Springend door het leven betekent dat je goed in je vel zit, dat je je geliefd weet, dat je de mooie dingen ziet en dat je gewoon niet anders kunt dan springen.
Springend door het leven is een statement!!!
Nóg meer van mij?!!
dinsdag 8 augustus 2006
Springend door het leven
Sinds Merel op de vakantie heeft ontdekt dat je ook met twee benen tegelijk kunt springen loopt zij niet meer. Nee, mijn lief vogeltje springt!
Springend door het leven betekent dat je goed in je vel zit, dat je je geliefd weet, dat je de mooie dingen ziet en dat je gewoon niet anders kunt dan springen.
Springend door het leven is een statement!!!
Springend door het leven betekent dat je goed in je vel zit, dat je je geliefd weet, dat je de mooie dingen ziet en dat je gewoon niet anders kunt dan springen.
Springend door het leven is een statement!!!
woensdag 26 juli 2006
more holiday pics
Kijk nou die Merel; ze houdt zoveel van dieren! Ze vond het paardje prachtig. Een heel uur lang zat ze uiterst geconcentreerd op haar 'Astrid'. Wat voor een natuur-wonder zou er tussen die twee zijn geweest? Op de bovenste foto met haar grote vriendin Kim.
Maar ook Fiene vond het fantastisch. Zij zat op 'Dennis' alsof ze het wekelijks doet!
Opa en oma kwamen nog een dagje. Feest voor de meiden en ook voor ons. Samen met oma op de enorme trampoline die op de camping stond. En 's avonds nadat we pannenkoeken hadden gegeten (prinsessenmenu voor de meiden; wat betekent inclusief kroontje en toverstaf) nog heerlijk naar het strand. Opa en oma genieten net zo hard; kleinkinderen (en kinderen) genieten op het strand: van de zee, het strand en elkaar.
Dit is de uitslag die Fientje kreeg van de zon. En dan over haar hele lichaam (eerst veel gezicht en armen, later benen en buik. Gelukkig trok haar gezicht snel bij toen we de zonnenhoed hadden. Armen en benen duurde wat langer, ondanks de nieuwe outfitjes van de H&M. De huisarts thuis was niet echt erg meelevend. Alleen een speciale zonnenbrand creme gehad. Nou ja, worden de dure creme iig vergoed......
.....en weer wil blogger de laatste foto's niet meer doen. Diepe diepe zucht. Francine; ze hebben allemaal een unieke naam de foto's. Maar ik wacht op je bericht!
En dan ben ik nog getagged door Jolanda (dank je!) en heb ik nog foto's van vriendin Sonia van onze geweldige picknick in het park. Het volgt allemaal nog.... vandaag of morgen...... .
maandag 24 juli 2006
En weer terug
maar nog niet helemaal terug in het 'ritme'. Hoeft gelukkig ook niet, want de vakantie duurt nog voort. Vrijdag gaan we weer voor een weekje kamperen in Brabant.
De vakantie in Zeeland was heerlijk! De meiden vonden het kamperen (weer) leuk en de zee was op 5 minuutjes fietsen. Leuke en lieve mensen op de camping met vriendinnetjes voor Fiene en Merel.
De grote schaduw was Fiene haar zonnenallergie. Het arme kind zat helemaal onder. Dus die moest de meeste tijd met armen en benen bedekt en zonnenhoed op, proberen in de schaduw te blijven. Later in de week kreeg ze vriendinnetjes en bloeide weer helemaal op. Zeker toen we gewoon in plaats van overdag, lekker 's avonds naar het strand gingen. Dan was de zon niet meer zo fel.
En voor de rest; geen horloges om gehad, dus geen idee van tijd gehad. Geen boeken gelezen, maar eindeloos veel tijdschriften. Veel lekkere dingetjes gegeten, in restaurantjes of bbq. Veel bezoek gehad van familie, veel gezellige avonden gehad met andere mensen van de camping.
Tijd voor foto's!
De vakantie in Zeeland was heerlijk! De meiden vonden het kamperen (weer) leuk en de zee was op 5 minuutjes fietsen. Leuke en lieve mensen op de camping met vriendinnetjes voor Fiene en Merel.
De grote schaduw was Fiene haar zonnenallergie. Het arme kind zat helemaal onder. Dus die moest de meeste tijd met armen en benen bedekt en zonnenhoed op, proberen in de schaduw te blijven. Later in de week kreeg ze vriendinnetjes en bloeide weer helemaal op. Zeker toen we gewoon in plaats van overdag, lekker 's avonds naar het strand gingen. Dan was de zon niet meer zo fel.
