Nóg meer van mij?!!

zondag 14 oktober 2007

Appeltaart Anders

Na mijn mislukte vorige posting (heb nog van alles geprobeerd, maar het wil maar niet lukken om een filmpje te laten zien. Ik zal nog eens proberen om via Youtube een filmpje 'te doen'), maar over op een onderwerp dat me wat beter ligt.

Ik had nog niet eens mijn verjaardagstaart voor Merel laten zien, maar heb ook een heerlijk nieuw (voor mij) recept ontdekt voor een frisse ciderappeltaart. Voor het recept mag je even surfen naar mijn vaste taartjes site.


Frisse appelcider taart



Maar het leek me ook wel eens leuk om het proces te laten zien. Echt de moeite waard deze taart! Het is niet moeilijk om te maken en meer wacht tijd dan maak tijd. Dus niet handig voor de last minute bak, maar een dag van te voren beginnen en hij is helemaal top!

Eerst het deeg maken en dat een uurtje in de koelkast laten 'rusten':


Appeltjes schillen:




De custerdvla maken (met veeeeel meer suiker dan op de verpakking staat!!!):





En in plaats van melk verwarm je de cider en maak je daar 'custerdvla' van:





De custerd door de cider roeren en later de geweekte gelatineblaadjes erdoor roeren:










Een vorm van 26 cm doorsnede invetten:



En het deeg uitrollen:






En de taartvorm bedekken:




De appeltjes over de bodem verdelen:







De custerdvla over de taart gieten: (zie je de damp eraf komen?!)





Dan mag deze taart 1 1/2 uur in de oven:



Als de taart 'klaar' is, flink laten afkoelen (de pudding is nog zacht) en een flink aantal uren in de koelkast laten staan.


Slagroom kloppen met vanille suiker en dit over de taart verdelen. Dan een laagje cacao door een zeefje over de taart strooien en het liefst nog even terug in de koelkast.



En dan:







En nog even de taart die ik voor Merel haar verjaardag had gemaakt. Hoe kan het ook anders; een prinses!

donderdag 11 oktober 2007

Ontspannen na een dag school


Een kleine opname van vanmiddag. Gewoon omdat ze zo leuk aan het spelen was. Net uit school, zus even niet thuis, dus heerlijk kunnen ontspannen. Even helemaal zelf spelen, zonder dat er iemand anders ook persé iets moet of wil.


En ook even gewoon omdat ik wilde kijken hoe dat gaat, video toevoegen op mijn blog.


Hmmm dat is dus mislukt. Hij heeft wel helemaal upgeload, de link stond er, maar uiteindelijk wil hij niet publiceren. Iemand ervaring mee??


vrijdag 5 oktober 2007

Fases in een meiden leven

Voor haar verjaardag kreeg Merel een cadeau van haar petemoei. Ja heus een petemoei. Zo eentje die assepoester ook heeft en waardoor zij voor één avond in een heuze prinsessenjurk naar het bal mocht en haar prins ontmoette. Zo'n petemoei heeft Merel ook. Deze petemoei zwaaide echter niet met haar toverstafje (hoewel...!), maar nam haar naaimachine ter hand en een heus prinsessenstofje en maakte voor haar petekindje de meest geweldige droompyjama:


Ik heb geen detail foto, maar de mouwen en benen zijn prachtig afgewerkt en er zitten glimmende kante randjes langs de hals en op het stofje staan alle echte prinsessen; daar er zijn één Belle, één Doornroosje, één Assepoester en één Sneeuwitje. Dit is een pyjama waardoor een klein meisje de hele dag wel in bed zou willen liggen. Ditzelfde meisje wil uiteraard ook alleen maar jurkjes of rokjes aan en dan nog het liefst met roze en strikjes.

Tot voor kort had Merel een grote zus die van hetzelfde laken en pak was.

