En minder gewoon

De vakantie is al láng weer afgelopen, maar toch hebben we een hoop leuke dingen gedaan!
(zoals het spelen met vriendjes en naar de dierentuin......)
Maar afgelopen zaterdag zijn we voor het eerst met zijn vieren naar het theater geweest. Sjonge, bij het kaartjes kopen weken terug voelde ik mij al een erg hoogstaand intellectueel en cultureel gezin; met zijn vieren naar het theater. Dat is wat!

Op de Pabo herinner ik mij een vak (geen idee meer welke) waarbij we moesten vertellen wat we hadden gewaardeerd in onze eigen opvoeding. Ik weet nog dat ik vertelde dat ik het altijd leuk vond dat we veel aan 'cultuur' deden. We gingen naar de geëikte dingen als dierentuin, Mardurodam enzo. Maar mijn zus en ik hadden ook een CJP (Cultureel Jongere Paspoort) waarmee je vaak gratis of met flinke korting musea kon bekijken. Ook zijn we naar operette voorstellingen geweest. Zelfs toen ik pas 7 jaar was ofzo. Mijn vader speelde destijds bij zo'n operette vereniging. En ook nu vinden mijn ouders het nog erg leuk om met elkaar en af en toe gaan wij ook nog mee, naar musicals of theatervoorstellingen te gaan. Twee weken terug nog ben ik met mijn moeder naar het toneelstuk (bijna musical achtig) Joop ter Heul geweest. Geweldig was dat; één van mijn lievelingsboeken tot leven zien komen op het toneel.

Maar goed; nu heb ik zelf een gezin en zet die lijn dus voort. Wij gingen afgelopen zaterdag naar Nijntje!
Met Fiene was ik 1 1/2 jaar geleden ook al naar dezelfde voorstelling geweest; groot succes. Afgelopen kerst was er op televisie een soort special over deze Nijntje musical. We hebben het opgenomen en ook Merel was er helemaal idolaat van. De cd met liedjes hadden we al en Merel heeft een tijd gehad dat ze elke keer na het douchen de handdoek over haar hoofd trok en zong: 'Ik ben een spook, ik ook...... Ik ben een laken met twee gaten...' (wat uiteraard; 'ik heb een laken met twee gaten"moet zijn).
Dus ik dacht dat ook Merel het nu wel aan zou kunnen. Ze kan behoorlijk lang naar de televisie kijken en Nijntje is helemaal geweldig.

En het was geweldig!

Waar Fiene vorige keer nog op mijn schoot met rode oortjes rustig alles zat te bekijken, was ze nu helemaal betrokken. Hard riep ze met alle kinderen mee ('Dáár is Nijntje! Neeeeeeeeeee! Jaaaaaaa!') en hard applaudiseren na elk lied.
Merel kreeg met de minuut rodere wangen en zat heel stil op haar eigen grote rode theater stoel. Zo'n klein meisje in zo'n grote stoel. Regelmatig vroeg ik haar of ze op schoot wilde, maar dat wilde ze absoluut niet! En als haar zus applaudiseerde keek ze naar haar en ging ook heel hard en fanatiek in haar handen klappen.
Bij het laatste liedje nodigde Vader Pluis de kinderen uit om mee te zingen en te dansen. Twee fanatiek zingende en dansende meiden voor hun stoel was het gevolg. Wat heb ik genoten van Nijntje. Maar wat heb ik nog meer genoten van mijn meiden. En wat vind ik het ontzettend jammer dat ik van dat laatste geen foto heb gemaakt:
Fiene in haar mooie nieuwe (roze) jurk met haar grote blauwe stralende ogen. Merel in haar Nijntjes jurk met een van karton gemaakte nijntjes-muts op, hard meezingen en dansen.

Ik hoop dat dat beeld op mijn netvlies blijft staan; het was super!


Zodra we buiten stonden totdat ze naar bed ging heeft Fiene bijna constant gehuild; ze wilde dit niet en dat wel en dit was stom en ze mocht ook noooooooit was. In eerste instantie waren we behoorlijk geïrriteerd. Totdat we ons bedachten dat het voor haar ook wel heel jammer was dat het was afgelopen. Weken heeft ze er naar uitgekeken. Nog 2 weken, nog 1 week, nog 3 nachtjes, aan het eind van de middag...... Ze zei nog in de auto op weg naar het theater dat ze best zenuwachtig was. En tja; dan is het in één klap over. Dat valt ook niet mee als je 4 (en een halluf)bent. De volgende dag had ze het gelukkig alleen nog maar over de leuke dingen van Nijntje. En weet je wat: ook ik heb bijna alleen nog maar de leuke dingen onthouden. Lang leve het selectieve geheugen.........!

Gewoon

Gisterenavond gingen niet alleen de meiden naar boven om het bad-bed-ritueel te doen. Ook het fototoestel ging mee.

Op de dagen dat André werkt, neemt hij de meiden mee naar boven en tracht ik de boel beneden weer een beetje toonbaar te maken. Daarna ga ik ook naar boven om André te helpen.

