Merel

Merel wordt groot, Merel veranderd. Maar ik verander ook. Een tijd was ik intensief bezig met mezelf en dat is goed. Want al je zelf goed in je vel zit, dan kun je goed voor je kinderen zorgen.

En met Merel gaat het gewoon goed. Ik bedoel maar; als je je op de speelzaal net zo gaat gedragen als thuis.....

Maar Merel blijft ook Merel. Gevoelig voor stemmingen, omgeving, anderen, zichzelf. En dat is zo kostbaar. Ik hou daarvan, van dat gevoelige. Het raakt een snaar in mij die mij zoveel goed doet.

En soms zie je het weer heel duidelijk.

Zo had Merel woensdag van de speelzaal 'brandweer feest'. Al weken 'werkten' ze over de brandweer en als aflsluiting hadden de juffen een geweldig feest bedacht. Elk kindje mocht met zijn papa of mama komen ( en natuurlijk ging papa mee.... hoezo emancipatie?) Ze kregen zo'n echte spelletjes kaart voor om de nek. Je kon vuurtje blussen (met water ballen tegen een geverfd vuur gooien), je kon brandweerman Sam kijken op televisie, je kon cakejes versieren. Maar het hoogtepunt was toch wel de brandweerauto. Een echte brandweerauto kwam op het plein met een echte brandweerman erbij ('hij had geen helm op mama'). Via foto's kon je een speurtocht in en om de wagen doen.

Als je de foto's bekijkt dan lijkt het alsof Merel het allemaal maar matig vind. Maar dat is nu juist dat gevoelige wat weer de kop op komt steken. Ze is serieus, beschouwt het allemaal en stapt voor zelfbescherming even terug in haar eigen wereldje. Heerlijk vind ik het om te zien. Ik ben trots op haar, op haar ontwikkeling, haar groei en haar vermogen om met te veel prikkels om te gaan.