Meer dan geschokt door zijn overlijden

Beetje beetje

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

En ik wil niet half bakken zijn
Een beetje toekijken langs de kant
Ik wil zo graag dat U mij gebruikt
Dus neem mijn leven in Uw hand.

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

Herman Boon

We keken en we luisterden

Zij was groot genoeg (en durfde....)

En dus ging zij (de held!) in de python!

En verder keken we.....

En luisterden we....

En voelden we...

Maar bovenal genoten we....

(Joris had roodkapje gezien 'kappie' en is zwaar onder de indruk van de sprookjesboom. Want die kende hij ook van de televisie! En jaha, ik maakte de eeuwige fout door schuin te beginnen, maar weet me nog aardig te herstellen ;-) )

En dan is er troost....denk ik.

Wie?

Filmpje!

Soms moet je weer even goed van bovenaf naar jezelf kijken.
Niet hangen (of erger nog: dalen!) in die spiraal.

Dat is wat ik al bloggend deed. Zo'n beetje, na ja soort van, kind of.... you know?

Leven zo zwaar dat ik nauwelijks mijn gevoel kon bloggen. Daar was het nu dan toch nét even teveel gevoel voor en een te grote blogwereld (sakmaseggu).

En toen ging ik er weer even boven hangen....

En toen vond ik weer het snoertje waarmee ik mijn foto's en filmpjes op de computer kan zetten.

En toen ging ik de hele avond filmpjes uploaden.

Want jullie dachten toch niet dat ik in al mijn SHIT de hele dag zit te wentelen toch?

Nee man, ik geniet me suf van de lente, liefde, vriendschap en bovenal de kids. En dan is die kleinste toch wel heul heul heul koddig, leuk, lief, schattig en de leukste 2-jarige van dit moment.

En dus mogen jullie weer meegenieten van dit prachtventje!

Want mij is een land beloofd

Sinds ik ben verhuisd, reis ik toch 1 keer per week terug om daar Fiene naar haar jazzdance te laten gaan. Ze heeft in mei een grote uitvoering en ach, woensdagmiddag. We rijden daar met elkaar (Fiene, Merel, Joris en ik) naar toe. Fiene gaat naar jazzdance dan naar één van haar vele vriendinnen. Ook Merel gaat vaak naar een vriendinnetje en ik en Joris hebben een nieuwe knokploegdag. Op woensdag komen we 's middags bij elkaar en eten frietjes. Man o man, wat ben ik blij met deze nieuwe vorm van knokken. Overigens sluiten mijn meiden ook aan als de frietjes er zijn hoor ;-).
En er waren nog een paar gelegenheden waardoor wij in de afgelopen weken nogal wat uurtjes met elkaar in de auto doorbrachten.

Wij luisteren doorgaans naar de radio in de auto. 3FM is mijn station en vooral Fiene en ik zijn dol op de Koen en Sander show (en Giel, maar daar worden we 's morgens wakker mee. Joris zingt zelfs mee met 'begin de dag met een dansje'.).

Maar sinds Ron en ik met de kids naar de musical Joseph zijn geweest en de cd hebben gekocht, moet deze perse op in de auto.
Om de beurt willen de meiden het boekje om mee te lezen met de tekst. Het boekje hebben ze inmiddels niet meer nodig, ze kennen alles uit hun hoofd....... en ik ook... en Joris ook! Hilarisch is dat! Hoor je ineens tijdens het liedje waarvan de tekst luid "Jakob, jakob en zoons" Joris zingen: "Kooop kooooop sooons!" En echt, veel meer stukken tekst zingt hij mee, zo koddig.

En uiteraard wordt ik er helemaal gek van en heb dagelijks hele stukken melodie en tekst in mijn hoofd.

Toch is er een lied wat ik erg mooi vind (en stiekum gewoon de hele cd hoor. Zing vaak net zo hard mee met de cd). Het is een lied met een stuk tekst wat samen met de intense melodie maakt dat er elke keer tranen in mijn ogen schieten. En waarvan ik zelfs kan zeggen dat het me af en toe helpt.



Sloop al mijn dromen maar
Steel mijn geliefde maar
Kinderen van Israël
zijn nooit alleen.
En de wanhoop nabij
Zal ik sterk zijn en vrij
Want mij is een land beloofd
en daar ga ik heen!

Woordeloze woens....eh...donderdag

Nog meer 'woordeloze' kinderpret

Intergratiefeestje

Afgelopen zaterdag vierden wij (Ron en ik) Ron zijn verjaardag in ons (!) nieuw huis (/keuken). Tegelijk was het natuurlijk ondanks dat het allemaal nog niet af is een soort van house warming. Maar niet geheel onbelangrijk: het was het eerste feestje waar Ron zijn familie en vrienden en mijn familie en vrienden er waren. Een soort van intergratie feestje dus.

