Het begon als een huis,-tuin en keukenblog. Wat foto’s, wat feitjes over ons leven. Vooral om de mooie momenten vast te houden, te genieten van het leven. Het ging om het delen met een aantal internetvriendinnen. Er las nauwelijks iemand mee, was ik ook niet mee bezig. En als er mensen ‘meelazen’ dan waren het geen mensen die ik irl ook kende.
Dat was deel 1 van dit blog.
En toen kwam deel 2. André, mijn man en de vader van mijn drie kinderen, ging dood.
Wat er toen gebeurde weet ik niet. Ik gebruikte mijn blog om mijn gevoel te delen. En eigenlijk nog steeds om de mooie momenten vast te houden. Omdat ik niet in staat was om dat op een andere manier vast te leggen.
Ik ontdekte dat veel mensen die ik ‘vaag’ irl kende mijn blog hadden gevonden en daardoor gaf ik mijn blogadres ook aan goede bekenden, vrienden en familie. En zo werd het ook een ‘hoe gaat het met mij’ blog. Zodat ik niet steeds alles nog een keer hoefde te vertellen.
Deel 2 van dit blog ging over mij zonder André met de kids. De gevoelens waren wel intiem, maar toch een soort van universeel. Het was begrijpelijk. Daarna werden er wat gevoelens wat minder begrijpelijk, maar door mijn blog maakte ik ze voor mezelf begrijpelijk en ook voor mijn omgeving.
En toen kwam deel 3 van mijn blog. Maar deel 3 is behoorlijk leeg. Deel 3 is het deel dat ik niet wil en niet kan delen. Gevoelens die voor mezelf zo ingewikkeld en moeilijk en pijnlijk zijn dat ik ze vaak nauwelijks met mijn lief durf te delen of met mijn therapeut. Want ja, ik zie een therapeut. Al best lang. Maar daar blog ik niet over. Best begrijpelijk denk ik. Maar daardoor blog ik niet meer over mezelf. En over de gevoelens van mijn kinderen blog ik al helemaal niet.
Blijft er niet zoveel te bloggen meer over.
Of terug gaan naar het begin? De mooie momenten vast blijven houden? Dat zou kunnen. Maar ik kan het niet. Ik kan niet meer delen zoals ik de afgelopen 5 jaar heb gedeeld.
Dus ik stop.
Maar deze blog blijft bestaan. Voor mezelf vooral. Wellicht voor anderen, omdat ik soms hoor hoe het anderen ‘helpt’. En omdat jullie me dan nog altijd kunnen vinden. Want ik wil heus wel gevonden worden hoor. En leuke berichtjes lezen.
En wie weet, wellicht, ga ik ooit wel weer bloggen. Maar dan vast niet hier. Of misschien ook wel. Ja misschien juist wel! Of juist niet, en hou ik het ‘klein’.
Ik stop.
Vaya Con Dios
(Ga met God)
34 opmerkingen:
Begrijpelijk. En klinkt als een goede keuze. Dank voor alle verhalen. Ik, als "wildvreemde" hier terecht gekomen, was vaal ontroerd door jouw teksten, beelden en muziek. Dank voor je openhartigheid, dank voor het delen. Ik denk echt dat ik er wijzer van ben geworden. Het was fijn dat ik je laatst ook eens kort in het echt mocht ontmoeten. Ik wens jou, jullie, het allerbeste. Vooral veel liefde, geluk en gezondheid. En mooie herinneringen, oude en nieuwe. Samen. Dag!
Tja Fleurtje.... Wat moet ik daar nu op zeggen. Ik snap je wel en toch vind ik ook dat je eigenlijk niet moet stoppen. Je deed het zo goed en ik denk ook dat het jou goed deed. Delen is goed. Dat weet jij ook. Maar neem je tijd. Hoe was het ook al weer... "Als ergens een deur dicht gaat, zet God een raam open."
X
dapper dat je het blog laat bestaan en zo anderen tot steun kan zijn.
fijn dat je wel praat met iemand over je gevoelens. En ook jij: ga met God. Dat heeft ieder mens nodig.
Lieve groet
Jenny
PS je koekjesboek ligt nog hier
Dank voor het delen van een stukje van je leven. het heeft me vaak geraakt en zat met tranen in mijn ogen te lezen hoe je je door alles heen sloeg met behulp van geliefden.
wens je Gods onmisbare zegen voor jou en je geliefden.groet van een onbekende volger.
