Nóg meer van mij?!!

donderdag 21 februari 2008

En dat op één dag! (ongeveer..)

Arm arm arm klein grietje! Waterpokken! En hoe?!! Hier op de foto zien ze er niet zo vurig uit als ze zijn. En ik moet ook zeggen, naar mate de dag vorderde zaten er echt weer veel meer bij. Ook in haar haren, achter haar oren vele en nu ook op haar ooglid en haar lip. Maar ze slaat zich er dapper doorheen. Ze is er niet super ziek van. Wel erg moe en heel veel jeuk. Heeeeel veel jeuk. Dus smeren wij met een verkoelende emulsie en mag ze in een havermoutbad. En gelukkig was ze niet ziek genoeg om het grote moment van haar grote zus te missen!
Want die mocht afzwemmen voor haar A diploma! Kan er hele verhalen over schrijven over het zwemmen (het gat!!!) en al wat meer is. Maar gisteren was de kroon op mijn lieve schat haar doorzettingsvermogen:
De allerliefste badmeester OOIT!


En natuurlijk ontbrak de taart niet! Deze keer gemaakt samen met André.



En toen lagen de meiden op bed en kon ik geen stap meer voor of achteruit doen. Maar wat was het een feestdag vandaag. HOERA!

donderdag 14 februari 2008

Fijne Valentijn


Meestal ben ik niet zo van deze 'commerciële' dingen. Maar ja, als je drie fantastische prachtige mensen thuis hebt zitten....... Gelukkig zeggen wij elke dag dat we van elkaar houden. Maar zeker André mag momenteel wel wat extra aandacht. Hij doet zo ongelofelijk veel voor mij/ons. Ik heb momenteel officieel zwangerschapsverlof. Ik heb dan wel geen betaalde baan, maar toen ik vorige week bij de huisarts was, omdat mijn hoofd, hart en lijf elkaar niet meer begrepen, heb ik dat op recept meegekregen.
Dat betekent dat ik al mijn vrijwilligerswerk heb stop gezet, dat André de meiden 'smorgens naar school brengt. Een moeder van school haalt en brengt op dinsdag tussen de middag en op donderdag blijven ze over. Voor de rest ga ik dus 's morgens als de meiden naar school zijn mijn bed weer in (zonder schuldgevoel.....ahum), kijk films (zonder schuldgevoel....) en lees boeken (zonder schuldgevoel) en probeer met lijf en hoofd tot rust te komen.
OOOOOOOO Wat klinkt dat heerlijk makkelijk!

Maar goed, die lieve André dus! Wat zou ik zonder zo'n grote sterkte lieve betrouwbare veilige begrijpende vent moeten?
Dus had ik vanmorgen voor hem een klein doosje met chocolade hartjes bij zijn ontbijtbord. De meiden kregen een klein stickervelletje met een potlood met een zoenmond en een strik om het cadeau. Hoe heerlijk is het om die stemmetjes te horen als ze het pakje ontdekken bij hun bord en hoe fijn hun dikke zoenen en stralende oogjes.

Fijne valentijdsdag vandaag!

maandag 28 januari 2008

Wat maakt nu écht gelukkig?

Pfff die hormonen en andere kopzorgen houden me nog steeds behoorlijk gezellig bezig. Dus dan doe je wat je troost geeft:

Dekentje op de bank, tijdschriftje erbij en een lekker flink aantal grote chocolade bonbons!

Maar wat me werkelijk hielp vandaag?
Fiene haar 'Maartje Staartje' een beetje oplappen. Dat is waar ik me goed bij voel.
Zo veel dingen als moeder die je bij je kinderen niet in de hand hebt. Ja, wel of ze genoeg hebben gegeten, dat er ook nog af en toe wat vitamines in gaan, dat ze met schone kleren, handen en tanden richting school vertrekken. Maar of ze werkelijk gelukkig zijn, de dingen die ze met vallen en opstaan moeten leren en waar jij als moeder wel in mag begeleiden, maar vooral heel erg aan de kant moet toekijken hoe je je liefjes ziet worstelen met de grote wereld. Dat zijn moeilijke dingen.
Maar een (heerlijk aardse!) vraag van Fiene of ik de handjes wilde maken van haar popje omdat er nu geen stof meer omheen zat en alle wol eruit floepte; dat is iets wat ik als moeder wél in de hand heb! (Hoewel haar rotsvaste vertrouwen van haar wel een beetje gebasseerd is op niet veel, want ik ben niet grandioos in het herstellen van dingen in het algemeen. Maar behalve dan dat ik niet dezelfde huidskleurige stof had, ben ik best tevrede. Zal ik mij durven wagen aan het hoofd? Hmmmm, ik heb Fiene er nog niet over gehoord.)

donderdag 24 januari 2008

hormonen

Hormonen; wat heb je er aan? Tja, ik weet heus wel een heleboel. Maar voor nu wens ik ze naar de MAAN!

dinsdag 22 januari 2008

lief snoetje

Weten jullie nog, die dag dat ik ging shoppen met mijn twee grote meiden in plaats van koekjes eten op de bank?

Ze mochten beide iets kleins uit de speelgoed winkel kiezen. Fiene koos een cheerleader pakje en Merel de bijpassende pompoms. Nu zijn het lieve zussen, dus delen ze ook vaak.
Kijk dan!
(en voor de nieuwsgierigen: Dit is onze 'computerkamer' een kamertje aan onze huiskamer vast. Hier staat de computer en administratieve zooi en vooral ook zooi. Maar de stoel waar Merel op staat is die waarin wij altijd zitten als we achter de computer zitten. Dus nu ook zeg maar.....)

vrijdag 18 januari 2008

30 weken zwanger

Dezelfde foto, maar dan 15 weken later. Wel andere spijkerbroek (die van gisteren ipv de rol koekjes), maar zelfde spiegel en hetzelfde blurrie effect van het niet flitsen.(behalve dan die laatste, want ik had niet ineens een wonderbaarlijke paarse buikband omgedaan) Want ik sta voor de spiegel met buiten donker en binnen dus kunstlicht. Ach ja..... we zijn echt nog van plan (echt echt waar!) om goede foto's te nemen. Dat wil zeggen dat André ze maakt en niet voor de spiegel ;-).

En nu snel publiceren, voordat ik me bedenk!

donderdag 17 januari 2008

pfffff, maarrrr.....

Allemaal ziek geweest, tegelijk, en ik duur het langst en ik ook labiel met gezellige zwangerschapshormonen, en ik kan niet eens meer in zinnen denken, want ik ben moe en vol in mijn hoofd.
Dus wat doe je dan als ECHTE vrouw zijnde; Dan vraag je aan twee andere (een stuk kleinere vrouwen die je net uit school hebt gehaald) vrouwen of ze erg naar de wc moeten en of ze heeeel veel dorst hebben en of ze zin hebben in iets leuks. En dan ga je als vrouwen shoppen, want dat doe je als je niet een heel rol koekjes wil opeten.
En toen kochten wij gewoon zomaar wat bij de speelgoed winkel. En kochten wij voor 'broertje' wat rompertjes en voor mij zwangerschaps- en voedings bh's en een nieuwe (weer ietsjes....grotere) spijkerbroek.
En dan ga je best wel een beetje gezellig en blij weer naar huis.


En die grote is zo lief! Die vraagt; mam? gaat het met je buik? En die wil ook best af en toe even helpen met het een en ander.

Tja, die stomme hormonen blijven. Maar je moet ook kijken naar wat je WEL hebt.