Deze lente voelt het als groeien. Natuurlijk erg letterlijk, van alle natuur die weer gaat groeien en bloeien. Maar ook voor mijzelf en de meisjes al helemaal!
Afgelopen dinsdag hebben 'we' als beroepingscommissie aan de kerkenraad onze twee predikanten gepresenteerd. Werk van maanden zit er nu dan toch écht bijna op. Veel lovende woorden gekregen in de pauze en 's avonds laat hoorden we dat de kerkenraad ze unaniem heeft gekozen. Nu nog een gemeente avond over twee weken. Officieel moet de gemeente predikanten beroepen en dat gaat dan gebeuren.
Ik voel me echt een stuk volwassener geworden. Ha ha; dat heb ik soms nog steeds dat ik denk; "hé wat is dat een actie voor een groot mens zeg!?" Me dan vervolgens realiseren dat ik toch al een tijdje een leven leid dat wel onder de noemer 'volwassen' mag worden beschouwd.
Maar ook Merel groeit! Waar ik met Fiene toen ze 2 jaar werd direct de peuterspeelzaal binnen liep om te kijken en haar op te geven (zodat ze met 2 1/2 jaar terecht kon) met Merel had ik zo mijn twijfels. Ik heb haar zelfs niet opgegeven met 2 jaar; voor mij (en voor haar) hoefde het niet zo nodig. Merel is erg gevoelig, heeft een 'speciale' aanpak nodig. Niet echt heel erg speciaal, maar toch wat voorzichtiger om haar niet te beschadigen. En waarom zou ik haar met 2 1/2 al weg brengen als ze er met 4 jaar misschien gewoon klaar voor is.
Maar sinds een paar maanden merken we al een kentering. Ze praat meer met andere mensen en heeft hele handige 'truukjes' om in wat voor haar lastigere situaties zijn, zich te handhaven. (Bijvoorbeeld net doen of je niks hoort en gewoon heel erg lekker doorspelen.)
Maar deze week ben ik toch weer een peuterspeelzaal binnen gelopen met Merel. Mijn hart maakte wilde sprongen, want ondanks dat ze de peuterspeelzaal gerechtigte leeftijd heeft, is ze nog zo klein! Maar ze heeft een schaapje geplakt en daarna haar handen gewassen aan de kraan als staande op een krukje. En daarna heeeeeel hard gegild toen een ander kindje ook op het krukje wilde, want het krukje was van HAAAAAAR!
Dus vandaag is het aanmeldingsformulier de deur uit gegaan. Waarschijnlijk wordt het toch wel na de zomervakantie.
Kan Merel deze lente en zomer even nóg groter groeien! (Waaaaargh!!)
3 opmerkingen:
Lief verhaal over Merel. Spannend altijd, loslaten. Wel fijn dat je haar zo ziet groeien. Voor haar en voor jezelf.
Je hebt gelijk Jolanda, het is weer zo'n stukje loslaten. Had het me nog niet zo gerealiseerd, maar het is idd wel zo. Ja ja kleine meisjes worden groot (en dan heb ik het eigenlijk stiekum meer over mezelf.....hihi).
Hoi Fleur,
Leuk en leerzaam weer (ik hou Lisan ook nog liever lekker thuis voorlopig, maar tja, kleine meisjes worden groot....gelukkig is ze nog veel jonger dan Merel).
Erg mooie en lekker uitziende cakejes!
Groetjes Tina
Een reactie posten