Dag lieve Babs

Ik hoop dat je bij je nieuwe baasje al die aandacht krijgt die je verdient.

Het voelt een beetje als een stukje van André weg doen. Totaal nergens op gebasseerd en een overwogen besluit. Maar ik voel me wel zo. En dat mag er nou eens een keertje gewoon van mezelf zijn. En daarom is het een grote kutdag vandaag!

K(r)WAAAK!

Hij praat! Joris praat!

Nou zei hij al heel intelligent MAMA (en ook al af en toe papa...slik) en zei hij brrrrr (van een auto weet-je-wel) en een enkele TATATA en DADADA gaat ook heel goed. Kortom; hij kletst je de oren van je kop.

Maar vorige week kwam daar een woordje bij. En wel kwak. Van de eend! Dus gewoon echt kwak! Joris zegt nog iets van krak krak krak, maar het is heel duidelijk gerelateerd aan het woord eend.

Maar ja, wat doe je als lief schattig jongetje die lekker aan het kwaken is? Als iedereen zo ontzettend enthousiast reageert omdat jij gewoon een bepaalde klank uitstoot? Als iedereen compleet door het lint gaat en constant aan je gaat vragen wat de eend doet? Ja, dan denk je dus; dit gaan we vaker doen! Dat K(r)wak is duidelijk een succeswoord.

Dus als er nu een poes langs het raam komt: K(w)rak!
Als we op straat lopen en er komt een hond voorbij: K(w)rak!

Als we een boekje lezen en we wijzen een boom aan: K(w)rak!

En toch he? En toch.

Ik denk dat hij slimmer is dan wij denken. Ik denk dat wij hem met ons enthousiaste gekrakeel alleen maar op een dwaalspoor hebben gebracht. Joris weet namelijk heel goed wat een eend is en wat een eend doet. Kijk maar:

Wat doet de eend?

Juist: de eend zwemt!

Eh... ja, in het bakje water van de poezen.....

Arme eend!

Slimme Joris!

Konijntje in da house

Edit: weten jullie dat ik nu al twee keer ben benaderd door 'vriendje-lief' die mij zo heerlijk met mijn (konijnen)neus op de feiten drukt dat het 'in da house' moet zijn en niet 'in the' of in 'tha'. Ik zeg: boeien! Maar heb het toch maar veranderd. Wil uiteraard niet door het leven gaan als mevrouw spelfout. Maar ja, heb wel pabo gedaan, dus dan weet je het wel....

Ooit zat Merel vastgeplakt aan het konijnenhok. Magie tussen kind en dier was duidelijk aanwezig. Maar zoals met zoveel 'jeugdliefdes'; een mooie herinnering. Of toch niet? Van de week vroeg Merel al eens of Lotje (konijn) weer eens naar binnen mocht. Het kwam toen niet zo goed uit. Weet niet zo goed meer waarom. Zal wel te maken hebben met een soort van daar-heb-ik-dus-nu-echt-zo-ontzettend-geen-zin-in-om-dat-te-regelen ding. Maar vandaag kwam wel even goed uit.

Lotje dus uit het hok gevist en op Merel haar schoot gezet. Blaadjes sla in een bakje om Lotje te voeren en een nieuwsgierig broertje naast haar op de bank. Dat broertje vindt de sla voor het konijntje ook heel lekker.




Maar ja, hij kan immers ook al heel erg goed een konijntje na doen.



Merel is weer echt zo Merel. Geniet enorm van dat bolletje op haar schoot. Droomt er helemaal bij weg. Het is zo'n romantisch denkertje dat kleine meisje van mij!



Maar romantische overpijnzingen worden ruw verstoort door dat broertje naast haar op de bank. Die wil namelijk na het nadoen van een konijntje en het eten van de bijbehorende sla ook wel eens een aaitje geven aan dat konijntje.

Broertjes van bijna 1 jaar snappen nog niet zo heel goed de romantiek van het konijntje op schoot en willen dan ook gewoon over konijntje kruipen en helemaal op hem hangen. ("MAM!")


En dus wordt broertje Joris verbannen naar de grond. Maar wel met een blaadje sla.



En sla maakt dorstig..... dat weet iedereen!



Ja, wij hadden vandaag 'konijntje in da house'.

Lotje

Lotje dotje ons konijn (eigenlijk van Merel, maar als je 4 en een halluf bent, dan ben je zeer selectief in de tijd die je op een dag te besteden hebt. En het voeren en aandacht geven aan je konijntje heeft dan niet altijd prioriteit......) was eigenlijk best alleen.

