1993

Zomer en najaar van 1993...... Deze muziek herinnert mij aan samen op zijn studentenkamer in Delft. Ik heb dit bandje grijsgedraaid toen.

Zou je me vinden?

Als ik kwijt zou raken

In razend snelle dagen

Met een jagende pas

Zou je me vinden?

Zou je me dan vinden?

Vaak komt het gemis van André met speciale dagen, zoals morgen als Joris jarig is, weer extra naar voren. Deze momenten zijn veel aan mijn kinderen gerelateerd. Wat moeten ze hun papa toch missen. En wat heeft hij al ontzettend veel gemist. Dat doet met vlagen nog altijd veel pijn. 

Na zijn overlijden ging ik door. In eerste instantie veel te snel. Maar rouw neemt zijn tijd. Het gaat zo snel als dat het gaat. Het wierp me terug en toen ik stil begon te staan bij mij rouw en het dus onderging, toen kon ik ook echt verder. 

En dan ineens, dan hoor je een liedje. En dat liedje confronteert je niet met die lieve papa, maar met hem als persoon en met hem als mijn man. 

Bij hem voelde ik mij onvoorwaardelijk geliefd. Hij heeft gaten in mij gevuld met zijn warmte en zijn liefde. Hij was mijn houvast, mijn rots, bij hem voelde ik me heel. 

Ik heb me na zijn overlijden nooit meer compleet gevoeld.

Vreemde wegen

brachten me tot hier

En stuks nog verder en verder en verder van huis. 

Maar het antwoord is ja. 

Jij zou me vinden. 

Beetje beetje

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

En ik wil niet half bakken zijn
Een beetje toekijken langs de kant
Ik wil zo graag dat U mij gebruikt
Dus neem mijn leven in Uw hand.

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

Herman Boon

....

Edit: Ja, nee, schiet lekker op zo. Bij mij wil het muziekje niet uploaden of wat dan ook. Je hoort 'm iig niet. Tuurlijk. Het was juist zo'n tranentrekker! Nou ja, ik stop dur mee. Hopelijk doet-ie 't vanzelf weer. Zal wel niet. Doen ze meestal nooit vanzelf. Dit soort computer dingen. Flipperdeflap zeg!

Kak man! Heb ik eindelijk een iphone ofzo, valt-ie van mijn blog af. Hij blijft gelukkig nog net staan.
Zal wel door het warme weer komen denk ik.

Muziekje is wel heel erg passend bij mijn stemming. Tenminste, een stukje daarvan dan.

Ja dames en heren.... het is weer juli, het is weer bijna vakantie, het is weer 'op vakantie tijd'.

Zal ik ooit, ooit, ooit (!) vakantie nog leuk vinden? Ik blijf het me afvragen. Om dat ik mezelf heel vaak moet knijpen. Heel vaak denk ik nog;" ik ging met zijn vijfen op vakantie en kwam met zijn vieren weer thuis." Geloof jij het? Geloof ik het! Ik vind het nog steeds bizar en gewoonweg raar.

Helaas wel waar.

En dan is er troost....denk ik.

Wie?

Want mij is een land beloofd

Sinds ik ben verhuisd, reis ik toch 1 keer per week terug om daar Fiene naar haar jazzdance te laten gaan. Ze heeft in mei een grote uitvoering en ach, woensdagmiddag. We rijden daar met elkaar (Fiene, Merel, Joris en ik) naar toe. Fiene gaat naar jazzdance dan naar één van haar vele vriendinnen. Ook Merel gaat vaak naar een vriendinnetje en ik en Joris hebben een nieuwe knokploegdag. Op woensdag komen we 's middags bij elkaar en eten frietjes. Man o man, wat ben ik blij met deze nieuwe vorm van knokken. Overigens sluiten mijn meiden ook aan als de frietjes er zijn hoor ;-).
En er waren nog een paar gelegenheden waardoor wij in de afgelopen weken nogal wat uurtjes met elkaar in de auto doorbrachten.

