3 oktober 1972 -13 augustus 2008
Ik hou van je, ben trots op je en zal je voor altijd in mijn hart blijven dragen.
Ons afscheid zal niet voor eeuwig zijn. Want ik geloof je later bij onze Vader weer te zien.
Sinds vorige week donderdag ligt mijn allerliefste schat, mijn kamaraad, mijn bondgenoot, mijn rots, mijn alles in een coma. Hij kreeg zomaar plotsklaps, zonder enig voorteken een hartstilstand en is 40 minuten gereanimeerd. Als door een wonder ging zijn hart met de laatste poging nog kloppen. Maar hij is nog niet wakker. Een EEG liet zien dat hij door zuurstofgebrek door zijn hele brein beschadeging heeft, maar ook nog wel matige hersenactiviteit. Wat het inhoud.... geen idee. André moet het ons laten zien.Bij een raampje die zo'n beetje 2 1/2 bij 3 meter is, komt dat al gauw op een avondje fikkie steken van zo'n 1000 euro.....
Dussssssss
Het was een mooie en fijne dienst. Veel mensen gezien en echt het gemeenschapsgevoel ervaren.
En mijn vriendinnetje was er ook!
(En DOOS! Ik zeg nog zo: je spijkerjas ligt in Joris zijn wagen..... die ligt er nu dus nog steeds in he?!)


(augustus 2007)(juni 2008)
Ik kan niet in woorden beschrijven hoe trots ik op haar ben!
