Goede gesprekken

Bewust koos ik nadat Fiene 10 maanden was om helemaal te stoppen met werken en thuis te blijven. Ik heb daar nog steeds geen moment spijt van gehad. Maar zoals een bekende filosoof eens zei; 'elk voordeel hep zu nadeel'.

Zo af en toe sluipt dat nadeel wat meer naar de oppervlakte. Vaak ging dit gepaard met gierende hormonen na het ontzwangeren. Maar die van een half jaar geleden had dáár absoluut niks meer mee te maken.

En hoewel ik geniet van de gesprekken hier thuis over de lengte van het haar van Assepoester, de kleur van haar jurk en de kwestie pindakaas of kaas op de boterham, verlang ik met steeds meer regelmaat naar een gesprek van een iets ander niveau.

het voordeel van thuis zijn is dat je vaak op de koffie kan bij vriendinnen. Het maakt niet uit wanneer zij werken, want aan die tijden ben ik niet gebonden. Maar een goed gesprek terwijl de kinderen gillend en schreeuwend, zingend en vragend om je heen dartelen is mij nog nooit écht goed gelukt.

Een half jaar geleden werd ik gevraagd om in de beroepingscommissie van onze kerk zitting te nemen. Wij hebben momenteel twee vacatures en zijn dus op zoek naar twee nieuwe predikanten. De vraag of ik het zou doen of niet was eigenlijk een formaliteit, want diep in mijn hart (hoewel; zo diep zat het niet, meer behoorlijk aan de oppervlakte) wist ik al dat die 'klus' als geroepen kwam.
Met een groep van 11 man/vrouw zijn we begonnen met eerst elkaar een beetje leren kennen. Het werd pas helemaal leuk toen we gesprekken met kandidaat-predikanten gingen voeren. In één week 10 gesprekken voeren van 1 1/2 uur is een hele klus. En we werden een hechte groep met veel lol en veel respect voor elkaars mening. En vooral dat laatste is erg belangrijk. Want 11 man/vrouw uit alle geleden van onze kerk staat garand voor een zeer 'pluriform' gezeldschap.
Na de gesprekken begonnen de hoorbezoeken. Op zondagochtend soms op een heel vreselijk vroeg uur met een man of 4 op weg naar een kerkdienst rijden. Erg gezellig en zeker op de terugweg betere gesprekken dan die van het soort over Assepoester.

Vanmiddag waarschijnlijk het laatste bezoek. Daarna zullen zeker nog vergaderingen komen, maar echt het op weg in de auto zal niet meer gebeuren. Wel jammer. Maar het hoort erbij.
Maar vanmiddag is ook wel meteen de 'heftigste'. Straks om drie uur wordt ik gehaald om hopelijk voor middennacht weer thuis te zijn. Ja ja, we gaan maar liefst twee 'pastorie gesprekken' voeren. Gesprekken met kandidaten die erg goed zijn bevallen na een hoorbezoek en waarbij we nu wat dieper op sommige zaken in kunnen gaan, maar ook de kandidaat predikant zelf meer kan vragen. Bij hen zelf thuis, met de gezinsleden erbij. Vanmiddag één in een één of ander fries 'gehucht' en vanavond één in een wat grotere plaats in Friesland. En daar tussenin....... waarschijnlijk een goed gesprek tijdens de maaltijd zonder op te hoeven letten of de bekers van de tafelgenoten niet omvallen, of ze hun eten wel opeten en of ze genoeg vitamine binnen krijgen.

Jammer dat het alweer bijna afgelopen is.

(maar een goed gesprek over of Bert en Ernie nu getrouwd of dat ze broers zijn, is ook wel heel erg leuk. En misschien toch niet zo oppervlakkig als je er wat langer over nadenkt!)