Wij luisteren doorgaans naar de radio in de auto. 3FM is mijn station en vooral Fiene en ik zijn dol op de Koen en Sander show (en Giel, maar daar worden we 's morgens wakker mee. Joris zingt zelfs mee met 'begin de dag met een dansje'.).

Maar sinds Ron en ik met de kids naar de musical Joseph zijn geweest en de cd hebben gekocht, moet deze perse op in de auto.
Om de beurt willen de meiden het boekje om mee te lezen met de tekst. Het boekje hebben ze inmiddels niet meer nodig, ze kennen alles uit hun hoofd....... en ik ook... en Joris ook! Hilarisch is dat! Hoor je ineens tijdens het liedje waarvan de tekst luid "Jakob, jakob en zoons" Joris zingen: "Kooop kooooop sooons!" En echt, veel meer stukken tekst zingt hij mee, zo koddig.

En uiteraard wordt ik er helemaal gek van en heb dagelijks hele stukken melodie en tekst in mijn hoofd.

Toch is er een lied wat ik erg mooi vind (en stiekum gewoon de hele cd hoor. Zing vaak net zo hard mee met de cd). Het is een lied met een stuk tekst wat samen met de intense melodie maakt dat er elke keer tranen in mijn ogen schieten. En waarvan ik zelfs kan zeggen dat het me af en toe helpt.



Sloop al mijn dromen maar
Steel mijn geliefde maar
Kinderen van Israël
zijn nooit alleen.
En de wanhoop nabij
Zal ik sterk zijn en vrij
Want mij is een land beloofd
en daar ga ik heen!

Woordeloze woens....eh...donderdag

Intergratiefeestje

Afgelopen zaterdag vierden wij (Ron en ik) Ron zijn verjaardag in ons (!) nieuw huis (/keuken). Tegelijk was het natuurlijk ondanks dat het allemaal nog niet af is een soort van house warming. Maar niet geheel onbelangrijk: het was het eerste feestje waar Ron zijn familie en vrienden en mijn familie en vrienden er waren. Een soort van intergratie feestje dus.

Ron en ik hebben het super gehad. Ik vond het erg fijn om daar in het verre zuiden mijn lieve bekenden te zien, samen met mijn nieuwe lieve bekenden.

Maar ja, dat is natuurlijk bevooroordeeld. Hoe zouden de gasten dit nu zelf hebben ervaren? Gelukkig heb ik met mijn knokploeg een privé hyves (dus doet u geen moeite met het zoeken daarvan, het haaaaaatstikke privé is die hyves. Zo privé dat je zelfs bijna in elkaar gemept wordt met een deegroller als je op de hyves probeert te komen). Anyway, op die hyves deed Helma zondag even een verslagje voor de knokkers die er niet bij konden zijn.

En ondanks dat de knoekploeg hyves dus privé (had ik dat al gezegd, dat-ie privé is?) is, heb ik het voor uw en mijn vermaak toch maar even geknipt en geplakt.


Helma (176)
zondag, 14:24

Terwijl ik weer een boterham met smeerworst en mayo naar binnen werk groet ik u. Hoe was het gisterenavond? Nou ik zal jullie steekwoordsgewijs een verslag doen:
Sneeuw-gevaar voor eigen leven- toch gegaan- huis vol- n'xxxxx samen in de keuken- keuken paars (verschikkelijk, XSuus)- TAART (lekker)- MJ en Helma doen poging tot intergratie vrienden Ron- Moedig maar niet erg vruchtbaar- Rondleiding bovenverdieping- Kamer Merel prachtig!- Kamer Joris schattig, mooi lief bedje- Kamer Fiene op zolder gaat nog wat worden- bovenverdieping mooi- Moe van staan MJ, Chris en Helma strijken op bank neer- gesprek met vader en broer van xxxxxx- Fleur lacht ons uit- Helma haalt wat te drinken- Helma blijft bij Fleur staan- Helma praat met Nicolette (leuk)- MJ haalt drinken voor Chris- MJ wil eigenlijk niet meer terug.- MJ blijft bij Fleur en Helma staan (dikke lol)- Ries praat met Roy- Intergratie komt op gang- Wij zijn toch eigenlijk gewoon het leukst- Helma gaat aan tafel zitten met N'xxxxx- Bart en Els gaan buiten roken- Helma niet!- Hapjes!- Helma en MJ doen hun lied- Fleur neemt op video - Fleur is geemotioneerd- Ron ook- wij kunnen niet meer stuk bij vrienden van Ron- MJ en Helma krijgen platencontract aangeboden door vriend Ron-MJ zegt 'ja' op de vraag van Ron z'n broer of ze een zus van Fleur is- Fleur en MJ lachen- Broer Ron volgt het niet helemaal meer- tijd om naar huis te gaan- kus kus zoen zoen- tijdens terugweg in greppel beland- sms gestuurd naar Fleur- geen enkele reactie- verder naar huis gelopen- half 5 lagen we in bed! Nou dat is me nog eens een verslagje zeg. En om jullie te bemoedigen..... (vanwege alle moeilijke dingen).... hier een liedje van Brigitte kaandorp (zie gadget). Die vrouw heeft pas echt eeh heel ZWAAR leven!




