststal van playmobiel gekregen en voilá, onder de boom!

Gisteren weer ijverig huisvlijt gepleegd. Kerstkoekjes gebakken. Engeltjes en kerstbomen. Ik had ook nog vormpjes van een sneeuwman (maar aangezien ik pabo heb gedaan en belast ben met 'de belevingswereld van het kind', kan ik geen sneeuwtafrelen maken, zonder dat het buiten ook daadwerkelijk sneeuwt), en een kerstsok. En hoewel ik erg ben van allerlei tierlantijnen rondom kerst, is voor mij het echte kerst nog altijd de geboorte van Jezus en wat dat voor mij betekent, dat ik dat graag mee wil geven aan de kinderen en niet de kerstman en kadootjes. Gelukkig hebben wij daarvoor sinterklaas en is kerst daardoor een ander feest.

Maar goed, de huisvlijt! De kerstengel koekjes heb ik gisterenavond versierd en prijken al in de boom. De kerstboom koekjes heb ik net in de groene kleurstof gedoopt, dus die komen morgen in de boom te hangen. André wees mij er net fijntjes op dat de koekjes dan toch helemaal zacht worden. Maar volgens mij was dat meer zijn maag die sprak dan de ware kerst-decoratie-gedachte! Pfff mannen; kerstkoekjes in de boom die eet je toch niet op?! (maar stiekum vroeg ik het mezelf ook af of ze volgende week nog wel te eten zijn. Maar ach, dan peuzelen we de koekjes zo van de week er één voor één uit).

Verder verder ontdekte ik dat ik zo door de jaren heen al heel wat kerstdecoratiemateriaal heb verzameld. Dus daarom ook maar wat kersttakken bij de keukentafel. Daarin konden dan de blauwe en zileveren ballen. Ook nog een kerststak met zilveren ballen bij het raam, maar daar kon ik geen mooie sfeerfoto van maken. Teveel tegenlicht.

En wat te doen met die ene mooie dikke glazen ballen ooit een keer bij de bijenkorf gekocht, iets te zwaar eigenlijk voor in de boom, maar veeeel te mooi om in de winkel te laten liggen ( en veel te duur ook om een hele boom mee te willen versieren!). Zie daar; nog een kerstsfeer hoekje gecreëerd!

Ja, ik word toch wel blij van mijn huiskamer als ik zo om mij heen kijk! Fijne kerstdagen allemaal!

Nog meer plaatjes (onze pc blijft een beetje raar doen,v andaar al die delen)

Dit is typisch Fiene. Op een zondagmiddag als Merel een middagslaapje doet, André in huis wat aan het klussen is en ik zit te computeren, bereid Fiene stiekum een verrassing voor. De tafel 'dekt' ze met mooie zilver gekleurde kartonnetjes, kaarsjes erbij en ze heeft drinken gemaakt. Eén appelsap met een rietje, één limonade met een rietje en één dubbelfriss met een rietje. Daaruit mogen we dan straks kiezen. Ook mogen we kiezen tussen een banaan, een appel of een peer. Op tafel heeft ze ook nog wat boekjes gelegd, zodat we wat kunnen lezen. Hoezo verwend worden?!
Twee weken terug ofzo ook nog even naar het bos geweest. Ik vind de foto wel grappig, omdat we er alledrie op staan zoals we (ook wel) zijn. De 'verlegen' Merel bij andere is dus bij ons meestal zo'n monstertje als op de foto. Fiene is serieus bezig met de missie spulletjes verzamelen en ik..........




En deze vind ik gewoon helemaal super!

Doe eens een Duinrell een duinrell een duinrell dag!

