Gewoon

Gisterenavond gingen niet alleen de meiden naar boven om het bad-bed-ritueel te doen. Ook het fototoestel ging mee.

Op de dagen dat André werkt, neemt hij de meiden mee naar boven en tracht ik de boel beneden weer een beetje toonbaar te maken. Daarna ga ik ook naar boven om André te helpen.

Ik moet zeggen dat ik de ene keer wat 'sneller' klaar ben dan de andere keer. Ik heb niet altijd zin om dat hele ritueel te doen. Vaak denk ik; ik geef de meiden beneden wel vast een kus. Maar diep in mijn hart wil ik dat helemaal niet.
Als ze een beetje meewerken en ze hebben er ook zin in dan is het één van de mooiste momenten van de dag (en niet alleen omdat daarna onze heerlijke lange en rustige avond begint.....).

Zowel Fiene als Merel vinden in bad gaan heerlijk, maar ook douchen staat hoog op hun lijstje. Ik weet nog zo goed dat Merel net kon staan en ze met haar dikke babylijfje alleen onder de douche stond. Handjes op haar rug gevouwen, het warme water over zich heen laten komen, de oogjes bijna dicht.

Na het douchen neusje neusje met papa en 'hap-slikken'

En dan twee schone, heerlijk ruikende kinderen in hun pyjamaatjes! Fiene en Merel slapen sinds een paar maanden in een stapelbed; in de flat zoals de bovenverdieping van Fiene heet en in haar eigen huisje zoals de benedenverdieping van Merel heet.
Na het douchen en voor het naar bed gaan, wil Merel het liefst in de flat; lekker in Fiene haar bed; "ga maar weg mama, ga maar koffie zetten" zegt ze dan vaak. Met andere woorden; ik lig hier best en ga jij maar gewoon weg, want anders ga jij straks toch maar weer zeggen dat ik naar mijn eigen huisje moet en dat wil ik NIET!

Op bed voorlezen. Fiene is dit moment weer helemaal stapelgek op de versjes van Annie M.G. Schmidt uit het boek Ziezo. Ze is zo heerlijk knuffelig voor ze gaat slapen; heerlijk samen liggen en kusjes en knuffels geven. Soms knijpt ze me bijna fijn, maar ik zeg niks, want ik geniet van het moment.

Merel is minder knuffelig, die heeft zo haar eisen hoe het moet gaan. En wij proberen daar zoveel mogelijk aan toe te geven, want met een beetje geluk gaat ze dan gewoon goed slapen. Ja ja; ik ben twee en ik zeg nee is voor Merel een dagelijks (wat zeg ik; urelijks!) terugkerend iets. De laatste dagen wil Merel graag het boek van 'Sam' lezen. Een beertje dat door zijn moeder naar bed wordt gebracht. En samen doen we dan de wind na die tegen het huis van Sam blaast. Heel serieus kijkt ze me aan en tuit haar lippen om flink de wind na te doen. Als ik moet lachen, moet zij dat ook. Dan nog het boek van Poekie Poes. Daarna mag ze in bed nog even lezen. We hebben een tijdschakelaar op de bedlampjes van de meiden en na een kwartier gaat het licht vanzelf aan. Fiene doet haar lampje niet eens aan; die is veel te moe van de dag. Maar Merel horen we regelmatig door de babyfoon; 'lampje is uit! Mama mama mampa papa papa!' Gelukkig werkt het meestal erg goed om niks te doen en valt ze snel in slaap.

En toen was er koffie!