Ron en ik hebben het super gehad. Ik vond het erg fijn om daar in het verre zuiden mijn lieve bekenden te zien, samen met mijn nieuwe lieve bekenden.

Maar ja, dat is natuurlijk bevooroordeeld. Hoe zouden de gasten dit nu zelf hebben ervaren? Gelukkig heb ik met mijn knokploeg een privé hyves (dus doet u geen moeite met het zoeken daarvan, het haaaaaatstikke privé is die hyves. Zo privé dat je zelfs bijna in elkaar gemept wordt met een deegroller als je op de hyves probeert te komen). Anyway, op die hyves deed Helma zondag even een verslagje voor de knokkers die er niet bij konden zijn.

En ondanks dat de knoekploeg hyves dus privé (had ik dat al gezegd, dat-ie privé is?) is, heb ik het voor uw en mijn vermaak toch maar even geknipt en geplakt.


Helma (176)
zondag, 14:24

Terwijl ik weer een boterham met smeerworst en mayo naar binnen werk groet ik u. Hoe was het gisterenavond? Nou ik zal jullie steekwoordsgewijs een verslag doen:
Sneeuw-gevaar voor eigen leven- toch gegaan- huis vol- n'xxxxx samen in de keuken- keuken paars (verschikkelijk, XSuus)- TAART (lekker)- MJ en Helma doen poging tot intergratie vrienden Ron- Moedig maar niet erg vruchtbaar- Rondleiding bovenverdieping- Kamer Merel prachtig!- Kamer Joris schattig, mooi lief bedje- Kamer Fiene op zolder gaat nog wat worden- bovenverdieping mooi- Moe van staan MJ, Chris en Helma strijken op bank neer- gesprek met vader en broer van xxxxxx- Fleur lacht ons uit- Helma haalt wat te drinken- Helma blijft bij Fleur staan- Helma praat met Nicolette (leuk)- MJ haalt drinken voor Chris- MJ wil eigenlijk niet meer terug.- MJ blijft bij Fleur en Helma staan (dikke lol)- Ries praat met Roy- Intergratie komt op gang- Wij zijn toch eigenlijk gewoon het leukst- Helma gaat aan tafel zitten met N'xxxxx- Bart en Els gaan buiten roken- Helma niet!- Hapjes!- Helma en MJ doen hun lied- Fleur neemt op video - Fleur is geemotioneerd- Ron ook- wij kunnen niet meer stuk bij vrienden van Ron- MJ en Helma krijgen platencontract aangeboden door vriend Ron-MJ zegt 'ja' op de vraag van Ron z'n broer of ze een zus van Fleur is- Fleur en MJ lachen- Broer Ron volgt het niet helemaal meer- tijd om naar huis te gaan- kus kus zoen zoen- tijdens terugweg in greppel beland- sms gestuurd naar Fleur- geen enkele reactie- verder naar huis gelopen- half 5 lagen we in bed! Nou dat is me nog eens een verslagje zeg. En om jullie te bemoedigen..... (vanwege alle moeilijke dingen).... hier een liedje van Brigitte kaandorp (zie gadget). Die vrouw heeft pas echt eeh heel ZWAAR leven!




Corrie (52)
zondag, 16:16
Ooooowwww, ik schrik me rot. Leuk dat jullie zo'n spetterend optreden hebben verzorgd! Toffe wijven zijn jullie....... eigenlijk.
Helma Augustijn (Beijen) (176)
zondag, 18:27
MJ heb jij nog aanvullingen?
Corrie (52)
zondag, 20:28
MJ?
Fleur (83)
zondag, 20:48
Ja MJ hedde gij nog aanvullingen? Voordat ik het 'intergraal' kopieer en op mijn blog zet? XX (weer home alone, sucks bigtime!)

Marie-José (111)
zondag, 21:09
Nou, ik vond het stuk van Helma zoooo goed dat ik het aan Chris heb voorgelezen. DDWW...
Marie-José (111)
zondag, 21:17
aanvullingen...ik denk ff na...
Marie-José (111)
zondag, 21:22
Nou ja, we hebben natuurlijk wel veel met gebarentaal gedaan....
Marie-José (111)
zondag, 21:24
En als ik dan denk aan de 'garage/bijkeuken'....en wat voor een blikken er volgenden toen we daar weer uit te voorschijn kwamen...
Marie-José (111)
zondag, 21:25
Enne..Ron had een heel bijpassend overhemd uitgekozen en Chris had wederom zijn h***broek NIET aan....
Marie-José (111)
zondag, 21:26
En Fiene ging heel lief, meteen drinken voor ons halen....
Marie-José (111)
zondag, 21:27
En de keuken, ja die is heel mooi, maar met avondlicht is het echt niet goed te zien, dus moeten we echt nog wachten op een 'overdag-uitnodiging'....
Marie-José (111)
zondag, 21:28
O ja en het ging ook nog over de gouden reiger en dat Suzanne op een gegeven moment bijna haar eigen Tjeerd ging verdenken...