Maar met het bereiken van de leeftijd 6 en het toetreden tot de wereld van groep 3 (het echte leven zeg maar) is Fiene veranderd van een rokjes meisje in een stoere broeken meid. Nu was haar kast behoorlijk leeg geraakt na het weghalen van de zomerspullen, dus moesten er nieuwe dingen in. 'Mam, ik wil wel een paar stoere broeken hoor!'. Een beetje in verwarring stond ik in de winkels. Dit was een totaal nieuw concept voor mij. Gelukkig slaagde ik in wat broeken met leuke shirts en was Fiene blij en tervrede. En ik ook, want ze vindt een leuk strikje of mooi randje nog steeds erg leuk. Als het tenminste ook nog maar een beetje stoer is.


Wat wordt mijn Fiene van 6 toch ongelofelijk groot!

hoe gaat het eigenlijk met mij?

Alweer 15 weken zwanger.

Toen André en ik van de week samen uit eten waren, vroeg hij mij hoe het nu eigenlijk écht met me ging. Eigenlijk durfde ik het niet te zeggen. Want weet je? Hoewel ik me zeer beroerd voelde en zo'n periode totaal niet fijn is en ik zoooo blij ben dat het achter de rug is, was André zo lief voor me. Hij deed zoveel, ik kreeg zoveel aandacht en liefde. En ik, onzeker meisje als ik ben, ben bang dat als ik zeg dat het eigenlijk wel weer wat beter gaat, de aandacht dan weer voorbij is. Stom en dom natuurlijk, want dat is helemaal niet zo. Tja, het wordt misschien wel weer wat normaler als ik de was heb gedaan, als ik eens gedweild heb of het eten heb gekookt. Maar ja, zo hoort het eigenlijk ook. En anders moet ik het gewoon roepen: "Kijk eens schat! Ik heb vandaag de hele bovenverdieping gezogen en ook nog boodschappen gedaan voor 4 dagen en de kinderen naar school gebracht op de fiets en ook nog gekookt!" Hij is de eerste die me een dikke zoen zou geven en zou zeggen hoe fijn dat is.

Dus; hoe gaat het eigenlijk met mij?:

Ik kan je zeggen dat het alweer veel veel beter gaat. Uiteraard nog wel gauw moe, mijn rug begint nu al wat te protesteren, alles wordt nu al wat 'losser' in mijn lijf; dus eigenlijk de gewone zwangerschapskwaaltjes alleen wat eerder dan ik gewend ben. Maar; ik ben zo blij om weer een beetje te kunnen functioneren.

En om te laten zien hier twee (afschuwelijke) foto's van mezelf die ik net in de spiegel heb gemaakt om te laten zien hoe het met me gaat.

Mag ik u presenteren:

Mijn jongste dochter!

Zij zal later bekend worden om vele vele dingen. Haar kunstwerken zijn daar zeker één van. Al op zeer jonge leeftijd wist zij van klei de mooiste beelden te maken.

Zie hier; net 4 jaar en nu al een pinguïn gekleid. Ziet u de kop met snavel, twee vleugels en achterop nog net te zien; één staart.
U zult nog veel van deze dame horen.

dinsdag 25 september 2007

En toen was ze 4!








En toen mocht ze helemaal echt naar school. In haar feestjurk, met een traktatie. Helmaal echt naar school. Dus niet meer steeds wennen, maar gewoon de hele tijd. Elke dag enzo. En ze mocht op de stoel staan en ze mocht uitdelen en klassenrond. En ze is 4; heel erg 4.
En ik: Ik ben home alone!!!!
(En wat geniet ik van haar. Ze heeft er zo naar uitgekeken. Ik herken weer helemaal de Merel die nieuwe dingen spannend vindt. Het lijkt alsof ze het niet leuk vindt, maar dat is niet zo. Ze is intens tevreden, maar wel op haar Merel manier)
En wat heb ik vreselijke foto's gemaakt! Bewogen, onscherp en soms rare composities. Hmmm, niks aan te doen.

zaterdag 1 september 2007

geen puf?

Ik heb lang niet geblogt. Natuurlijk op vakantie geweest en veel gezellige dingen gedaan. Maar ik heb gewoon geen puf om te bloggen.

Maar ja, dat is ook niet zo gek als je leven ineens weer in het teken staat van:



(WOEPIE!!!!)