En voor de rest; geen horloges om gehad, dus geen idee van tijd gehad. Geen boeken gelezen, maar eindeloos veel tijdschriften. Veel lekkere dingetjes gegeten, in restaurantjes of bbq. Veel bezoek gehad van familie, veel gezellige avonden gehad met andere mensen van de camping.
Tijd voor foto's!
Middagje Vlissingen. Voor de zonnenhoed, met petje en met de lange mouwen die we nog mee van thuis hadden. Natuurlijk veel te warm. Maar het was wel heel gezellig.
Ik kijk vanaf het muurtje naar de meiden op het kanon en uitzicht op de zee.
Merel wil het liefst de hele tijd 'de kleine zeemeermin' doen in het water. Zie je hoe mooi ze haar voetjes houdt?
Wat wil een kind nog meer: het strand en de zee!
's Avonds was het heerlijk op het strand. Op en top genieten.
Op de fiets naar Domburg gefietst; lekker door het bos. Dus geen last van de zon. Daar lekker gewinkeld en lekkere broodjes en taart gekocht. Op de terugweg een plekje in het bos gezocht en lekker zitten smikkelen. Wel even klimmen in de bomen natuurlijk! Je ziet dat beide meiden lange kleren aan hebben. Want we merkten dat Merel op een gegeven moment ook wat te veel uitslag kreeg. Wel ja; nog maar eens naar de H&M!
Er is weer eens iets vreselijk niet goed met blogger. Gisterenavond had ik dit al geschreven, maar het lukte niet om nog meer foto's te plaatsen. Maar vandaag doet-ie het nog steeds niet. Ik blijf proberen, want heb nog een paar leuke!
maandag 10 juli 2006
donderdag 6 juli 2006
James Blunt
Dinsdagavond was het dan zover. Samen met B en M gingen wij naar het concert van James Blunt. Hele mooie muziek vonden wij, dus kaarten voor besteld.
Een openlucht concert in Amsterdam. Alleen dat klinkt al cool toch?! Daar kan ik qua coolheid weer wat jaartjes mee vooruit: "Ja, toen wij laatst nog in Amsterdam waren bij dat concert......"
(Ik geloof dat het laatste concert waar ik geweest ben van Marillon was. Heeeeeeeel wat jaartjes terug.)
We vertrokken met de auto om 6 uur, het voorprogramma zou om half 8 beginnen. En tja, als je niet zo heel veel concert ervaring hebt, dan denk je al snel dat je dan verwacht wordt dat je om half 8 aanwezig bent. We werden bij de snelweg afslag al een met grote borden naar een parkeerterrein gewezen waar bussen stonden om ons naar het concert te brengen. Drie euro per kaartje, 5 minuten in een bus en dan nog een kwartier lopen. Hmmmmm, maar niet al te lang over nadenken.
Op het terrein aangekomen toch wel onder de indruk. Het was wel een heeeeel echt concert. Een paar duizend man, gesponsord door Heineken en net5. Borden dat er tv opnamens gemaakt kunnen worden (gelukkig had ik mijn outfit al aangepast aan glamour ontmoetingen!). Op het terrein wel heel veel lekkere dingen te koop. Een echte stand met Ben en Jerry ijs! Maar alles te koop voor muntjes die toch al bijna onbetaalbaar waren.
(Ik heb er nog geplast in één of ander ranzig en aftans chemisch toilet, maar dat zijn herinneringen die ik liever weer zo snel mogelijk vergeet.....)
Het voorprogramma begon om 8 uur door een band die wel grappig was, maar niet echt super. We hebben de naam onthouden, omdat we dan weten dat we die cd niet hoeven te kopen.
Inmiddels waren we toch redelijk naar voren gedrongen en hadden we aardig zicht op het concert podium. Om 9 uur waren ze uitgespeeld. Helaas moesten we nog ruim een half uur wachten totdat ze 'de boel' hadden omgezet. En toen om half 10 (en al hele zere benen, voeten en ruggen later) kwam HIJ dan eindelijk; James Blunt himself. Wat een heerlijke knul! Grappig en gevoelig, ogenschijnlijk behoorlijk zichzelf, met een hele strakke show! En hij kan ook live erg goed zingen. Heel knap om die nummers die hij al honderde keren heeft gezongen nog steeds met zoveel passie en gevoel te kunnen brengen.
Jammer dat er een stelletje mannen voor mijn neus stonden die ten eerste minsten 2 meter 10 waren en duidelijk mee waren met hun vriendinnen. Tijdens het nummer No Bravery, wat gaat over zijn tijd als soldaat in Kosovo, waarbij op een groot scherm beelden die hijzelf gefilmd had werden vertoont (zeer indrukkenwekkend!), stonden deze kerels een beetje gezellig te kletsen en te lachen. Wel jammer, want de rest van het veld was nagenoeg ademloos aan het luisteren en kijken.