Corrie (52)
zondag, 16:16
Ooooowwww, ik schrik me rot. Leuk dat jullie zo'n spetterend optreden hebben verzorgd! Toffe wijven zijn jullie....... eigenlijk.
Helma Augustijn (Beijen) (176)
zondag, 18:27
MJ heb jij nog aanvullingen?
Corrie (52)
zondag, 20:28
MJ?
Fleur (83)
zondag, 20:48
Ja MJ hedde gij nog aanvullingen? Voordat ik het 'intergraal' kopieer en op mijn blog zet? XX (weer home alone, sucks bigtime!)

Marie-José (111)
zondag, 21:09
Nou, ik vond het stuk van Helma zoooo goed dat ik het aan Chris heb voorgelezen. DDWW...
Marie-José (111)
zondag, 21:17
aanvullingen...ik denk ff na...
Marie-José (111)
zondag, 21:22
Nou ja, we hebben natuurlijk wel veel met gebarentaal gedaan....
Marie-José (111)
zondag, 21:24
En als ik dan denk aan de 'garage/bijkeuken'....en wat voor een blikken er volgenden toen we daar weer uit te voorschijn kwamen...
Marie-José (111)
zondag, 21:25
Enne..Ron had een heel bijpassend overhemd uitgekozen en Chris had wederom zijn h***broek NIET aan....
Marie-José (111)
zondag, 21:26
En Fiene ging heel lief, meteen drinken voor ons halen....
Marie-José (111)
zondag, 21:27
En de keuken, ja die is heel mooi, maar met avondlicht is het echt niet goed te zien, dus moeten we echt nog wachten op een 'overdag-uitnodiging'....
Marie-José (111)
zondag, 21:28
O ja en het ging ook nog over de gouden reiger en dat Suzanne op een gegeven moment bijna haar eigen Tjeerd ging verdenken...


Nou ja en nog wat van dat soort gezwam. Maar dat laat ik verder maar eh....privé ;-)

Fan van junior songfestival 2009

En voor de onwetende; Joris zingt en danst op het liedje van Ralph, de winnaar van het junior songfestival 2009. Ik zeg: Ralph, eat your heart out!

En Daan, het shirtje het shirtje!)

En ehm..... behoorlijk fout gefilmd natuurlijk. Weet eigenlijk ook heus wel dat je de camera niet scheef moet houden. Hmmm ter verdediging, ik was eigenlijk foto's aan het maken. Tja, slap excuus. Maar het filmpje vind ik té leuk om niet te broadcasten!

Avond

Ik geloof wél. Hij gelooft niet.

Maar hij gelooft wel hoor!

Voor jou

Geef de moed niet op

al stijgt het water snel en onverwacht

al lijkt de nacht zo lang

geef niet op

geef de moed niet op.

De storm gaat ooit eens liggen

Dit is wat je maakt tot wie je bent.

Linksom of rechtsom of zo om als je niet had gedacht.

Ik lief jou.