Nou ja en nog wat van dat soort gezwam. Maar dat laat ik verder maar eh....privé ;-)

De boom

Vandaag de kerstboom opgezet. Gisteren gekocht door Bart samen met Fiene, net als vorig jaar. En vandaag opgezet met de knokploeg, net als vorig jaar.
Dat is al een soort van fijn. Bekend hoe je het doet, namelijk net als vorig jaar.

En toch.....

Al die herinneringen in dozen die weer tevoorschijn komen. Dat ene vogeltje, die vlinder, de lelijke blauwe ballen die André had gekocht en die ook dit jaar weer niet in de boom zijn beland.

Zal het ooit wennen?

Woordeloze woensdag

Fan van junior songfestival 2009

En voor de onwetende; Joris zingt en danst op het liedje van Ralph, de winnaar van het junior songfestival 2009. Ik zeg: Ralph, eat your heart out!

En Daan, het shirtje het shirtje!)

En ehm..... behoorlijk fout gefilmd natuurlijk. Weet eigenlijk ook heus wel dat je de camera niet scheef moet houden. Hmmm ter verdediging, ik was eigenlijk foto's aan het maken. Tja, slap excuus. Maar het filmpje vind ik té leuk om niet te broadcasten!

Gewoon leuk

Ola Olé

Joris is ziekjes. Arme druif, heeft koorts enzo. Gisteren ook al en vanmorgen ook. Maar nu heeft hij geen koorts meer. Wonder paracetamol!

En dus gingen we even eten aan tafel. En konijn mag mee, omdat hij ziek is. Normaal blijft konijn altijd in bed, maar arme druifjes mogen hun konijn mee naar beneden. En dus ook mee eten. Uiteraard kreeg konijn ook een slab om, want stel dat hij (of zij, is nog niet vastgesteld) knoeit met eten?!

Het begon eigenlijk toen Joris ook konijn wat slokjes van zijn flesje melk gaf. Heel echt maakt hij er dan smak geluidjes bij. Daar heb ik een mooie foto van:

En toen dacht ik om het op te nemen. Maar ja, toen had Joris bedacht dat timmeren met je fles ook leuk is. Je hoort mij nog een aantal pogingen doen om Joris zijn konijn de fles te geven, maar moet het dan toch opgeven. Toen het filmpje eigenlijk al te lang was geworden om op het www te zetten, bedacht ik dat het leuk was om een aantal woordjes die Joris al kent op te nemen. En zodoende is het alleen een filmpje geworden die leuk is voor moeder zelf.

Toch ga ik jullie ermee lastig vallen. Overigens, er gebeurt niks hoor als je niet op de playknop duwt. Dus dan hou je het gewoon bij de foto en deze tekst. En mis je het druifje met zijn praatjes.

Avond

Ik geloof wél. Hij gelooft niet.

Maar hij gelooft wel hoor!

Voor jou

Geef de moed niet op

al stijgt het water snel en onverwacht

al lijkt de nacht zo lang

geef niet op

geef de moed niet op.

De storm gaat ooit eens liggen

Dit is wat je maakt tot wie je bent.

Linksom of rechtsom of zo om als je niet had gedacht.

Ik lief jou.

Alles is liefde

wil ik nu alleen nog maar denken.

Soms is er weer zoveel, te veel. En dan doe ik alleen nog maar aan liefde.



Muziek van Blof is voor mij samen met André.

Toen vroeg hij mij een tijdje terug of het ook muziek van hem mocht zijn. En toen werd ik blij. Want daarmee werd het ook gewoon muziek van mij.

En met 'alles is liefde' wandelen we vrijdag Merels 6de verjaardag in. Haar tweede verjaardag zonder haar vader, zonder André. En daarmee weer verse herinneringen aan 'toen 6 jaar geleden'. Dit soort herinnerigen maken zo eenzaam en alleen. Alleen André was erbij. Hij weet hoe het was voor mij. Hoe het was voor ons. En hoe ontzettend hij een een groot deel van de eerste belangrijke liefde voor je kind van mij heeft overgenomen. André en Merel. Alles is Liefde.

juni2001moeders rule!

Want wij weten wat weekend vieren is!

Al jaren ken ik deze lieve meiden. Dit weekend was het zo ver, wij gingen elkaar weer ontmoeten. Helaas kon niet iedereen en hebben we Femke, Susan en Nicolle echt gemist. Maar 5 moeders en 12 kinderen was ook al best heul heul veul.

