Getikt

Getikt! Dat ben ik! Door Adriana. Ik ken haar niet, zij leest bij mij mee. Maar doordat ze dan een berichtje achterlaat ga ik natuurlijk ook even op haar site kijken. En dat is leuk, andere blogs lezen.

En omdat ik vroeger op school tikkertje ook altijd al leuk vond. Ik geloof dat ik vooral 'kussentikkertje' leuk vond. Erg he?! Dan deden we geloof ik zelfs nog lippenstift op en dan moesten de meisjes de jongens tikken of andersom. O ja en weet je wat er toen ook een keer gebeurde??? Net toen ik mijn klasgenootje Erwin W een mega pakkert aan het geven was, kwam mijn moeder aanfietsen en ze sprak de volgende woorden: "zoooo Fleur". Tja, geen idee waarom ik dit nu met de mensheid deel, deze info. Anyway, getikt worden dus.

Wat is op dit moment je obsessie?
Mijn obsessie? Geen idee eigenlijk. Ben ik nu heel erg met iets bezig?
Hoewel ik geloof ik al wel de hele tijd denk wanneer ik een kopje thee kan gaan zetten zodat ik die lekkere bonbons die in de kast liggen kan gaan eten. Maar die heb ik eigenlijk voor het bezoek van vanavond gekocht (hoi Chantal, Nico en Linda!)......

Wat draag je nu?
Hihi, ik las bij Mirjam dat ze ook al schreef 'hoe relevant is dit?'. Maar ja, alsof het hele tag gebeuren relevant is?!
Ik draag nu mijn nieuwe groen/grijze zomer broek, zwart t-shirt (met korte mouw!!!!), mijn roze crocks (hoewel ik nog zo had bedacht dat ik die gauw uit zou doen voor ik dit ging typen zodat ik kon schrijven, mijn mooie elegante roze meisjes pumps.) en au de parfum van Armani Code.

Doe je vaak een dutje?
Af en toe. Als ik écht druilerig heb geslapen en Joris op bed lig. Maar daar kom ik altijd zo belabbert weer uit. Hoewel ik dan wel merk dat ik de dag langer volhou.

Wie heb je het laatst een knuffel gegeven?
Joris, net een kwartier geleden voor hij ging slapen.

Wat zou je willen veranderen?
Ik hou het maar even op de 'kleine simpele' dingen. Dan zou ik wel willen veranderen dat ik iets beter tegen het getetter en kinderlawaai zou kunnen.

Wat wordt het avondeten?
Nouhou, dat worden waarschijnlijk boterhammetjes. Omdat ik heb besloten vanmiddag even ergens 'iets' te gaan eten met de kids, wat waarschijnlijk neerkomt op patatjes voor hen.

Wat heb je voor het laatst gekocht?
Gisteren gewoon boodschappen. Even denken of er nog spectaculaire dingen bij zaten. De bewuste bonbons van een paar vragen terug en bloemen.

Waar luister je nu naar?
Naar de geluiden van Fiene, Merel en Janneke die op de wii fit aan het spelen zijn.

Welk weerstype is favoriet en waarom?
Lente! Omdat ik hou van de ontluikende natuur, de zon die warmte geeft maar nog zoveel frisheid in de buitenlucht. Het voor het eerst buiten eten, zonder jas, zonnenbrillen en in de kasten speuren naar de zomerkleren.

Hoe laat sta je gewoonlijk op?
De wekker staat op kwart voor 7, maar Joris maakt mij doorgaans eerder wakker. Dan probeer ik het opstaan nog wat te rekken als we met zijn allen in bed liggen, maar om 10 over 7 moet ik er echt wel uit, wil ik om 10 over 8 de deur uit kunnen.

Wat is je doel?
Pfffff jemig zeg, wat is mijn doel? Mijn doel is momenteel mijzelf en mijn gezin zo goed mogelijk door 'deze tijd' heenhalen. Door zoveel mogelijk het mooie in het leven te zien en te gaan voor Liefde.

Zeg iets over degene die jou getagged heeft?
Dat is lastig, want ik ken Adriana eigenlijk niet. Maar het buitenleven wat zij leidt met haar man en 5 kids is iets wat bij mij wel enige jaloerze gevoelens oproept.

Wat is je favoriete vakantieplek?
Overal waar ik met blote voeten in het groene gras kan zitten en overal waar ik met mijn blote voeten in de branding kan staan.

