Zon, water en zand

Vanmorgen gingen wij naar 'het plasje' niet zo heel erg ver hier vandaan. Het water is er super helder, een klein strandje ervoor en gras om in te zitten. We waren er rond 10 uur en gingen tegen 12 uur weer weg. Toen het eigenlijk wat drukker begon te worden.

Heerlijk was het er. En stond een lekker windje, dus het was niet te warm. Het water was ijskoud! Fiene vond het heerlijk. Doe begon met voeten, benen en toen uiteindelijk helemaal.

Merel vond het te koud. Die ging heerlijk spelen met haar schepje en emmertje langs de water kant.

Maar na een tijdje ging Merel toch, dankzij de motivatie van Fiene, ook het water in. En ze vond het geweldig. Fiene gaf haar 'zwemles' en ze hadden dikke pret.

En ik zat vanaf mijn kleedje te kijken naar dit vrolijke geluk, dat van mij is!

Hemelvaart

Wij gingen met onze (voor ons) nieuwe caravan kamperen! Elk jaar gaan we met onze kerk met hemelvaart een aantal dagen kamperen. We hebben een caravan gekocht en die konden we nu mooi uitproberen. André is woensdag gegaan met de meiden. Zo kon hij rustig alle spullen opzetten. Ik ging donerdag en zou één nachtje blijven slapen en dan even kijken hoe het met Joris en mij was gegaan. Joris deed het super! Eigenlijk sliep hij net zo als thuis. Misschien was het nog wel makkelijker. Want nu gingen we als hij moe was en huilde,rustig met hem lopen in de draagdoek of kinderwagen. Rondje langs de tenten, kopje koffie drinken, beetje rijden en hobbelen over het gras. Werd meneertje dan na een kwartiertje alweer wakker, nog een beetje hobbelen en hij sliep weer verder. Thuis is dat toch lastiger. Ten eerste is onze houten vloer redelijk glad, dus hobbelen is er niet echt bij. En om nu elke keer een wandeling te gaan maken als Joris wil slapen...... (en dus zijn we gebleven tot het einde, zondagmiddag).

En dan was er natuurlijk het weer. Sjonge jonge, wat was dat geweldig! 's Nachts wat koud, maar ach, wij hadden een verwarminkje in de caravan. De meiden sliepen in een aanbouwtje aan de voortent, maar die hebben het met goede matjes en fleecedekentjes en sokken over de pyjamabroek niet koud gehad. En overdag was het heerlijk en werd steeds beter.

Met de kerk kamperen is vrijheid blijheid, maar er is een programma. Niet te druk. Je zorgt zelf voor je eten en drinken en kunt dus wakker worden en eten wanneer je wilt. Eén avond samen gegeten. Soep en boven vuurkorven broodjes bakken met een knakworst erin en marshmellows smelten (jum jum). 's Morgens een knutseluurtje voor de kinderen, 's avonds een spel voor jong en oud een zaterdagavond karaoke..... Kortom we hebben ons uitstekend vermaakt!

Zaterdag middag was het heerlijk weer. De hele 'camping' stroomde leeg, want we gingen boerengolven. Fiene en Merel hebben genoten! En ik en Joris bleven heerlijk achter. Op een zonnige verlaten camping. Met groen gras en overal madeliefjes in het gras. Joris slapend in de wagen met muggengaas over de wagen en blote teentjes (het ultieme zomer plaatje) en ik de i-pod op mijn oren.

Alles voor een lachje!

Ik denk dat ik net te laat was met een videootje maken, dat zijn lachjes voor dat moment even op waren. Maarrrrr, je ziet er nog een glimpje van. En tja.... ikkuh met mijn zangtalent..... ALLES voor een lachje!

herinneringen

Elke periode in mijn leven kent zo zijn eigen herinneringen; een geur, een kleur, een lied.