Maar ja, ondanks dat was het fantastisch om geweest te zijn.
Om 11 uur was het afgelopen en gingen we weer met de bussen (na eerst dus nog een stuk lopen!!) naar het parkeerterrein. Waar we vervolgens bijna een uur muurvast stonden omdat er steeds maar 4 auto's bij een verkeerslicht doorkonden en iedereen perse die kant op wilde. En ook nog eerst de grootste helft van het parkeerterrein voor ons eruit wilde/ging. Daarna op de snelweg ook nog een aantal files en uiteindelijk om kwart over 1 thuis. Gelukkig bleef onze oppas slapen.
Kwart over 1; 'vroeger' nog lekker op tijd. Maar tegenwoordig met de kwetterende kinderwekker om 7 uur niet meer zo heel vroeg. Ach ja, hoort er allemaal bij.
Tijdens het concert met de telefoon nog een aantal hele slechte foto's gemaakt.
Een openlucht concert in Amsterdam. Alleen dat klinkt al cool toch?! Daar kan ik qua coolheid weer wat jaartjes mee vooruit: "Ja, toen wij laatst nog in Amsterdam waren bij dat concert......"
(Ik geloof dat het laatste concert waar ik geweest ben van Marillon was. Heeeeeeeel wat jaartjes terug.)
We vertrokken met de auto om 6 uur, het voorprogramma zou om half 8 beginnen. En tja, als je niet zo heel veel concert ervaring hebt, dan denk je al snel dat je dan verwacht wordt dat je om half 8 aanwezig bent. We werden bij de snelweg afslag al een met grote borden naar een parkeerterrein gewezen waar bussen stonden om ons naar het concert te brengen. Drie euro per kaartje, 5 minuten in een bus en dan nog een kwartier lopen. Hmmmmm, maar niet al te lang over nadenken.
Op het terrein aangekomen toch wel onder de indruk. Het was wel een heeeeel echt concert. Een paar duizend man, gesponsord door Heineken en net5. Borden dat er tv opnamens gemaakt kunnen worden (gelukkig had ik mijn outfit al aangepast aan glamour ontmoetingen!). Op het terrein wel heel veel lekkere dingen te koop. Een echte stand met Ben en Jerry ijs! Maar alles te koop voor muntjes die toch al bijna onbetaalbaar waren.
(Ik heb er nog geplast in één of ander ranzig en aftans chemisch toilet, maar dat zijn herinneringen die ik liever weer zo snel mogelijk vergeet.....)
Het voorprogramma begon om 8 uur door een band die wel grappig was, maar niet echt super. We hebben de naam onthouden, omdat we dan weten dat we die cd niet hoeven te kopen.
Inmiddels waren we toch redelijk naar voren gedrongen en hadden we aardig zicht op het concert podium. Om 9 uur waren ze uitgespeeld. Helaas moesten we nog ruim een half uur wachten totdat ze 'de boel' hadden omgezet. En toen om half 10 (en al hele zere benen, voeten en ruggen later) kwam HIJ dan eindelijk; James Blunt himself. Wat een heerlijke knul! Grappig en gevoelig, ogenschijnlijk behoorlijk zichzelf, met een hele strakke show! En hij kan ook live erg goed zingen. Heel knap om die nummers die hij al honderde keren heeft gezongen nog steeds met zoveel passie en gevoel te kunnen brengen.
Jammer dat er een stelletje mannen voor mijn neus stonden die ten eerste minsten 2 meter 10 waren en duidelijk mee waren met hun vriendinnen. Tijdens het nummer No Bravery, wat gaat over zijn tijd als soldaat in Kosovo, waarbij op een groot scherm beelden die hijzelf gefilmd had werden vertoont (zeer indrukkenwekkend!), stonden deze kerels een beetje gezellig te kletsen en te lachen. Wel jammer, want de rest van het veld was nagenoeg ademloos aan het luisteren en kijken.
Maar ja, ondanks dat was het fantastisch om geweest te zijn.
Om 11 uur was het afgelopen en gingen we weer met de bussen (na eerst dus nog een stuk lopen!!) naar het parkeerterrein. Waar we vervolgens bijna een uur muurvast stonden omdat er steeds maar 4 auto's bij een verkeerslicht doorkonden en iedereen perse die kant op wilde. En ook nog eerst de grootste helft van het parkeerterrein voor ons eruit wilde/ging. Daarna op de snelweg ook nog een aantal files en uiteindelijk om kwart over 1 thuis. Gelukkig bleef onze oppas slapen.
Kwart over 1; 'vroeger' nog lekker op tijd. Maar tegenwoordig met de kwetterende kinderwekker om 7 uur niet meer zo heel vroeg. Ach ja, hoort er allemaal bij.