Welke films kun je keer op keer bekijken?
Bridget Jones deel 1 en 2. Love actually en de BBC serie van Jane Eyre.

Welk boek lees je op dit moment?
De doornvogels (alweer!) en 'Je mag mij altijd bellen' van Karin Kuipers (omdat ik daarover geinterviewd wordt..... voor het plaatselijke suffertje hoor, geen heftige dingen. Maar wel ter promotie van een lezing die zij hier gaat geven in mei).

Wat geeft je momenteel het meeste plezier waar je je ook schuldig over kunt voelen?
Internetten.

Hoe ziet het landschap van je gedachten eruit?
Als een doolhof. Ingewikkeld, met veel hobbels, bobbels en bochten. Maar ook veel uitzicht over de blauwe luchten en de zon.

Wat is de laatste quote die indruk op je heeft gemaakt?
Uhhhhhhhhhh

Welke vaardigheid zou je willen hebben?
Ik zou wel willen kunnen naaien en breien enzo. Heb echt wel pogingen ondernomen, maar ik kan het gewoon niet. Het is gewoon niet mijn ding. Wel de reultaten, dat is ook zo jammer van het geheel.

Waar wacht je op?
Op de zeer korte termijn dat Joris wakker wordt, gaan we schoenen kopen voor de meiden. Op de iets langere termijn dat ik Ron vanavond weer zie en op de langere langere termijn dat de glans weer op mijn leven is.


Meestal ben ik niet zo van het doortaggen. Maar ach..... Helma, Pien, Greetje, Jolanda en Esther.

Getagged

Dat gebeurt wel eens in blogland; taggen. Zoiets als; tikkie jij bent 'm. Gewoon spelen voor grote meisjes (en jongens? Bloggen die eigenlijk?).
Greetje van Sokssawat tikte mij.

Opdracht: Zoek in de vierde maand vanaf dat je gestart bent naar de vierde foto die je geplaatst hebt. Tag dan 4 andere bloggers.

Dat was mei 2006. Wat geweldig dat het juist deze foto is. Want deze meiden zijn mijn virtuele vriendinnen in het echt. Ja heus! Wij kennen elkaar omdat we allemaal in juni (goed, ik smokkelde want Fiene is van 31 mei) 2001 een kindje hebben gekregen. Inge kreeg haar tweede, de rest allemaal de eerste. En maar babbelen over flesjes, borstvoeding, luiers, boertjes, slaapjes. Hele grafieken werden er gemaakt over de groei en ontwikkeling van de kids. Na een jaar verdween het forum waarop we schreven en begonnen een privé msn groep. En zo hebben we al bijna 8 jaar dagelijks contact met elkaar. Wat begon met (oppervlakkig) kletsen over de kids, werd langzaam steeds meer over onszelf. Want zelfs wij vrouwen waren op een gegeven moment wel uitgepraat over de kinderen. Zeker toen ze ouder werden en niet elke poepluier meer groot nieuws was.
Zo stonden we elkaar bij tweede (en derde) zwangerschappen, pedagogische kwesties, verhuizingen, echtscheidingen, overlijden van geliefden, halve overspannenheden. Maar ook in de vele fijne momenten van het leven stonden we vooraan. Niet letterlijk, maar de eerste felicitaties voor verjaardagen kwamen toch meestal van één van deze meiden.
Door de jaren heen hebben we elkaar af en toe ontmoet. Niet zo heel vaak, hoewel we altijd roepen dat als we elkaar hebben gezien we dat eigenlijk vaker moeten doen.
Afgelopen zomer werd mij nog meer duidelijk dat deze virtuele vriendinnen echt niet gebakken lucht zijn. Zij stonden er met het condoleren na het overlijden van André en bij zijn begrafenis. Maakten lange reizen met bus en trein om een uur bij mij te zijn en een grote troostdoos te brengen, ik kreeg kaarten, smsjes en cadeautjes en ben met één van de meiden zelfs een weekendje in 'een huisje' geweest.
Met andere woorden; friends for life!

Deze foto is genomen op een mooie lente dag in mei in mijn achtertuin. Ik had een 'workshop' taarten decoreren gegeven en hier showen we de resultaten. Helaas was Sanne er niet bij.

En ik ben niet zo van het doortikken eigenlijk. Maar als je 'm ook graag wilt doen, laat even weten. Altijd leuk om bij iemand anders te zien!