Toen ik zwanger was van Fiene en de periode daarna kenmerkte zich door de muziek van Sting. De cd 'a brand new day' werd behoorlijk wat geluisterd. En steeds als ik dit lied hoor denk ik aan de periode voor en na de geboorte van Fiene.

Toen Merel was geboren draaide we de cd 'maaiveld' van Acda en de Munnik grijs.

En deze cd zat in de auto toen ik zwanger was van Joris:

Wat doet muziek toch veel met een mens!

zusjes en broertje/zoek de verschillen

Sorry voor het steeds terugkerende onderwerp. Maar ja, waar je dagen mee gevuld zijn, daar praat je over toch?

Zoek de verschillen...... Verschillen tussen mijn foto's vind ik niet zo moeilijk. Ten eerste was ik bij de eerste foto 22 jaar en bij de laatste foto 29. Al een heel groot verschil. Bij de eerste foto kwam er een kindje uit van 3750 gram, bij de tweede foto kwam er een kindje uit van 5000 gram (en zie het verschil in buik! Kreeg ik bij de zwangerschap van Fiene al van die fijne scheuren inn mijn huid, bij de zwangerschap van Merel was het motto 'er kan nog meer bij'.)

Maar dan de verschillen in babyfoto's! Uiteraard staan ze in chronologische volgorde. Maar mag ik toch even constateren dat hier duidelijk spraken is van broer en zussen?!


Josephine; geboren 31 mei 2001 met 53 cm en 3750 gram precies na 40 weken zwangerschap.


Merel Maria; geboren 25 september 2003 met 55 cm en 5000 gram na 40 weken en 1 dag zwangerschap.
Joris Léonard David; geboren 20 maart 2008 met 49 cm en 3700 gram na 38 weken en 6 dagen zwangerschap.

Wat een rijkdom!

Beter goed gejat... (deel 2)

In het kader 'beter goed gejat dan slecht verzonnen' is de blogwereld wel een inspiratie.

Ik heb al eens eerder goed gebruikt gemaakt van dit principe (klik hier), en deze keer weer (bedankt Susan!).

Komende week is het meester- en juffendag op school en dat betekent dat de leerkrachten hun verjaardag vieren. De kinderen mogen verkleed komen en het is een ochtend van feest. Ik probeer elk jaar de meiden zelf iets te laten maken, want hoe leuk en lekker bonbons, badschuim en kaarsen met servetten ook zijn, ik ga voor de home made cadeaus. En dus gingen de meiden vrijdagmiddag aan de slag. Ik hoef niet uit te leggen dat Fiene en Merel het erg leuk vonden om dit voor hun juffies te maken! Het eindresultaat is nog niet klaar, maar het hoeft woensdag pas af. (En ik vond het allang knap van mezelf dat ik met de meiden, terwijl André aan het werk was, weer iets gezelligs en knutselerigs kon doen, terwijl Joris in de box aan het slapen was).

Het plaatje (en de realiteit)

Elf uur 's morgens en nog steeds in pyjama! Nou ja, dat mag als je nog maar 3 weken oud bent. Zijn kleren liggen al klaar, maar je wilt zo'n slaap moment ook niet verstoren toch?!

(Overigens lijkt dit allemaal enorm vredig en rustig. Maar een foto is maar een moment opname he?! Om precies te zijn; die van een nanoseconde. Want op het moment dat ik deze foto nam was hij net in slaap gevallen en toen ik mijn vinger van het knopje haalde, werd hij alweer 'wakker' zodat ik weer mocht sussen, wiegen, zingen, aaien en 'er zijn' om hem weer in slaap te laten vallen. Wat nu, bijna 2 uur later (en een voeding, boertje, wiegen, toch-maar-schone-luier-en-kleertjes-aan, sussen, wiegen, zingen, aaien, in-eigen-bed-want-rustiger, laten-huilen-maar-handje-vast-houden later) is gelukt....... of hoor ik 'm nu toch weer door de babyfoon?)