Alles is liefde

wil ik nu alleen nog maar denken.

Soms is er weer zoveel, te veel. En dan doe ik alleen nog maar aan liefde.



Muziek van Blof is voor mij samen met André.

Toen vroeg hij mij een tijdje terug of het ook muziek van hem mocht zijn. En toen werd ik blij. Want daarmee werd het ook gewoon muziek van mij.

En met 'alles is liefde' wandelen we vrijdag Merels 6de verjaardag in. Haar tweede verjaardag zonder haar vader, zonder André. En daarmee weer verse herinneringen aan 'toen 6 jaar geleden'. Dit soort herinnerigen maken zo eenzaam en alleen. Alleen André was erbij. Hij weet hoe het was voor mij. Hoe het was voor ons. En hoe ontzettend hij een een groot deel van de eerste belangrijke liefde voor je kind van mij heeft overgenomen. André en Merel. Alles is Liefde.

"tussentijdse evaluatie"

Someone put a lock on this old door
It's been beaten up and used and more
It's been kicked a hundred thousand times
Keeping all the memories behind

If you read the lines between the paint
Look beyond the cracks that store away
It's hidden in the windows of the walls
Right behind the eyes that saw it all

Given all the facts of circumstance
I did not believe that a romance
Would show itself in all this dark and blue
That's the only place I ever knew

You put me outside my safety-zone
Outside all the lines that made my home
To find out that no one really lives
Without giving what it is you give

A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle looking in my life, after all
A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle A miracle A miracle

I've been living underneath my skin
Everything I felt I kept it in
It carried all the words without a sound
It got me, it almost got too loud

But now that my arms are holding on
To someone as sacred as a song
To the one who wants to be my own
I have found that blood can come from stone

A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle looking in my life, after all
A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle A miracle A miracle


A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle looking in my life, after all
A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle looking in my life, after all
A miracle looking in my life
A mirror-ball showing me all these faces
A miracle A miracle A miracle

Someone put a lock on this old door
It's been beaten up and used and more
It's been kicked a hundred thousand times
Keeping all the memories behind

Vaderdag-André

Hier komt nog een blogje te staan. Het zit in mijn lijf, zit nog niet in letters. Ik loop er al een week of wat mee. Het kan er niet uit.
Ik was met iets anders bezig en kwam voor de zoveelste keer dit nummer van Marco Borsato tegen. Dit k** nummer die ik dus niet kan horen. Want dit nummer geeft mijn pijn weer als ik denk aan André en Fiene en Merel. Er zitten stukken tekst in waarbij ik dus standaard moet huilen. Gewoon altijd en niet expres. En toch (of en dus?) zet ik het hier neer.
Staat er alvast iets van mijn gevoel.
Maar er komt nog iets met tekst en foto's. Ofzo. Of niet. Ik weet niet. Ik wil wel. Alsof ik daarna pas weer verder kan gaan ofzo.
Misschien morgen. Want morgenmiddag ga ik met Merel naar het graf van André. Gaan we zijn 'tuintje' maken.
Wie weet....

En tot die tijd dit afschuwelijke nummer:

Addicted to crying

Trots

Weer zo'n moment dat je in je eentje trots zit te wezen. Hoewel natuurlijk niet helemaal in mijn eentje, oma was er een vriendin. Maar als het gaat om je kind, kun je dat echte trotse gevoel alleen maar delen met de vader van dat kind. Dat zal een pijn zijn die altijd zal blijven.

Maar delen met anderen is dan wel niet hetzelfde als met André, maar wel óók fijn!

Weer 'gewoon'. Gewoon leuk! Kijken tot het einde hoor.

Not ready to make nice

Gewoon een gaaf nummer en af en toe lekker omdat het een bepaalde boosheid in zich heeft. En ik ben ook (soms) boos, kan het alleen op niks en niemand richten. Daarom dus!

Ik leef niet meer voor jou

En wie die 'jou' is, hou ik even voor mezelf (als u dat niet erg vindt. Alstublieft dankuwel!). Maar 't is wel zo!

ZO!