Anneke
Beste Fleur,
Sinds najaar 2008 lees ik mee met je blog. Raar maar ik heb nooit ‘durven’ reageren (voelde mij altijd een beetje een stiekeme meelezer). Nu wel. Om je te laten weten dat ik je bewonder om je moed, wijsheid en kracht. En om je sterkte te wensen met alles, nu en straks. Je hebt mij laten inzien dat het leven te kort kan zijn om het op de automatisch piloot te leven. Mede door jouw verhalen heb ik eind 2008 het roer omgegooid. Ik wens je het allerbeste!
Lieve Fleur, bedankt dat je mij een kijkje hebt gegeven in jouw leven. Ik wens jou en degenen die je lief zijn alle goeds toe! Met warme groet, Floor84
Hi Fleur,
Ik lees zo'n klein jaar stilletjes met je mee. Snotterde flink ook, maar was dan te chicken om een comment te plaatsen :-(
Nu mijn leven op zijn kop staat, durf ik nauwelijks meer te kijken. Stom, ik weet het. Bang, dat mijn blog ook zulke lieve "dooie-papa-foto's" in de sidebar krijgt.
Kijk, schrijf ik eens een comment, is het meteen een knetterdirecte.
Ik bewonder je. Want dat durfde ik niet eerder te schrijven, maar nu wel. Jij leeft het leven!
x
Af en toe las ik je blog.
Heb veel bewondering voor je en wens jullie Gods Zegen toe!
X Mieke
Lieve Fleur ...het gaat je goed ! .....alle goeds liefs van ons.....xxx...
Fleur ik vind het heel erg jammer dat je stopt,
je kent me niet,
helemaal niet zelfs, ik denk dat ik twee keer eerder reageerde.
Maar je verhaal raakte me,
op een juist moment.
op een moment dat ik dacht dat niemand het zwaarder had dan ik.
Ik ga je missen, je betekende best wat in mijn leven..maf he?
xxx Anne
Lieve, lieve Fleur,
wat knap, zie reacties hierboven, hoe je mensen geraakt en geinspireerd hebt!
Maar ik las hier om jou, om jouw leven, om te weten hoe het met je gaat. Maar het is nu en altijd natuurlijk ook de tijd om voor jezelf te zorgen, om te zorgen dat het goed met je gaat en je blog moet verlichting zijn en geen verplichting.
Lieve Fleur, je schrijft zo mooi en wijs en raak, blijf alsjeblieft af en toe bij de junimoeders schrijven, als je wil, ook al zit je in een nieuwe fase.
X, knuffel, veel geluk en een fijn weekend,
Angelique
PS blijf vooral in jezelf geloven en goed voor jezelf zorgen!
Lieve Fleur,
Ik zal je hier missen, jouw blogjes hebben mij wijsheid en moed gegeven in moeilijk momenten die het leven vaak geeft. Ik raak je niet kwijt als je stopt hier, maar hoop ook dat de nieuwe, andere steeds mooier wordende Fleur (vlinder!) af en toe haar levensvlucht met ons blijft delen.
Dikke kus en je weet: Hij is erbij, waar je ook heen gaat en wat er ook gebeurt! Vaya Con Dios...
XXX
Dag Fleur, het ga je goed!
Ohhhh wat jammer , ik lees zo graag bij je, leer hier zo veel en herken ook zoveel soms .
Ik hoop stiekem dat je toch doorgaat of op een ander blog of hier ...
xxxxx
zo niet dan wens ik je nu alvast alle geluk voor de toekomst !
dag fleur,
ik wens je nu en in de toekomst
samen met je kinderen alle geluk van de wereld.
groetjes, bep bombeld
Lief, alle reacties van de mensen boven. En ik denk alleen maar heel egoistisch, wat jammer, ik vond het zo fijn om te kunnen delen. Ook al waren de deeldingen niet zo fijn. Het voelde toch goed om betrokken te zijn. Maar ik snap je ook. En we blijven nog wel delen, toch?
Liefs,
Jo
Lieve Fleur het is raar maar afgelopen donderdag keek ik nog of ik een post van je gemist had. En nu lees ik dat je stopt.
Ik begrijp het wel maar zal je toch missen.Ik leefde met je mee en ben je zeer gaan bewonderen.
Ik wens je heel veel liefde en ook geluk in je verdere leven.