Ik moet zeggen dat ik de ene keer wat 'sneller' klaar ben dan de andere keer. Ik heb niet altijd zin om dat hele ritueel te doen. Vaak denk ik; ik geef de meiden beneden wel vast een kus. Maar diep in mijn hart wil ik dat helemaal niet.
Als ze een beetje meewerken en ze hebben er ook zin in dan is het één van de mooiste momenten van de dag (en niet alleen omdat daarna onze heerlijke lange en rustige avond begint.....).

Zowel Fiene als Merel vinden in bad gaan heerlijk, maar ook douchen staat hoog op hun lijstje. Ik weet nog zo goed dat Merel net kon staan en ze met haar dikke babylijfje alleen onder de douche stond. Handjes op haar rug gevouwen, het warme water over zich heen laten komen, de oogjes bijna dicht.

Na het douchen neusje neusje met papa en 'hap-slikken'

En dan twee schone, heerlijk ruikende kinderen in hun pyjamaatjes! Fiene en Merel slapen sinds een paar maanden in een stapelbed; in de flat zoals de bovenverdieping van Fiene heet en in haar eigen huisje zoals de benedenverdieping van Merel heet.
Na het douchen en voor het naar bed gaan, wil Merel het liefst in de flat; lekker in Fiene haar bed; "ga maar weg mama, ga maar koffie zetten" zegt ze dan vaak. Met andere woorden; ik lig hier best en ga jij maar gewoon weg, want anders ga jij straks toch maar weer zeggen dat ik naar mijn eigen huisje moet en dat wil ik NIET!

Op bed voorlezen. Fiene is dit moment weer helemaal stapelgek op de versjes van Annie M.G. Schmidt uit het boek Ziezo. Ze is zo heerlijk knuffelig voor ze gaat slapen; heerlijk samen liggen en kusjes en knuffels geven. Soms knijpt ze me bijna fijn, maar ik zeg niks, want ik geniet van het moment.

Merel is minder knuffelig, die heeft zo haar eisen hoe het moet gaan. En wij proberen daar zoveel mogelijk aan toe te geven, want met een beetje geluk gaat ze dan gewoon goed slapen. Ja ja; ik ben twee en ik zeg nee is voor Merel een dagelijks (wat zeg ik; urelijks!) terugkerend iets. De laatste dagen wil Merel graag het boek van 'Sam' lezen. Een beertje dat door zijn moeder naar bed wordt gebracht. En samen doen we dan de wind na die tegen het huis van Sam blaast. Heel serieus kijkt ze me aan en tuit haar lippen om flink de wind na te doen. Als ik moet lachen, moet zij dat ook. Dan nog het boek van Poekie Poes. Daarna mag ze in bed nog even lezen. We hebben een tijdschakelaar op de bedlampjes van de meiden en na een kwartier gaat het licht vanzelf aan. Fiene doet haar lampje niet eens aan; die is veel te moe van de dag. Maar Merel horen we regelmatig door de babyfoon; 'lampje is uit! Mama mama mampa papa papa!' Gelukkig werkt het meestal erg goed om niks te doen en valt ze snel in slaap.

En toen was er koffie!

Colin Firth

Sjonge; ik ben nu toch al een week bezig met deze blog en heb nog helemaal niks geschreven over Colin Firth! Dat kan natuurlijk niet!!!! (Hoewel ik er wel wat over geschreven heb bij mijn profiel)

Het begon allemaal met het lezen van de roman Pride and Prejudice en Jane Eyre. Ik had ze beide twee keer gelezen in één maand en tja.... als je meer wilt ga je op zoek naar andere middelen. Ik ging zoeken op bol.com en kwam twee keer de bbc-versie van deze geweldige engelse romans tegen.
Eerst Jane Eyre gekeken met een nog jonge Timothy Dalton in de hoofdrol<> wat een geweldige man! Wat een dialogen, wat een dramatiek en wat een romantiek! Nog nooit heb ik in mijn eentje voor de televisie hardop gezucht van de spanning en romantiek.

En toen Pride and Prejudice......... en daar was-ie: Colin Firth in de rol van Mr. Darcy. Tja... idd die man met die rendiertrui uit de Bridget Jones films. Die had ik al eerder gezien en toen was CF mij nog niet zo opgevallen. Maar na P&P kan hij bij mij niet meer stuk. Wat een acteur; hoeveel hij kan zeggen door zijn blikken. En wat een vreselijke charmante lach!! (hoeveel uitroeptekens mag je in één stukje gebruiken? )

Daarna direct weer de Bridget Jones films gekeken; en ja hoor! Daar was Colin Firth werderom grandioos. En toen begon de zoektocht naar meer info, meer fotootjes met zwoele en charmante blikken en meer filmpjes op het internet om bij weg te dromen. Dit alles uiteraard met toestemming van mijn liefhebbende echtgenoot ;-) (hoewel ik me afvraag of hij weet hoeveel filmpjes met enkel CF met zwoele blikken en romantische muziekjes erachter ik heb gezien.....).

Vervolgens kwam Love Actually. Ook alweer een geweldige verhaallijn voor CF. Hoewel de hele film geweldig is, ook de andere verhalen.