Toen onze kippen zo'n 1 1/2 jaar terug, ehm hoe zeg ik dat netjes..... verdwenen waren (ucheucheuchehoesthoestmeteenkleinbeetjehulpucheuchenekomgedraaidhoesthoestucheuche), mocht Lotje in het grote kippenhok. Dat is natuurlijk wel heel erg leuk, zoveel ruimte voor jezelf alleen. Maar ja, een vrouw houdt toch van een kletspraatje op zijn tijd.

Dus sinds gisteren heeft Lotje weer aanspraak gekregen. En niet van zomaar iemand. Nee hoor, zij deelt haar hok nu met K3!

Ze moeten nog een beetje wennen aan het wat is van jou en wat is van mij......

Maar zolang de verhoudingen duidelijk zijn (Ik was hier eerst, dus jullie hebben niks te zeggen) is het alleen maar leuk.

En de eitjes zijn alleen maar een leuk bijkomend voordeel!

Je-weet-wel.......

Ooit een krolse poes gehad?????

Wij wel!

Sjonge jonge jonge jonge jonge jonge jonge zeg! Het is dat ik hier hoogzwanger zit te wezen anders had ik het beestje zijn goddelijke gang laten gaan. Maar ja, een nestje poesjes naast mijn eigen nestje is nu nét even te veel van het goede. Dus vandaar.... nog één dagje Loekie poes. Dan ben je een je-weet-wel poesje.

Gaat me stiekum toch aan het hart. Als je zelf zo in de broed zit, dat een ander zomaar afpakken! (Al is het dan maar een poes)

het leven

Als je naar onze lieve poes Babs kijkt ga je toch ernstig beseffen dat je iets helemaal verkeerd doet in het leven. Dát is pas genieten!

Maar ook het leven van een poes gaat niet over rozen. Want ineens is daar dat kleine opdondertje. Dat kleine vervelende, maar stiekum toch ook wel vertederende, poesje. Dat beest waardoor je nooit meer rustig kunt eten of het komt eraan gespurt en vliegt je om je nek. Ja, ja, je weet wel dat hij alleen maar wil spelen. Maar dat verwende nestje wil het wel de hele tijd. Lig je net eindelijk lekker op dat ene plekje op de grote warme luxe zachte stoel; ja hoor, weer dat pluizige monster! Loop je even rustig door de kamer op weg naar iets, zoef; daar is-ie weer. En dan zitten op een avond je baasjes te barbequen. Met vlees en vis. En ze geven dat kleine kreng een restje zalm. Dan geven ze jou ook wel wat, maar dan denk je toch zeker niet dat ik dat op ga eten he?! En dan valt het natuurlijk te verwachten. Dan komt dat pluizebolletje eraan en begint ook jou deel op te eten. Ja, je wilde dan wel niet. Maar dat betekend natuurlijk niet dat zij dat dan maar moet. Demonstratief ga je er met je rug naar toe zitten........ . Maar weet je. Het is ook een poes, net als ik. Ze is ook nog wel erg klein en schattig. Nou heel even kijken dan hoe het kleine ding zit te smullen.

KLIK

Balen, hebben ze die net die ene keer dat ik een beetje vertederd zit te kijken op de foto gezet!!

Ze is er!

Nu bijna 2 weken is ze bij ons; Loekie!

Ze is heel lief en leuk (en een beetje spannend. Vinden vooral Fiene en Merel. Want ze is jong. En je bent jong en je wilt wat. Vooral spelen. En als je dan de hele nacht alleen hebt gezeten en 's morgens zitten er dan van die blote teentjes te bungelen onder de tafel is dat wel erg leuk speelgoed!)

Maar is ook liefde; heel veel liefde!

aaaaahhhh

Dit dames en heren is ons nieuwe huisgenootje. Ze is geboren op koninginnedag en over een week of 6 komt ze bij ons wonen.

Zucht zucht aaaah aaahhh zucht zucht aaaaaaaahhhhh aaaaahhhhh
En die hand is dus van mij. Zie je hoe klein! Die pootjes, dat snoetje! Haar oogjes waren nog dicht, hoewel ze hier volgens mij van de schrik toch even opensprongen. Maar wat een dotje! Dat staartje; een klein antennetje in de lucht. We kunnen hier allemaal niet wachten tot na mijn verjaardag, want dan komt ze bij ons wonen.

(Nicolle, zoals je ziet konden we niet lang wachten en hebben we er dus al eentje uitgezocht. Wel nog voldoende tijd om ons goed in te lezen in 'kittens' en 'krolse poesjes' en 'een nestje')