Dekentje op de bank, tijdschriftje erbij en een lekker flink aantal grote chocolade bonbons!
Maar wat me werkelijk hielp vandaag?
Fiene haar 'Maartje Staartje' een beetje oplappen. Dat is waar ik me goed bij voel. Zo veel dingen als moeder die je bij je kinderen niet in de hand hebt. Ja, wel of ze genoeg hebben gegeten, dat er ook nog af en toe wat vitamines in gaan, dat ze met schone kleren, handen en tanden richting school vertrekken. Maar of ze werkelijk gelukkig zijn, de dingen die ze met vallen en opstaan moeten leren en waar jij als moeder wel in mag begeleiden, maar vooral heel erg aan de kant moet toekijken hoe je je liefjes ziet worstelen met de grote wereld. Dat zijn moeilijke dingen.
Maar een (heerlijk aardse!) vraag van Fiene of ik de handjes wilde maken van haar popje omdat er nu geen stof meer omheen zat en alle wol eruit floepte; dat is iets wat ik als moeder wél in de hand heb! (Hoewel haar rotsvaste vertrouwen van haar wel een beetje gebasseerd is op niet veel, want ik ben niet grandioos in het herstellen van dingen in het algemeen. Maar behalve dan dat ik niet dezelfde huidskleurige stof had, ben ik best tevrede. Zal ik mij durven wagen aan het hoofd? Hmmmm, ik heb Fiene er nog niet over gehoord.)
3 opmerkingen:
Mmmm, dat eerste staat mij ook wel aan!
Mooi gemaakt dat poppetje, het ziet er nog stukken beter uit dan dat van Jorn (ook al vaker hersteld en wat bijgemaakt maar nu bijna definitief tot gaten geknuffeld, maar nog steeds zijn allereerste en allerliefste bedknuffel. Zo lief, die liefde voor hun knuffels.)
Sterkte met de hormonen...
Groetjes Angelique
Boekje, bonbons, blij maken. Die drie b's zijn vast beter dan bevallen, bibberhormonen en bloedprikken.... (brrr, prikken!)
Hoop dat jij er een beetje blij van geworden bent!
Van de Linda word ik meestal niet zo vrolijk ;) maar van je knutsels wel!!
Schattig popje en lief dat ze haar vertrouwen in jou heeft!
Een reactie posten