Als je naar onze lieve poes Babs kijkt ga je toch ernstig beseffen dat je iets helemaal verkeerd doet in het leven. Dát is pas genieten!
Maar ook het leven van een poes gaat niet over rozen. Want ineens is daar dat kleine opdondertje. Dat kleine vervelende, maar stiekum toch ook wel vertederende, poesje. Dat beest waardoor je nooit meer rustig kunt eten of het komt eraan gespurt en vliegt je om je nek. Ja, ja, je weet wel dat hij alleen maar wil spelen. Maar dat verwende nestje wil het wel de hele tijd. Lig je net eindelijk lekker op dat ene plekje op de grote warme luxe zachte stoel; ja hoor, weer dat pluizige monster! Loop je even rustig door de kamer op weg naar iets, zoef; daar is-ie weer. En dan zitten op een avond je baasjes te barbequen. Met vlees en vis. En ze geven dat kleine kreng een restje zalm. Dan geven ze jou ook wel wat, maar dan denk je toch zeker niet dat ik dat op ga eten he?! En dan valt het natuurlijk te verwachten. Dan komt dat pluizebolletje eraan en begint ook jou deel op te eten. Ja, je wilde dan wel niet. Maar dat betekend natuurlijk niet dat zij dat dan maar moet. Demonstratief ga je er met je rug naar toe zitten........ . Maar weet je. Het is ook een poes, net als ik. Ze is ook nog wel erg klein en schattig. Nou heel even kijken dan hoe het kleine ding zit te smullen.
KLIK
Balen, hebben ze die net die ene keer dat ik een beetje vertederd zit te kijken op de foto gezet!!