Tijdens het concert met de telefoon nog een aantal hele slechte foto's gemaakt.
dinsdag 4 juli 2006
dingen
Dingen dingen dingen, maar geen foto's erbij en stiekum ook een beetje te warm. Ik hang liever op de bank; kijk (zeker op maandag) me helemaal suf aan heerlijke amerikaanse comedy series. Om 7 uur (als ik het red met de meiden naar bed) de Nanny voor de 10 duizendste keer. Ik geloof dat de hele serie nu voor de vijfde keer herhaald wordt, maar ik kijk graag. Daarna Dharma en Greg. Is nu de tweede keer herhaling en ik kijk met net zoveel plezier als de eerste keer. En dan even snel het weerbericht op rtl 4 (wat had Helga gisteren een lekkere vlot zomers outfitje aan!) en dan naar Net 5 voor mijn dagelijkse dosis Friends. Een keigoede serie die nooit gaat vervelen en elke keer weer zorgt voor een lekkere lach. Op maandag wordt dan op rtl 5 nog even een andere Friends reeks herhaald, dus dan pik ik die ook nog even mee..........
Maar ik heb ook wel heerlijke geniet dingen gedaan. Alleen zoals gezegd geen foto's. Zaterdag met vriendin Sonia en gezin in een prachtig semi toegankelijk park (als je een sleutel hebt van het hek) gepicknicked. Onder de eeuwen oude bomen bij het water de meest fantastische lekkernijnen zitten smikkelen en genieten van elkaars gezelschap, het eten, de kinderen die spelen en de prachtige omgeving. Ja zelfs deze voormalige slaapstad heeft nog zijn oude rustieke plekjes. Zodra Sonia de foto's heeft, zet ik ze op mijn blog (maar ja, ze is Russisch en tijd is niet haar sterkste punt. He Sonia!!!!! hihi).
Ook nog een lay outje gemaakt. Wel grappig dat ik merk dat ik een eigen stijl heb. Ik ben wel jaloers op al die mooie papiertjes van Francine en Jolanda, maar merk dat ik met mijn effe gekleurde papiertjes van de Hema toch ook wel tevreden kan zijn. Wacht.... laat ik voor de kleur in dit berichtje toch nog maar even die inscannen dan......
Maar ik heb ook wel heerlijke geniet dingen gedaan. Alleen zoals gezegd geen foto's. Zaterdag met vriendin Sonia en gezin in een prachtig semi toegankelijk park (als je een sleutel hebt van het hek) gepicknicked. Onder de eeuwen oude bomen bij het water de meest fantastische lekkernijnen zitten smikkelen en genieten van elkaars gezelschap, het eten, de kinderen die spelen en de prachtige omgeving. Ja zelfs deze voormalige slaapstad heeft nog zijn oude rustieke plekjes. Zodra Sonia de foto's heeft, zet ik ze op mijn blog (maar ja, ze is Russisch en tijd is niet haar sterkste punt. He Sonia!!!!! hihi).
Ook nog een lay outje gemaakt. Wel grappig dat ik merk dat ik een eigen stijl heb. Ik ben wel jaloers op al die mooie papiertjes van Francine en Jolanda, maar merk dat ik met mijn effe gekleurde papiertjes van de Hema toch ook wel tevreden kan zijn. Wacht.... laat ik voor de kleur in dit berichtje toch nog maar even die inscannen dan......
De foto's zijn gemaakt toen Fiene 9 maanden en 16 maanden was bij mijn schoonzus thuis. Ze stuurde Fiene een kaartje met de foto's. Zowel de foto's als het kaartje zijn er in verwerkt.
Het is wel grappig. Ik heb drie mapjes gekocht; één voor Fiene, één voor Merel en één voor ons zelf. Elke keer als ik zin heb en ik heb er één gemaakt stop ik die in het betrefende mapje. Fiene vindt het heel erg leuk. Gaat heel vaak zitten met de mapjes om ze te bekijken. En dat terwijl er vaak nog maar twee per mapje in zitten. Van de week pakte ze zelf wat blaadjes en ging ook zitten scrappen. En ze schreef (nadat ik het had voorgeschreven) 'lieve papa' en 'lieve mama'. En dat bij een aantal flinke hartjes. Dan heb je de essentie van het scrappen wel begrepen!
En vanavond gaan wij naar het concert van James Blunt. Het is in het cultuurpark Westergasfabriek in Amsterdam. Een openlucht concert! Joepie joepie joepie. De kleding van vanavond ligt al klaar. Want hé, je weet maar nooit of Colin Firth misschien wel in het publiek zit! (...... ja ja, zo werkt mijn brein. Ik denk dat ik er maar beter geen nadere uitleg bij kan geven....)
Abonneren op:
Posts (Atom)