We maken appeltaart morgen van de appelboom in de tuin bij B&M.
En 's avonds komt de knokploeg met mannen. Gewoon om gezellig bij elkaar te zijn.
En ik mis je. Want op je verjaardag hoor je thuis te zijn. Hoor ik al weken te denken wat ik voor je zal kopen. Hoor ik nu het cadeautje in te pakken. Te overleggen of we slingers zullen ophangen. Wat we natuurlijk doen, omdat het ook leuk is voor de kinderen (en voor mij, want ik hou van dat soort kinderdingen. Ben zelf wat dat betreft nooit volwassen geworden).
Nu brand mijn kaarsje bij jouw foto.
En het kaarsje in het houdertje met de 5 mensfiguurtjes.
Maar eigenlijk heb ik je vorige week het meest gemist. Want al jaren vieren Fiene en ik onze verjaardag samen in mei. En jij en Merel je verjaardag samen in september. Maar nu vierde ze dat alleen. Zonder jou. Want jij verjaart niet meer.
Maar het blijft je geboortedag.
En ik kreeg mooi bloemen vanavond. Voor jouw geboortedag.
Love you!
15 opmerkingen:
Een leegte die altijd blijft. Huil een traan (of wat met je mee), ze druppen letterlijk op mijn toetsenbord du moment.
Wat een eerbetoon, de slingers, de appeltaart en de knokploeg mét.
Omdat hij voor altijd in jullie leven is, hoe dan ook...
Sterkte.
Heel mooi geschreven Fleur .
Sterkte.
ik reageer niet vaak, maar je logjes ontroeren me elke keer weer en zettej me even stil... veel sterkte!
ik vond vorige week ook moeilijk daardoor.
maar ach, vandaag ook hoor.
zoenen met zout xxx
André verjaart niet meer, maar wat bijzonder dat je zijn leven viert met taart en de knokploeg.
((hug))
Slik. En een dikke kus
Het is net of je het heel luchtigjes opschrijft maar ondertussen komt het ook weer keihard binnen. Shit. Hij zal nooit meer een jaartje ouder worden. Mooi om met elkaar bij elkaar te komen en te herinneren.
Af en toe kom ik via andere loggers weer hier terecht. En dan lees ik zo'n schrijnend, maar wondermooi logje over liefde die was maar ook nog steeds is.
Ik ben d'r stil van.
Herfst en Nieuwegein
in alles wacht
vandaag de eeuwigheid
altijd samen zijn
de herfst en ik
en Nieuwegein
- liedje van spinvis.
Heftig, verdrietig en hard voor jou, maar toch ook liefdevol vanuit jou.
Ik krijg hier al de tranen in mijn ogen, voor jou is het vast miljoenen keren heftiger.
Maar toch ook, wat super om het zo te kunnen verwoorden...hopelijk geeft het je ook iets, het zo op een rijtje te hebben. Maar het blijft zo verschrikkelijk niet zoals het hoort te zijn....
Lieverd, een knuffel vanaf hier,
Angelique
Blijf een meisje, dan ben je op je mooist. Zoals nu! X.
Geen goeie raad of mooie woorden, enkel maar een 'ongelooflijk veel sterkte' van iemand die je niet kent, maar die je schrijfsels prachtig vindt en daardoor heel hard met jullie meeleeft.
kwam via,via op je blog terecht.Ben er helemaal van onder de indruk en weet niets te zeggen dan sterkte.Ingrid
Dag Fleur,
Dat was helemaal niet waarom ik hier een reactie achterliet hoor. Me dunkt heb jij al meer dan genoeg ellende te verwerken. Kijk jij maar liever naar leukere dingen :-)
Je hebt alle positieve energie nodig die je maar kan vinden.
Ik vind het geweldig hoe sterk je je houdt. Dat wou ik maar even laten weten (en ik hou niet van anoniem commentaar achterlaten). Volhouden!
och liefke toch...
Een reactie posten