lief snoetje

Weten jullie nog, die dag dat ik ging shoppen met mijn twee grote meiden in plaats van koekjes eten op de bank?

Ze mochten beide iets kleins uit de speelgoed winkel kiezen. Fiene koos een cheerleader pakje en Merel de bijpassende pompoms. Nu zijn het lieve zussen, dus delen ze ook vaak.

Kijk dan!

(en voor de nieuwsgierigen: Dit is onze 'computerkamer' een kamertje aan onze huiskamer vast. Hier staat de computer en administratieve zooi en vooral ook zooi. Maar de stoel waar Merel op staat is die waarin wij altijd zitten als we achter de computer zitten. Dus nu ook zeg maar.....)

30 weken zwanger

Dezelfde foto, maar dan 15 weken later. Wel andere spijkerbroek (die van gisteren ipv de rol koekjes), maar zelfde spiegel en hetzelfde blurrie effect van het niet flitsen.(behalve dan die laatste, want ik had niet ineens een wonderbaarlijke paarse buikband omgedaan) Want ik sta voor de spiegel met buiten donker en binnen dus kunstlicht. Ach ja..... we zijn echt nog van plan (echt echt waar!) om goede foto's te nemen. Dat wil zeggen dat André ze maakt en niet voor de spiegel ;-).

En nu snel publiceren, voordat ik me bedenk!

pfffff, maarrrr.....

Allemaal ziek geweest, tegelijk, en ik duur het langst en ik ook labiel met gezellige zwangerschapshormonen, en ik kan niet eens meer in zinnen denken, want ik ben moe en vol in mijn hoofd.
Dus wat doe je dan als ECHTE vrouw zijnde; Dan vraag je aan twee andere (een stuk kleinere vrouwen die je net uit school hebt gehaald) vrouwen of ze erg naar de wc moeten en of ze heeeel veel dorst hebben en of ze zin hebben in iets leuks. En dan ga je als vrouwen shoppen, want dat doe je als je niet een heel rol koekjes wil opeten.
En toen kochten wij gewoon zomaar wat bij de speelgoed winkel. En kochten wij voor 'broertje' wat rompertjes en voor mij zwangerschaps- en voedings bh's en een nieuwe (weer ietsjes....grotere) spijkerbroek.
En dan ga je best wel een beetje gezellig en blij weer naar huis.


En die grote is zo lief! Die vraagt; mam? gaat het met je buik? En die wil ook best af en toe even helpen met het een en ander.

Tja, die stomme hormonen blijven. Maar je moet ook kijken naar wat je WEL hebt.

schoonmaak

Mijn ouders zijn hier. En ik zit gewoon achter de computer.

Maar mijn vader is de babykamer aan het verven (babykamer!!! WAAAAH, het blijft gek. Ik weet het, het is niet gek. Maar ergens had ik gewoon eigenlijk nooit gedacht dat we zoiets nog een keer weer zouden doen) en mijn moeder....

De maakt de keuken schoon!

(En dan ook echt schoon. Niet zoals ik doe met even een doekje nat maken en wat over oppervlaktes wrijven. Nee echt, met emmers en schoonmaakmiddel en gordijnen opgeknoopt en doekjes en nawrijfdoekjes en weet ik wat echte huisvrouwen allemaal gebruiken om schoon te maken!)

Zucht...... het leven kan wel echt heel mooi zijn (hihi)




(en sinds ik mijn vorige post deed, probeer ik elke dag foto's up te loaden, maar blogger wil niet meer. Ook niet met html codes enzo...... Stohom!)

lucht in je longen!

Tradities. Daar houd ik wel van. Zeker als ze spontaan zijn ontstaan en mijn eigen gezin omvatten. Voor het vijfde jaar alweer togen wij op 1 januari naar het strand bij Bloemendaal samen met Bart en Miranda. Voor de 'traditionele' (en dan onze eigen traditionele en niet die met unox muts) nieuwjaarsduik. Dat wil zeggen; André en Bart nemen een duik; wij meiden kijken wel beter uit! Wij gaan voor de lol, voor de frisse lucht en voor de gave strandtent waar chocolademelk en appeltaart wachten (en dit jaar gevolgt door een biertje en roseetje.... oké niet voor mij, maar het gaat om het idee!).
Dit jaar gingen we wat later, pas om half 4 waren we op het strand. Maar André had thuis al gekookt en toen wij heerlijk uitgewaaid om kwart voor 6 weer thuis waren, hebben we gezellig ge-kaas-van-duut (zoals Fiene en Merel zeggen).

Gelukkig nieuwjaar!

het wachten waard????

Tja hmm hmm tis geen buikfoto geworden (mijn haar zat niet goed, ik had dezelfde kleren aan als op de vorige foto, eigenlijk wellicht misschien niet zo'n groot verschil met vorige keer, het licht in de gang voor de spiegel was niet goed, die plek voor de spiegel eigenlijk toch al niet zo'n mooie plek voor een foto, André wilde de foto wel ''een keer'' maken, en zo voort).

Maar het is wel een buikfoto geworden. Van erin dan dus wel te verstaan!

Gisteren mochten André en ik mee doen aan een onderzoek in ons ziekenhuis naar (pin me er niet op vast....)aangezichtsmetingen van ongeboren kinderen en het wel of niet eerder opspeuren van 'dingen' in relatie tot een 2-d echo of een 3-d echo......

Boeien! Wij kregen gewoon zomaar gratis en voor niks (en we werden er nog voor bedankt!) een 3-d echo. Kan mij het schelen waarvoor het is!

Na twee kinderen was het 2-d plaatje van de echo voor mij nog altijd een heel vaag vaag iets. Ik vond het leuk hoor om te zien dat het goed groeit, om het hartje te zien enzo. Maar de relatie van hoofd naar hart werd niet echt gelegd zeg maar.

Nu is het met 20 weken nog steeds een beetje een 'embryo' achtig babytje in de buik. Dus groot schedeltje, wat smaller naar onder, magere armpjes en beentes. Dus nog niet echt de herkenbare baby die er over 20 weken uit mag komen. Maar het beeld wat je krijgt bij 3-d echo heeft me echt verbaasd. Waar ik bij 2-d nog wel eens dacht; 'tuurlijk is dat de navelstreng!' en dan stiekum 10 dikke vraagteken denken, zie je bij 3-d echo echt letterlijk de navelstreng.

In iedergeval; echt wel indrukwekkend.

Ach, kijk zelf maar!

En o ja........ het is een jongetje!

Poehé

Ik realiseerde me niet dat ik al zolang niks heb geschreven!
Morgen ga ik een updateje doen. Moet nog even een mooie foto maken. Of wellicht laat ik dat 'mooie' even weg, want anders komt er weer geen nieuw blogje LOL

Dussssss.

Lekker boeiend,
Lekker belangrijk.......

Deze post........