Nóg meer van mij?!!

zaterdag 24 februari 2007

Vanuit Merels oogpunt

Op Jolanda haar blog had Isa een aantal foto's genomen. Merel houdt ook van foto's maken en even haar idee genomen en Merel haar gang laten gaan. Dit is wat Merel ziet:


(en dan had ze er nog 10 van mijn hand die de muis vast houdt. Zien jullie welke website ik net aan het bekijken ben?)





"Mama ik ga even foto's maken hoor!" (ipv: 'mama, mag ik even foto's maken?' Nee, ze loopt al met het toestel in de hand. Nog net niet het touwje om haar hand. Nee, het is echt opletten hier in huis!)


Ik vind de foto zo mooi! Heeft Fiene zelf er met pen op getekend! Bleven er ineens lijmresten achter op de lay out en schreef ik net even met mijn minder mooie handschrift. Ik baal een beetje, maar ook weer niet. De teksten voor mijn lay outjes komen meestal vanzelf omhoog borrelen. Zo ga ik meestal ook de werk. Ik kijk foto's en diegene die me wat doen, heb ik al direct een titel of tekst bij. Gisteren was ik in de stad en vond het mooie geel/oranje/goud gevlamde papier wat prachtig past bij de goudkleur van de foto.
Hier was Fiene 4 jaar, op de draaimolen in de dierentuin. Kijk nou toch; zo jong, zo dromerig en nog zo haar hele leven voor zich. Maar je zou willen dat je altijd kon blijven zoals zij kijkt op deze foto!

woensdag 21 februari 2007

Zou ik het durven?



Nou ja gewoon doen!

Ik doe altijd maar wat. Ben er ook nog niet zo lang mee bezig, weet niks van technieken en heb ook geen speciaal oog voor detail, kleur of wat ook. Wel houd ik van mooie papiertjes en dingetjes en vind ik het erg leuk en eigenlijk gewoon heerlijk om met foto's en papiertjes, teksten en 'dingetjes' bezig te zijn. Vaak zijn het gedachtenspinsels, ideeën, 'wijsheden' die ik graag om wil zetten in iets tastbaars. Ook wel als document voor mijn meiden.

En natuurlijk kijk ik steeds op blogs en logs en weblogs bij anderen die echt scrappen (want ik scrap niet, ik knutsel. Dat voelt wat veiliger en dan hoef ik niet zo nodig ergens aan te voldoen). En elke twee weken kijk ik bij de dutch dares wat er weer voor moois is gemaakt.

Vandaag alweer dare 8; iets kleins maken en dan ook nog in één kleur tint. Ach, toevallig was ik van de week weer wat begonnen met 'knutselen' en had ik weer wat foto's. Mijn formaat is eigenlijk altijd klein, dus nog iets kleiner is toch geen probleem. Ik heb een poging gewaagd. Ik durf het nauwelijks te noemen, maar ik doe het toch maar.

Tatatatata!!!! Dutch Dares 8:

Foto formaat, dus 10 bij 15 cm en de kleurtinten groen. Ik zie dat de scan weer knudde is. Eigenlijk moet ik er ook gewoon een foto van maken. De ondergrond is heel licht groen met wat donkerder groene hartjes erop. Bij de stempelkussens van mijn meiden gesnuffeld en daar vond ik een groen stempelkussen. Ben nog niet zo bedreven erin.

En een andere welke ik vandaag heb gedaan is deze:

dinsdag 20 februari 2007

weer een beetje geknutseld

Als je onderdak biedt aan een vluchtende vriendin, dan kun je samen op de bank zitten, maar ook vragen of ze haar knutselspulletjes meeneemt.


Wij hebben eindelijk een nieuwe printer, dus kon weer wat foto's waar ik op dat moment zin in had uitprinten. En dit is het geworden:


Ik heb 'm gescaned. Wordt toch niet zo mooi als een foto denk ik. De kleuren zijn veel feller en sprankelender, maar het gaat om het idee!

vrijdag 16 februari 2007

Op zoek naar mijzelf

Letterlijk. Want zoveel foto's van mijzelf blijken er niet op onze computer te staan. Nu is het niet zo heel raar, want ons foto digitale tijdperk dateert pas van eind 2003. Ik kon alleen nog een foto van mijzelf vinden op de pc van toen ik 17 was. Daarna dus pas met een geleende digitale camera toen Fiene net was geboren.


