Logischer wijs zou ik 'm hier elk jaar wel neer kunnen zetten. Het is een foto van mijn trouwdag. Dat was 11 juli 1997. Dus zet je op je blog elk jaar die foto (of scan je eens wat andere in zodat de lieve lezers ook eens een andere trouwfoto zien). En daar zet je dan bij: vandaag 12 jaar getrouwd!
Maar ja. Het zullen er altijd (maar) 11 blijven.
12 opmerkingen:
Ha Fleur, eindelijk weer een berichtje van jou, mooie foto, trieste eindzin....(nou ja, niet alleen de zin). Stemt ook tot (kippenvel) nadenken... wij zijn de 24e 11 jaar getrouwd.... en dan ga je eigenlijk gewoon voor de gouden bruiloft. Ofzo.
Sterkte deze tijd en hopelijk ben je nog redelijk goed in slaap gekomen (na dat extra zetje ;-)
Groetjes Angelique
Lieve Fleur,
Eindelijk weer eens een berichtje van een onbekende meelezer... Al ken je me niet, ik leef met je mee. Ik leer van je. O.a. dat heel veel dingen niet zo gewoon zijn als ze lijken. Ik voel pijn als ik je berichtje lees en de foto bekijk. Maar hoe vreselijk veel pijn dat doet, dat weet ik niet.
Mag ik je sterkte wensen, gewoon voor alles? En zeggen dat ik zou willen dat ik iets voor je kon doen? Bedankt voor alles wat je hier deelt!
Tranen schieten in m'n ogen, ik kijk naar je gezicht op de foto, en denk: wat was ze daar nog een meisje... zo jong..vol dromen over de toekomst...
Ik heb dat soms als ik onze trouwfoto's bekijk dat ik denk: wat was ik toen naief ofzo... maar ja, daar ben je jong voor, het is toch maar goed dat we niet van te voren weten hoe het leven loopt, denk ik wel eens....
Prachtig paar! 11 prachtige jaren, maar het hadden er zóveel meer mogen zijn!!
Knuffel!!
Ik vind dit zo ontzéttend triest...
Sterkte!!!
Ach Fleur, wie had dat kunnen denken hè, dat het er 'maar' 11 zouden worden? En ik denk wel eens: waarom moet ons eerst iets vreselijks overkomen voordat je echt kan beseffen dat de dingen niet vanzelfsprekend zijn?
Sterkte deze dagen en de komende weken!
Jeetje Fleur, wat lijken je dochters op jou :)
Net in het licht gestapt wilde ik als onbekende volger eigenlijk niet vervallen in zoiets zwaarbeladen als sterkte terwijl we elkaar niet kennen...maar na elke synoniem te zijn afgegaan kom ik er toch op terug.
Sterkte meid.
De maand juli moet zo pijnlijk en rauw voelen nu. Met vandaag je trouwdag en de 31e die vreselijke dag dat André's hart er mee stopte. Lieve meid, ik stuur je een dikke knuffel. Voor jou en jullie prachtige kiendjes en al die jullie liefhebben.
Lieve Fleur.
Wij gisteren 21 jaar... wat had ik graag veel jaren daarvan jou gegunt. (Niet dat ik niet gelukkig ben hoor ofzo) Maar trouwdagen vieren zijn niet vanzelfsprekend en oa door jou word ik er weer zo bij bepaald. (en door het chr.ziekzijn van mn mannetje, maar ik heb hem nog...)
Wat een prachtige foto!
Hey Fleur,
Ik herrinner me nu het gesprek op Emmaüs die we met zn drieën hadden, jij Jolanda en ik, en toen hadden we het over trouwen. Eigenlijk was de dienst allang begonnen en wij zaten er nog met zijn 3en. maar we raakten niet uitgepraat..
Jij zei ons toen dat het niet altijd nodig is om te wachten met trouwen en dat het soms ook een praktische stap mag zijn.. Dat jij ook zo jong trouwde en over hoe jullie elkaar ontmoet hadden..
Ik weet eigenlijk niet waarom ik dit nu typ maar het kwam in me op..
Ik denk aan je, aan jullie!
Sterkte!
XLied
Heel veel kracht en sterkte voor jou en je gezinnetje voor de extra heftige, extra confronterende dagen die komen. Stapje voor stapje en one bit at a time!
Kus!
Susanne
Wow, weer zo'n confrontatie.
Daar denk je (lees: ik) niet over na eigenlijk als je zelf idd elk jaar die foto logt en vrolijk meldt dat er weer een jaartje mag worden bijgeschreven...
Misschien maar goed ook, om er niet continue bij stil te staan als er geen reden toe is. Aan de andere kant maakt dat zorgeloze het voor (jonge) alleen achtergebleven ouders wel ernstig hard...
Moeilijk, maar dankbaar om terug te mogen kijken op elf gelukkig en mooie jaren.
Sterkte, alvast voor elk jaar...
Ik heb je logje al een paar keer bekeken en iedere keer wil ik je laten weten dat ik zo met je meeleef. Potverdorie, het moet toch gewoon niet mogen zo iets? Zo'n lief jong stel, vol verwachting voor de toekomst. En hoe ruw wordt dan plotsklaps alles verstoord.
Maar ik heb er gewoon geen woorden voor om het te zeggen. Dat ik met je meeleef klinkt zo cliche. En hoe vreselijk ik het vind, is ook niet in woorden te vatten. En wat voor goeds ik je toewens voor de toekomst, sja, dat klinkt ook zo afgezaagd.
Dus daarom duurde het even.
Daarom maar zo....
{{{{{{{{{{{}}}}}}}}}}}}}}
Een reactie posten