En misschien... als de tijd daar is... tot blogs.
Hermine
Ik wens je alle geluk.
heul begrijpelijk
hoop dat wij samen blijven commmmmmzeren
enne
ik stop ook met bloggen.
[als jij stopt, stop ik oooook ;)]
had je een mooi feest?]
dikke zzmakkerrzz
Voor alles bestaat er een juist moment om er mee te stoppen(Paulo Coelho).
Het ga je goed. Zorg dat het weer
mooi wordt, meis, daar waar je gaat, met jou en de jouwen.
Je kunt het!
Groet, Margriet
Lieve Fleur,
wat jammer maar ik begrijp het wel want soms zijn gevoelens te groot voor woorden. Ik hoop je nooit helemaal kwijt te raken en anders ga ik gewoon nog 1 keer verhuizen... ;-)
Dikke knuffel!
Ik wens je een goed leven!
van een afstand mee gelezen, maar door jouw woorden toch zo dichtbij.
ook ik was een "stille" meelezer.. Heb wel eens gereageerd, maar dat is ook lastig, omdat je iemand niet persoonlijk kent en geen verkeerde/kwetsende/pijnlijke dingen wil noemen. Toch heeft o.a. jou blog ook mij geholpen. Daarvoor dank! Wens jou en hen die je lief zijn alle geluk!
Lieve Fleur, ook ik ken je niet persoonlijk. Ben via Francine ( die ik ook niet echt ken) bij je terecht gekomen toen jullie op de camping waren. Mijn man heet ook Andre en ik las altijd graag (dat klinkt dan raar..) met je mee. Dat klinkt raar omdat je natuurlijk heel lang geen leuke dingen kon vertellen. Op een gegeven moment zagen we liefde terug komen in je leven, al vrij snel.
Ik hoop dat je met therapie je leven goed op de rit kunt krijgen, kunt verwerken wat er allemaal gebeurt is, vergeten zul je Andre nooit. Daar ben ik van overtuigd.
Ik wens je heel veel sterkte, liefde en geluk voor jullie allen.
En misschien kom ik je nog eens ergens tegen op een blog. Maar denk eerst maar eens even goed aan jezelf, dat heb je nodig denk ik.
Liefs Anita
Fleur het ga je goed!!! Bedankt dat ik af en toe een kijkje mocht hebben in je leven.....
Spreuken 14:10a
het ga je goed jij prachtig kind van God!
Liefs een lotgenoot
Lieve Fleur,
Dank je wel voor je blogs,ik heb er veel steun en kracht uitgehaald.
Wat ik je nog zo graag zou willen zeggen 'zorg goed voor jezelf,geniet van het leven en van alle mooie dingen en mensen om je heen!
Lieve Fleur, het ga je goed!
Dikke knuffel Esther.
Hoi Fleur,
heb altijd vol aandacht je blog gevolgd, de tijd met André maar ook daar voor. Ik wens je alle geluk in de rest van jullie hele leven. Ik zal je missen.
Marianne
hai, hier ook een af en toe meelezer, en zelf blogger. maar dan van een gesloten blog. misschien ook een idee voor jou? kan je zo persoonlijk worden als je wilt omdat je alleen zelf mensen uitnodigt. of niet. dan is het een soort online dagboek waar niemand in kan, behalve jijzelf.Wat het ook wordt; veel succes, met alle delen die er nog gaan volgen.
ik lees dit nu pas (bij toeval) en ik wens je alle kracht en geduld toe om weer een leven te krijgen met een positieve rand al zal het watermerk van verdriet altijd zichtbaar zijn.
lieve groet,monique
dag fleur,
vandaag vind ik je log, om tot de ontdekking te komen dat je nit meer logt....
het leven kan zo wreed zijn soms hé,
ik heb wat verhalen gelzen en er, soms met een dikke keel bij gezeten en soms met een lach,
ik ken je niet, maar ik wens jou en je kindjes een prachtig nieuw leven toe,
een waarin de dood van je man een mooie plek mag hebben,
heel veel geluk en liefde
xxx
lieve Fleur,
mijn gedachten zijn bij jou vandaag..
Liefs... ik bid voor je..
Ellen
Ellen, mail je me op fienefleur@hotmail.com. Ik probeer je te bereiken, maar mijn blogger kan niet op jouw blog reageren en ik heb geen hyves meer.
Heb post voor je!
Enneh....dank je wel!
Een reactie posten