Ik eh…..

Verveel me. Nee eigenlijk niet. Voel me gewoon niet zo ….prettig. Echt, ik heb in mijn leven wel vaker understatements gebruikt. Deze is het understatement van mijn leven.Dus….

Maar omdat ik leer dat ‘mijn hart naar binnen toe open gaat’ en ik dus moet proberen lief te zijn voor mezelf, heb ik vanmorgen een laptop ochtendje voor de peecee (hij is paars, wisten jullie dit al? Joeltje wist dat namelijk nog niet, melde ze mij net op twitter). Daarop twitter ik mij suf met deze en gene en nog een aantal anderen. Kijk ik life naar de reddingsactie in Chili van de mijnwerkers en surf wat heen en weer naar logjes en blogjes.

Intussen zijn de kindjes (jaha er is weer eens studiedag, dus 3 van de 4 kids zijn thuis) best leuk aan het spelen. En de televisie mag ook lekker aan. Mijn hulp poetst het huis en zelf heb ik toch ook nog een wasje opgehangen.

Straks komt de hulptroep met haar zoon en spelen zij hopelijk een gat in de middag.

Vanavond eten we simpel broodjes shoarma en als de kindjes op bed zijn doe ik alleen nog maar wat ik zelf wil:

Knuffelen met mijn lief en warme kopjes thee met melk drinken.

O ja, wat ik nog meer deed: klieren met mijn webcam:

Klieren met de webcam Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Meer dan geschokt door zijn overlijden

David Andreas

3 oktober 1972 – 13 augustus 2008

Grote mensenfeest

Ze had een afstreepkalender gemaakt, ruim een maand geleden. Ze had inmiddels een heuse schoolagenda gekregen, waar ze als één van de eerste dingen haar verjaardag in had geschreven.
En toen was het eindelijk zover. “Jullie komen mij ‘s morgens toch halen he?!”
Nou, ik kwam haar halen hoor. Die blik, die verwachtingsvolle ik-ben-eindelijk-jarig-blik, goud waard!


De lang op gewachte cadeautjes (met make-up koffer als groot succesnummer)


“Mama, mag ik ook zo’n taart met mijn foto erop?” vroeg ze toen we 3 weken terug op een andere verjaardag waren. Tuurlijk schat. Beetje teleurgesteld dat ze dat verkoos boven de door mama gemaakte taart. Aan de andere kant scheelde het ook wel weer een hele hoop werk. En dat is in deze tijden ook wel fijn.


Van opa Roeland en oma Els  had Merel al gaatjes in haar oren gekregen en ze kreeg de gekoesterde ‘pandora’ armband. “Maar oma,” had ze gezegd “krijg ik dan niet meer zo’n echt groot cadeau?” Dus had lieve oma Els een grote doos prachtig beplakt en nog wat ‘kleinigheidjes’ ingedaan. Zodat ze van opa en oma nog wel een GROOT cadeau kreeg.

Samen met nichtje Verne wordt de professionele make-up koffer gebruikt. Die had ze natuurlijk die ochtend haal met haar enigszins jaloers kijkende grote zus uitgeprobeerd.

Later in de middag vonden we het grootste gedeelte van de kinderschare plots terug op Merel haar kamer. Waar zij de dvd schermpjes (die we gebruiken als we op vakantie gaan) aan haar bed gemonteerd kreeg van ons en waar een dvd van ‘kinderen voor kinderen’ in zit.

En tja, verder vergeet ik altijd op verjaardagen (in al mijn chaos en vermoeidheid en emoties in mijn hoofd) om foto’s te maken.
Maar gelukkig is er woensdag nog haar kinderfeestje. En dat wordt ongetwijfeld fantastisch. Dus van volgen er nog meer feest foto’s van mijn geweldige lieve Merel, die met haar 7 jaar toch ook al wel een hele grote meid aan het worden is.

Merel jarig

7 Jaar alweer is deze schat. Zo lief, zo’n liefdevol groot hart, zo’n fladderig meisje.

Je zou haar moeder maar mogen zijn. Ben je een hele grote bofkont!

Wij vieren vandaag haar feest.

(Derde verjaardag zonder haar papa. Tja, zucht, ik blijf het noemen, omdat het toch een ding is, zeg maar.)

Even testen

Of ik met mijn enorme coole nieuwe PAARSE laptop (met roze muis….) met window 7, via live writer zo rechtstreeks kan publiceren op mijn blogger weblog.

Het zou toch wat zijn!

Beetje beetje

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

En ik wil niet half bakken zijn
Een beetje toekijken langs de kant
Ik wil zo graag dat U mij gebruikt
Dus neem mijn leven in Uw hand.

Kom o Heilige Geest
Ik wil U helemaal
Niet een beetje beetje, maar helemaal
Vul mijn hart totaal.

Herman Boon