"In-verwachting"

Ik heb nieuwe schoenen/ mijn zicht!

Je-weet-wel.......

Ooit een krolse poes gehad?????

Wij wel!

Sjonge jonge jonge jonge jonge jonge jonge zeg! Het is dat ik hier hoogzwanger zit te wezen anders had ik het beestje zijn goddelijke gang laten gaan. Maar ja, een nestje poesjes naast mijn eigen nestje is nu nét even te veel van het goede. Dus vandaar.... nog één dagje Loekie poes. Dan ben je een je-weet-wel poesje.

Gaat me stiekum toch aan het hart. Als je zelf zo in de broed zit, dat een ander zomaar afpakken! (Al is het dan maar een poes)

En dat op één dag! (ongeveer..)

Arm arm arm klein grietje! Waterpokken! En hoe?!! Hier op de foto zien ze er niet zo vurig uit als ze zijn. En ik moet ook zeggen, naar mate de dag vorderde zaten er echt weer veel meer bij. Ook in haar haren, achter haar oren vele en nu ook op haar ooglid en haar lip. Maar ze slaat zich er dapper doorheen. Ze is er niet super ziek van. Wel erg moe en heel veel jeuk. Heeeeel veel jeuk. Dus smeren wij met een verkoelende emulsie en mag ze in een havermoutbad. En gelukkig was ze niet ziek genoeg om het grote moment van haar grote zus te missen!

Want die mocht afzwemmen voor haar A diploma! Kan er hele verhalen over schrijven over het zwemmen (het gat!!!) en al wat meer is. Maar gisteren was de kroon op mijn lieve schat haar doorzettingsvermogen:

De allerliefste badmeester OOIT!

En natuurlijk ontbrak de taart niet! Deze keer gemaakt samen met André.

En toen lagen de meiden op bed en kon ik geen stap meer voor of achteruit doen. Maar wat was het een feestdag vandaag. HOERA!

Fijne Valentijn

Meestal ben ik niet zo van deze 'commerciële' dingen. Maar ja, als je drie fantastische prachtige mensen thuis hebt zitten....... Gelukkig zeggen wij elke dag dat we van elkaar houden. Maar zeker André mag momenteel wel wat extra aandacht. Hij doet zo ongelofelijk veel voor mij/ons. Ik heb momenteel officieel zwangerschapsverlof. Ik heb dan wel geen betaalde baan, maar toen ik vorige week bij de huisarts was, omdat mijn hoofd, hart en lijf elkaar niet meer begrepen, heb ik dat op recept meegekregen.
Dat betekent dat ik al mijn vrijwilligerswerk heb stop gezet, dat André de meiden 'smorgens naar school brengt. Een moeder van school haalt en brengt op dinsdag tussen de middag en op donderdag blijven ze over. Voor de rest ga ik dus 's morgens als de meiden naar school zijn mijn bed weer in (zonder schuldgevoel.....ahum), kijk films (zonder schuldgevoel....) en lees boeken (zonder schuldgevoel) en probeer met lijf en hoofd tot rust te komen.
OOOOOOOO Wat klinkt dat heerlijk makkelijk!

Maar goed, die lieve André dus! Wat zou ik zonder zo'n grote sterkte lieve betrouwbare veilige begrijpende vent moeten?
Dus had ik vanmorgen voor hem een klein doosje met chocolade hartjes bij zijn ontbijtbord. De meiden kregen een klein stickervelletje met een potlood met een zoenmond en een strik om het cadeau. Hoe heerlijk is het om die stemmetjes te horen als ze het pakje ontdekken bij hun bord en hoe fijn hun dikke zoenen en stralende oogjes.

Fijne valentijdsdag vandaag!

Wat maakt nu écht gelukkig?

Pfff die hormonen en andere kopzorgen houden me nog steeds behoorlijk gezellig bezig. Dus dan doe je wat je troost geeft:

Dekentje op de bank, tijdschriftje erbij en een lekker flink aantal grote chocolade bonbons!

Maar wat me werkelijk hielp vandaag?

Fiene haar 'Maartje Staartje' een beetje oplappen. Dat is waar ik me goed bij voel.

Zo veel dingen als moeder die je bij je kinderen niet in de hand hebt. Ja, wel of ze genoeg hebben gegeten, dat er ook nog af en toe wat vitamines in gaan, dat ze met schone kleren, handen en tanden richting school vertrekken. Maar of ze werkelijk gelukkig zijn, de dingen die ze met vallen en opstaan moeten leren en waar jij als moeder wel in mag begeleiden, maar vooral heel erg aan de kant moet toekijken hoe je je liefjes ziet worstelen met de grote wereld. Dat zijn moeilijke dingen.

Maar een (heerlijk aardse!) vraag van Fiene of ik de handjes wilde maken van haar popje omdat er nu geen stof meer omheen zat en alle wol eruit floepte; dat is iets wat ik als moeder wél in de hand heb! (Hoewel haar rotsvaste vertrouwen van haar wel een beetje gebasseerd is op niet veel, want ik ben niet grandioos in het herstellen van dingen in het algemeen. Maar behalve dan dat ik niet dezelfde huidskleurige stof had, ben ik best tevrede. Zal ik mij durven wagen aan het hoofd? Hmmmm, ik heb Fiene er nog niet over gehoord.)

hormonen

Hormonen; wat heb je er aan? Tja, ik weet heus wel een heleboel. Maar voor nu wens ik ze naar de MAAN!