Zaterdag deden wij een duinrell dagje (ochtend). Het was een heel heel groot succes. De meiden durven zoveel dingen. Wat ben ik ontzettend trots op hen. Met zijn allen in het reuzenrad ('het reuzenKIKKERrad mama!') was voor mij het hoogtepunt, omdat we met zijn vieren dezelfde dingen op hetzelfde moment ervaarden.
De trampolines zijn super leuk voor de meiden en die Fiene! Die kleine grote Fiene van nog geen 5 1/2 ging samen met papa in de ACHTBAAN! Hij ging dan wel niet over de kop, maar ging echt wel heel erg hard hoor. Toen ze in de rij stonden om te wachten, zag ik hoe hard hij eigenlijk ging en ik dacht; o jee ojee ojee, dat trekt Fiene voor geen meter! Het eerste rondje zat ze ook diep weggedoken bij papa, maar het tweede rondje was heel leuk. En haar blik toen ze uit de achtbaan kwam is onbetaalbaar. Een mengeling van stoer zijn en trots. Mijn meiske, die nog niet zo heel lang geleden met bonzend hart bij mij op schoot zat bij de film van K3 (echt waar, ik voelde haar hart als een razende tekeer gaan van angst) ging in de achtbaan.
Volgens mij heb ik het wel eens vaker gezegd, maar wat ben ik blij dat mijn meiden ook nog een vader hebben. Want ik heb vaak wat meer tijd nodig om te wennen dan de meiden zelf! (Niet altijd trouwens. Instinctief weet ik vaak wanneer iets nog net een brug te ver is.)

Maar dit dagje was dik genieten, voor ons allemaal!

Grote feest

'Het grote feest' zoals we het vieren van Merel haar verjaardag afgelopen zaterdag noemden. Het was erg mooi weer en hadden een super dag!
Van opa en oma een geweldig konijntje gekregen. Drie keer raden wie dat beestje elke dag mag gaan kammen. Want opa en oma vonden het half kort half lang harig konijntje zo schattig ;-).
De zeemeermintaart die Merel ruim een maand geleden al had besteld, was een succes. Hoewel de goede meermin die ochtend wat schuiner op haar rotsje zat dan de avond daarvoor. Alsof ze teveel gedronken had in de nacht van vrijdag op zaterdag. Maar de feestvreugde was er niet minder om.
Veel gezelligheid en veel cadeaus. Precies de ingrediënten die een goede kinderverjaardag in zich moet hebben!

(En mijn schoenen zijn binnen, ze zijn erg gaaf en André raakte niet uitgekeken......! Foto volgt een andere keer.)

spaanse schoenen

Wat vinden jullie hiervan? Ik heb ze besteld en verwacht ze één deze dagen in huis. En niet voor een van mijn meiden! Neheeeee voor muzelluf! Ik kan niet wachten om als een spaanse prinses rond te lopen (hopelijk kan ik er op rondlopen. Heb alweer in geen jaren hakken gedragen). (Oei oei en dan moet ik echt gaan stoppen met shoppen voor mezelf. Alleen nog één goede spijkerbroek en een andere winterbroek, dan moet het echt klaar zijn...... echt.... ECHT WAAR!)

Verjaardag

Gisteren werd Merel 3 jaar. Ik zou er eindeloos veel over kunnen schrijven en dat moet ik waarschijnlijk ook maar eens doen. Maar nu zit de grote 3-jarige meid op schoot en dat typt en denkt wat lastig. De foto's zitten nog in het toestel en het 'grote' feest vieren we zaterdag.
Toch is het heerlijk zo'n kinderverjaardag; ik geniet van de slingers, de kadootjes, het spelen het trakteren en het algehele feestgevoel.

Hmmm toch even de foto's op de computer zetten........

Van ons kreeg Merel de boerderij van playmobiel. Van Fiene een playmobiel zeemeermin en babykamer. Ze heeft er de hele dag mee gespeeld! Niks heerlijkers dan een spelend kind.

Ik weet niet of ik ooit hier iets heb geschreven over hoe moeilijk het voor Merel is om naar de peuterspeelzaal te gaan. Het is iets waar ze nu groot genoeg voor is om te leren, het is iets wat goed is voor haar om te leren, wat ze ook kan om te leren, maar wat gewoon wel lastig voor haar is. Ik vind de foto hierboven zo typerend voor hoe Merel het vindt op de peuterspeelzaal. Eigenlijk is het hele speelzaak gebeuren ontzettend aan haar besteeds. Het spelen, knutselen, kletsen en alle kleine rituelen. Maar superspannens is het wel. Gelukkig heeft ze een topjuf die het allemaal goed begrijpt en van wie niks moet en alles mag. Op de foto hier onder zie je hoe leuk ze het dus eigenlijk vindt, want zonder dwang of wat dan ook wil ze maar al te graag de kaarsjes uitblazen. (zie je hoe haar 'snoetje' de build-a-bear-bear haar grote steun is?!)