Nog en teken dat het lente is. En dan niet echt een teken vanuit de natuur. Hoewel, zolang ik me kan herinneren is het elk jaar weer raak. De ene keer merk je er wat meer van dan de andere keer.
Vroeger deed ik er zelf volop aan mee. Toen had ik er een aantal jaar beroepshalve nogal mee te maken. Daarna volgde er een aantal jaar dat het een beetje aan me voorbi j ging.
Maar dit jaar is het in alle hevigheid weer naar me toe gekomen.
Sterker nog; het is een absolute noodzaak geworden hier in huis. Niet echt voor mijzelf moet ik zeggen. Hoewel het wel erg leuk is om te zien. Nee, voor de grote dame die hier rondloopt en intussen haar kleine zusje er ook in mee sleept.
Maar ze weet hoe ze het duidelijk moet maken allemaal. Ze zit dan wel in groep 2 en kan nog niet echt lezen en schrijven. Maar als het echt noodzakelijk is:

Ze heeft het op de deur naar de werkkamer geplakt, zodat als papa thuis zou komen hij het meteen zou zien.

" Ik wil naar de action voor knikkers"