Anyway, zaterdagmiddag vertrok ik dus zo:

En ja; dat moest allemaal mee. Ik weet het we gingen maar één nachtje, maar voor 4 man/vrouw slaapspullen en kleding enzo is best veel.
Nu was de 'enzo' ook wel echt heel belangrijk. Die had ik dus ook ingepakt.

Als één van de eerste dingen.

En zij waren ook mee!


Had ik ook ingepakt. Als één van de laatste dingen.

Maar dat zegt verder niks over wat ik belangrijker vind hoor. Echt niet!

Had ik trouwens deze foto al laten zien?

Bij Jolanda aangekomen kan ik alleen maar vertellen hoe het was door het te laten zien.



Het was heel leuk en gezellig. De kinderen hadden in no time hun draai gevonden. Waar ik bij eerdere ontmoetingen met deze meiden nog wel eens moeite had om de gesprekken die je via mails hebt, gesproken voort te zetten, had ik dat deze keer helemaal niet. Het was meteen vertrouwd en goed. We hebben heerlijk geklets.

Maar het was ook druk. Heel erg druk. Fijn en gezellig druk, maar soms ook wel overprikkelend druk. Toen ik Joris naar bed had gebracht en weer beneden kwam, waren alle moeders en kindjes even naar het strandje gelopen. En toen ik buiten kwam zag ik dit:

Heel eventjes zitten en genieten van dit geweldige plekje waar Jo tegenwoordig mag wonen en heel eventjes opladen van alle drukte.

Onder het genot van een slokje van het één of ander.....

Daarna was het groot feest. Terwijl de zon al onder was gingen de kinderen nog een keer in de jacuzzi terwijl Jolanda vakkundig een vuurtje maakte. Kinderen in pyjama en marshmelows roosteren boven het vuur.

Ooooo wat heerlijk was dat. Wat idylisch, wat ideaal, wat geweldig!

Het zijn wel foto's he?! Daarin zie je de sfeer en hoe warm en gezellig het was.
Je hoort geen geluid..
Wacht!

Zo, dat is iets realistischer.

En toen was het mama tijd! Want de kinderen gingen naar bed. En wij gingen kletsen

Heb ik nu echt zo scherpgesteld op de tafel?

Het was toch echt de bedoeling dat ik liet zien hoe gezellig wij het hadden. Dat wij Jo ons cadeau hebben gegeven.

De volgende morgen hebben we lekker rustig aangedaan. Broodjes gesmeerd, naar spelende kinderen gekeken. Mirjams heerlijke taart opgegeten. Ook nog tussen alle drukte door fijne gesprekken gevoerd.

Meiden, jullie zijn echt mijn vriendinnen!

Begonnen met deze lieve 8-jarigen.

En deze 8 jarigen (en hun broertjes en zusjes) hebben het prima naar hun zin gehad. Fiene maakte nog een filmpje:

En toen gingen we langzaam aan weer naar huis.

Tenminste....

Dat was dus de bedoeling.

Oooooo wat zijn wij toch vrouwen in nood!

Lieve meisjes, we doen het gauw weer.

(zonder kindjes)

(met de port rosé)

(En met Susan, Femke en Nicolle)

Middelburg

Ik had me een weekendje wel! Ik had een bruiloft van lief nichtje Jolanda en haar (nu) man Juda. En mijn prachtige meisjes straalden als bruidsmeisjes naast het andere prachtige meisje die de bruid was.

Het was fantastisch! Het was in Middelburg. Het was vlakbij zee. Het was vlakbij en met mensen die ik een zeer warm hart toedraag. Het was waar ik veel mensen die vorig jaar een belangrijke rol speelden in mijn leven voor het eerst weer zag. Het was waar ik heel veel warmte en liefde ervaarde.

Het was dus fantastisch.

En het was weer rouwen hoor. Ja ja, daar kom je ook maar niet zomaar vanaf. Want het was in Middelburg en vlakbij zee. Daar waar zoveel herinneringen en meer dan dat zit. Daar waar zoveel ik-kan-het-niet-eens-uitleggen-wat-ik-voel dingen liggen.

Dus was het naast fantastisch ook rouwen. Heel erg rouwen.

En daardoor dus nu even uit balans. Maar dat geeft niet (nou ja, dat geeft wel, maar meer in de zin van dat die emotie er is en er nu een soort van mag bestaan van mezelf).

En daarom iets 'gewoons'. Even iets wat je met je benen op de grond zet en in het hier en nu.

Joris is aan het bellen. En hij wil televisie kijken.

En voor foto's van mijn bloedjes van meiden. Klik even op de link van mijn lieve nichtje. En later verschijnt er vast nog wel wat hier. Want wat was ik me een partij trots zeg op die meiden van mij!