Vorige week met vriendin S 'Girl with the pearl earing'. We zaten erg te giechelen en chocola te eten. Weer een prachtige film, maar moet 'm eigenlijk nog een keer zien om ook het verhaal een beetje te begrijpen (we zaten nu toch te veel op CF te letten).
Afgelopen weekend werd midden in de nacht op de BBC een film met Colin Firth uitgezonden; My life so far. De dvd-recorder stond gereed. Maandagavond samen met André gekeken; gelukkig vond hij het ook leuk om te kijken. Een heel ander soort film (minder romantisch) maar toch erg leuk om gezien te hebben.

En vanavond wordt weer een P&P avondje! Vorige maand met vriendin I begonnen met Jane Eyre kijken. Heerlijk iemand die om dezelfde dingen weg zwijmelt en helemaal begrijpt hoe geweldig zo'n vent is (hoewel we allebei blij zijn niet in het echt zo'n vent te hebben.....). En vanavond gaan we verder met Pride and Prejudice! Wat kan ik me verheugen op die scene dat Mr. Darcy naar Lizzy kijkt tijdens een avondje op Pemberley.

De chocola ligt al klaar!

Wat is dat toch met mij?
's Ochtends bij wakker worden, ben ik moe en heb geen 'zin' in alle dingen. 's Avonds heb ik het helemaal gehad en voel ik me moe.
En wat is er allemaal tussen in gebeurd. Je zou bijna denken alleen maar vermoeiende, drukke en lastige dingen. Helemaal niet juist!
Daarom weer een post met allemaal leuke dingen.

Ik hoop dat ik het snel afleer om zo ondankbaar te zijn!


Dinsdagmiddag heerlijk gespeeld bij een vriendje van Fiene van school. Samen met nog een vriendinnetje. De kinderen hebben zich heerlijk vermaakt, inclusief de jongere zusjes. En de moeders..... die hebben heerlijk gekletst en gespeeld:

Fiene in het midden met S en E; op de grote schoenen van mama dansen

Gisteren in de kou naar de dierentuin. Lang leve het abbonnement: veel dieren waren binnen en het was super koud. Maar wij hebben ons prima vermaakt voor een uur. Er was schminken voor de kinderen. Helemaal top voor Fiene. Merel wilde echt niet, maar staarde wel steeds vol bewondering naar Fiene. Even de aapjes kijken, de olifanten in hun hok (wel goed dichtbij) de giraffe en de tijgers. Het was heerlijk rustig in de dierentuin en bij de tijgers konden we goed voor het raam kijken wat ze aan het doen waren. De twee kleine welpjes die vorig jaar zomer zijn geboren, waren behoorlijk groot geworden. En ik kreeg een heel raar gevoel in mijn buik toen de moeder (of vader?) naast me stond met enkel een ruit ertussen. Wat een geweldig gevoel; zo'n machtig beest naast me!

Na een kleine 1 1/2 uur waren we zo koud dat we in snel pannekoeken zijn gaan eten in het nabijgelegen restaurant. Toen naar huis, onderweg nog een appeltaartje gekocht, en thuis voor de televisie opgegeten en schaatsen kijken. Wat een super dag!

Kijk: zo houd je de fijne momenten in het leven vast! Voel me helemaal happy! I love my life!!

GRRRR

Op een of andere manier blijf ik veel moeite houden met de lay-out van mijn postings. Ik puzzel me suf, steeds een preview van mijn bericht bekijken, gummen en wat al niet meer. Maar toch komt het er niet precies zo op als ik bedoel.
Nou ja, wie weet...... ooit.....?!

Genieten van de dagelijkse dingen

Na de wat 'zwaardere' laatste berichten, nu weer wat fotootjes van de kostbare momenten om langer vast te houden.

Altijd als er 'iets' is, waardoor ons dagelijks leven wat anders gaat dan normaal (al is het maar een kleine griep van deze of gene) verzucht ik altijd dat ik zo hou van het gewone dagelijks leven. Maar als het dan allemaal weer 'gewoon' is, geniet ik er soms weer te weinig van. De reden eigenlijk van het beginnen van deze blog; de mooie momenten bewuster te beleven en ook langer vast houden. En ze op andere momenten weer kunnen herbeleven.

Nu ben ik dus een doos die geniet van het dagelijks leven. Dus net met de meiden naar de supermarkt; fototoestel mee!

ghjghjnnnnnngggnghj

En dan daarna in de auto weer naar huis. Iedere ouder weet dat deze gemoedelijke plaatjes maar de helft van de werkelijkheid zijn. Met een muziekje op wil Merel het liefst alleen heel hard meezingen en schreeuwt dus ook de hele tijd: "NEEE NEEE NEEE Fiene en mama niette zingen! Merel zingen Hennik Haan!!!!!!"

Maar zodra de gemoederen even zijn bedaard is het toch de vrede van deze plaatsjes:

"Stroei

Een blik zegt vaak meer dan duizend woorden

Dit is Fiene:

what you see is what you get.

Fiene ziet in de dag zoveel leuke en vooral gezellige dingen.

Ze geniet van mensen, van muziek, van woorden en van tekenen.

Zusterliefde