vrijdag 24 oktober 2008
Blof- eilanden
Omdat je soms alleen nog maar in muziek kunt denken, voelen en praten.
Kom bij me langs
Laat me niet wachten tot morgen
Of ooit, een andere keer
Klop op m'n deur
Breng een fles wijn mee en drink
Op ons grote geluk
Dat steeds weer verdwijnt
Achter zware gordijnen
Van geld en succes en verdovend applaus
Ik weet niet waarom
Ik weet niet waarom het zo gaat
Eilanden in oceanen
Zijn lang niet zo eenzaam als wij
Eilanden komen weer samen
Als de zeebodem breekt en verschuift
De stilte moet stuk
Laat me niet morgen pas lachen
Maar vandaag
Tik op m'n raam
Sla op m'n schouder en zeg
Dat je mij hebt gemist
We zijn ouder dan eerst
En wijzer dan gister
Door geld en applaus en verblindend succes
Ik weet niet waarom het zo gaat
Eilanden in oceanen
Zijn lang niet zo eenzaam als wij
Eilanden komen weer samen
Als de zeebodem breekt en verschuift
Van de cd: Oktober
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Zag net een boek, geschreven voor jou: Veerkracht van Karen Salmansohn, het is net uit.
Lieve Fleur,
ik zie dat je je hele lay hebt aangepast en ook je profiel. Wat moet dat pijn doen, hoe moeilijk moet dat zijn geweest.. De tekst van Blöf zegt zoveel...maar weet ook dat je niet alleen bent, al kan ik me voorstellen dat het te vaak wel zo voelt.
Heel veel sterkte.
Liefs Joeltje
Erg mooi lied!
Maar uh... whaaaaaaaaaaaaa je hebt je hele blog omgegooid! Dat kan ik niet aan hoor! ;-)
Wel mooi hoor. Lekker rose.
Wauw die schoenen, helemaal geweldig. Je gepimpte layout van je blog ziet er geweldig uit!
((()))
Mirjam :o)
ps: Mooie nieuwe lay-out!
Wow, dat is ROZE!!!
Mooi hoor,en als het Joris ooit te gek mocht worden met al dat roze dan moet hij maar eens in dit zwarte mannengezin komen logeren ;-)
(ik moest als code trouwens bless intypen, en dat wens ik je hierbij dan ook toe)
Een reactie posten