Hier ben ik 17. Al twee jaar verkering met André die helemaal gek was op portretten fotograferen en op mij. Ik had me ermee verzoend dat hij constant met een camera op mijn neus zat, dat ik besloot om dan maar lief terug te lachen. Stond ik tenminste wel enigszins normaal op de foto. Deze foto heeft André nog jaren op zijn bureau op zijn werk gehad. Toen ik daar vorig jaar een keer was stond hij er nog steeds. Ik denk dat hij hem inmiddels heeft weggehaald.



Hier was ik 23 en Fiene een paar maanden oud. Elke woensdag heb ik met haar gezwommen, totdat Merel werd geboren. Zo'n heerlijk en dierbaar moment.



Hier ben ik 24 en net een week of 16 zwanger van Merel. We gingen foto's maken met mijn zus en haar vriend om aan mijn ouders cadeau te geven voor hun trouwdag. Ik voelde mij hier wel weer redelijk oké, maar ik zie dat ik er nog redelijk uitzie als een schim.


Hier ben ik 25 en is Merel een paar maanden. We hadden een hele zware eerste periode en hier begon het licht een beetje door te komen. De foto die hierna is gekomen is er één die bij veel familie en vrienden in hun fotogalerij hang, want daar lacht Merel stralend terwijl ik haar nog steeds zo vast houd. Maar hier zie je hoe die magie is ontstaan.


Lekker picknicken in het bos en hier ben ik dus 26 jaar. Een vermoeiende periode was begonnen, van wat nog heel lang zou duren. Maar dat wisten we toen nog niet. Merel bleek er gevoelig voor allerlei prikkels die zij 's nachts probeerde te verwerken. We hebben behoorlijk ons leven op zijn kop gezet om weer wat rust in de tent te krijgen.

Dit ben ik vorig jaar september op de bruiloft van B en M (en was ik dus 27 jaar). Heerlijk naar mijn zin, want het was een geweldige dag. Geen zorgen om de kinderen, want die hadden opa en oma als oppas die bleven slapen en ik had allemaal nieuwe kleren gekocht!

Zo grappig om te zien dat ook de periode van heel veel foto's op de computer nadat we zelf een digitale camera hadden, ik er nog steeds niet veel op sta. Ik heb echt moeten speuren naar foto's van mij alleen. Met de kinderen erbij lukt nog wel aardig (hoewel........). Maar samen met André of alleen..... (en dan was er ook nog zoiets als de strenge selectie waar de foto's doorheen moesten).

donderdag 8 februari 2007

Sneeuw

En natuurlijk en eindelijk ook hier. Tussen de middag meteen druk buiten gespeeld. Al was het maar een kwartier, want er moest ook nog gegeten worden. Gelukkig ligt het er nog als Fiene straks weer thuis is.

Maar hier even gewoon wat sneeuwpret plaatjes:

(en ja, ik was te lui en vond het veel te koud om ook naar buiten te gaan, dus zijn ze door het raam heen genomen. Ik weet het, zeer vage foto's, maar het gaat om de pret! (buiten dat moest ik toch echt boterhammen maken en had ik geen tijd om naar buiten te gaan.....hihi)).



teletubbies

Ja, dan is ze dus al bijna 3 1/2 en kijkt ze nog maar zelden de teletubbies of andere 'baby' programma's. Meestal kijkt ze natuurlijk gewoon mee met wat haar grote zus kijkt. En al is dat dan redelijk onschuldig en blijft het bij een uurtje KRO kindertijd, het is toch een niveautje hoger dan die 4 gekleurde dingen.

Maar ze zit net te kijken en wat hoor ik haar met haar schattigste stemmetje zeggen terwijl de eindtune klinkt?:
"Daaaag teletubbies, dag lala, dag po, dag zonnetje, daaaaaag"

Wat heerlijk dat ze al zo groot zijn, maar soms nog zo ontzettend klein!