Heel veel herrie!

Of: heel veel geluk.

In iedergeval waren WIJ (en met deze 'wij' bedoel ik wij met zijn zessen) vandaag ergens met veeeeeel te veel herrie.
Maar nadat ze een hele ochtend behoorlijk goed en lief zelf hadden gespeeld (en wij nog een soort van konden uitslapen) en ook nog binnen, omdat het buiten regende. Nadat ze dat hadden gedaan voorzagen wij toch ook wel dat we dit niet de rest van de middag op dezelfde vredige manier konden voortzetten.
En dus gingen wij met elkaar naar het Herriepaleis of hoe die wonderbovenwonder speeltoestand dan ook mag heten.
Zoals het gaat met dit soort toko's waar je binnenkomt weet je in eerste instantie eigenlijk niet hoe snel je weer weg moet komen. Maar ja, de kinderen hadden hun schoenen al bij je gedumpt en de jassen en truien over je heen gegooit. Dus echt met goed fatsoen rechtsomkeer maken kon ook niet.
Maar wij vergaten er even bij dat er dit keer een klein manneke mee was die niet zo heel klein meer was. Er was zo als een goed herriepaleis betaamt ook een speelplek voor kindjes van 0 tot 4 jaar. En daar heeft dat ventje toch genoten! En daarom wij dus ook.

Op het filmpje was Joris al aardige tijd in de voor hem nieuwe wondere wereld der zachte fel gekleurde vloeren en bijpassende klim, glij en klauter dingen en was hij zich aan het verwonderen over de hoeveelheid ballen (voorkeur duidelijk blauw!) en de knusheid van het met bal in de hand tegen je papa aan hangen.




Ja, dat maakt dan toch dat je ondanks de herrie heel blij was dat je een stukje middag daar hebt doorgebracht. Ons eigen kleine stukje ballenbakparadijs geluk.